کافر قرآنی، کافر فقهیکافر قرآنی غیر از کافر فقهی است. کافر در زبان قرآن کسی است که حقانیت عقیده/ادع…
انتشار: 2026/08/10 07:31 UTCدریافت: 2026/08/13 20:16 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/13 20:16 UTC
کافر قرآنی، کافر فقهیکافر قرآنی غیر از کافر فقهی است. کافر در زبان قرآن کسی است که حقانیت عقیده/ادعا/سخنی را درک کرده و میداند که آن عقیده، ادعا، سخن، حق است و در عین حال از سر هوی و هوس یا تعصب و عناد و لجبازی و حسادت و خودپرستی و دنیاپرستی آن را انکار میکند. کفر ورزیدن در قرآن به معنای پوشاندن «حقی است که حقانیتِ آن بر انکار کننده روشن و معلوم است.و لذا انکار حقی که حقانیت آن بر انکار کننده پوشیده است، یا دلیل معتبری بر ناحق بودن آن گواهی میدهد، از نظر قرآن کفر نیست. و نیز ابراز شک و تردید در حقی که حقانیت آن بر شخص پوشیده است و دلیل قانع کنندهای به سود آن در دسترس او نیست، کفر نخواهد بود. کسی که به استناد دلیل موجه و از سر حقیقت طلبی، نه از سر تعصب و هوی و هوس و خودپرستی و دنیاپرستی عقیده یا آموزه ای را که واقعا حق است نمیپذیرد، از نظر قرآن نه تنها کافر نیست که مستحق ثواب و پاداش است.دکتر ابوالقاسم فنائی اخلاق دینشناسی@Tafakkor
تاریخچه بازدید مشاهدهشده
حدود 11 بازدید تازه در ساعت در این نمونهنخستین مشاهده و پستهای مشابه
این برچسبها فقط زمان نخستین مشاهده متن عمومیِ همسان در این فهرست را نشان میدهند و اثباتکننده نویسنده اصلی نیستند.
- ڕاسپاردە · تطابق نزدیکِ متصل به نمونه مبنا — ۲۰ مرداد ۱۴۰۵، ۴:۲۵
- تفکر · تطابق دقیق — ۲۰ مرداد ۱۴۰۵، ۱۸:۵۰
اثر انگشت فشرده دقیق و تطابق نزدیکِ متصل به یک نمونه مبنا · زمان ناشناخته، ناموجود باقی میماند
پستهای تلگرام — تفکر
حقیقت خودگستر است اما تحمیل ناشدنی.با پرخاش و عربدهجویی هیچ آموزهای راستینتر و هیچ حقیقتی حقیقتتر نمیشود. باورها، تجربهها و حادثات درونی فردیاند و تنها به کار آن کس میآیند که از آنِ اویند و نمیتوانشان از برون به نظم کشید و در فرمان آورد. اگر حقیقتی هزاران بار نیز تشبث به نام خدا بجوید و خود را مقدس بخواند، هرگز این حق را نمییابد که بر تقدس ِجان آدمی که پرداختهی دست آفریدگار جهان است، دست بِدِرازد و نابود کند آن را، در حالی که نزد فرد جزماندیش و دعویپرست، جان میرنده آدمی در برابر نامیرایی آرمانها پشیزی نمیارزد.وجدان بیدار/اشتفان تسوایگ@Tafakkor
سری نشستهای بررسی كتب دينی (قرآن) مجموع نقد و تحليلهاي معاصردکتر محمد جواد عظیمی@Tafakkor
جدایی اخلاق فردی از اخلاق اجتماعی در دنیای جدیددر دنیای جدید عمدتاً برای رفع عوارض اجتماعی گفتمان تکلیفمحور و برای جلوگیری از این سوء استفاده، اخلاق اجتماعی از اخلاق فردی جدا شد و مبنا و متکای دیگری پیدا کرد. انسان مدرن به این نتیجه رسید که رابطهی انسانها با یکدیگر و با حکومت ربطی به رابطهی آنان با خدا ندارد؛ بدین معنا کهنسبت خدا با همه انسانها مساوی است و ارتباط با خدا و دوری و نزدیکی به او و تخصص در شناخت دین و شریعت او امری شخصی و خصوصی است و نمیتواند منشأ حقوق ویژه اجتماعی یا تبعیض در حقوق اجتماعی باشد.گرامیترین انسانها در نزد خداوند پرهیزگارترین آنهاست، اما رابطهی آنها با یکدیگر باید بر اساس برابری و عدالت تنظیم شود، نه بر اساس دیانت و تقوی. یعنی دیانت و تقوی که از منظر اخلاقِ فردی مربوط قلمداد میشوند و در مقام ارزش داوری در مورد آدمیان و رفتار فردی آنان و فهم حقوق و تکالیف آنان نسبت به خود و خدا جز اقلام مورد محاسبهاند، از منظر اخلاق اجتماعی نامربوطاند و نباید در حقوق و تکالیف اجتماعی آدمیان نسبت به یکدیگر نقش بازی کنند و موجب تبعیض شوند.اخلاق دینشناسی ابوالقاسم فنایی@Tafakkor
عمر که بیعشق رفت، هیچ حسابش مگیرمولانا@Tafakkor
کسی که بهواسطهٔ زخمهایش توجه میگیرد، ناآگاهانه از درمان میگریزد؛ چرا که میترسد با پایانِ رنج، نگاه دیگری را از دست بدهد.