‍ ‍ ‍امروز‌‌دراین‌آیه‌‌تدبر‌‌می‌کنیم👇به نام خدايَوْمَ لَا يَنْفَعُ مَالٌ وَلَا بَنُونَروزی که هیچ م…

حقیقت خودگستر است اما تحمیل ناشدنی.با پرخاش و عربده‌جویی هیچ آموزه‌ای راستین‌تر و هیچ حقیقتی حقیقت‌تر نمی‌شود. باورها، تجربه‌ها و حادثات درونی فردی‌اند و تنها به کار آن کس می‌آیند که از آنِ اویند و نمی‌توانشان از برون به نظم کشید و در فرمان آورد. اگر حقیقتی هزاران بار نیز تشبث به نام خدا بجوید و خود را مقدس بخواند، هرگز این حق را نمی‌یابد که بر تقدس ِجان آدمی که پرداخته‌ی دست آفریدگار جهان است، دست بِدِرازد و نابود کند آن را، در حالی که نزد فرد جزم‌اندیش و دعوی‌پرست، جان میرنده آدمی در برابر نامیرایی آرمانها پشیزی نمی‌ارزد.وجدان بیدار/اشتفان تسوایگ@Tafakkor

سری نشست‌های بررسی كتب دينی (قرآن) مجموع نقد و تحليل‌هاي معاصردکتر محمد جواد عظیمی@Tafakkor

جدایی اخلاق فردی از اخلاق اجتماعی در دنیای جدیددر دنیای جدید عمدتاً برای رفع عوارض اجتماعی گفتمان تکلیف‌محور و برای جلوگیری از این سوء استفاده، اخلاق اجتماعی از اخلاق فردی جدا شد و مبنا و متکای دیگری پیدا کرد. انسان مدرن به این نتیجه رسید که رابطه‌ی‌ انسان‌ها با یکدیگر و با حکومت ربطی به رابطه‌ی آنان با خدا ندارد؛ بدین معنا کهنسبت خدا با همه انسانها مساوی است و ارتباط با خدا و دوری و نزدیکی به او و تخصص در شناخت دین و شریعت او امری شخصی و خصوصی است و نمی‌تواند منشأ حقوق ویژه اجتماعی یا تبعیض در حقوق اجتماعی باشد.گرامی‌ترین انسان‌ها در نزد خداوند پرهیزگارترین آنهاست، اما رابطه‌ی‌ آنها با یکدیگر باید بر اساس برابری و عدالت تنظیم شود، نه بر اساس دیانت و تقوی. یعنی دیانت و تقوی که از منظر اخلاقِ فردی مربوط قلمداد می‌شوند و در مقام ارزش داوری در مورد آدمیان و رفتار فردی آنان و فهم حقوق و تکالیف آنان نسبت به خود و خدا جز اقلام مورد محاسبه‌اند، از منظر اخلاق اجتماعی نامربوط‌اند و نباید در حقوق و تکالیف اجتماعی آدمیان نسبت به یکدیگر نقش بازی کنند و موجب تبعیض شوند.اخلاق دین‌شناسی ابوالقاسم فنایی@Tafakkor

عمر که بی‌عشق رفت، هیچ حسابش مگیرمولانا@Tafakkor

کسی که به‌واسطهٔ زخم‌هایش توجه می‌گیرد، ناآگاهانه از درمان می‌گریزد؛ چرا که می‌ترسد با پایانِ رنج، نگاه دیگری را از دست بدهد.

این نکته‌ی بدیهی را یاد‌آوری کنیم که کلام برای خود حرمتی دارد، اعتباری دارد، منشاء آثار می‌شود. ما در زندگی روزمرّه پیوسته ناظر آن هستیم که کلمات به رایگان به کار برده می‌شوند، زیرا جاری کردنِ آنها از زبان، مستلزمِ صرفِ سرمایه‌ای نیست: تعارف‌ها، قسم‌ها، غلوّها... نه گوینده آنها را جدّی می‌گیرد، نه شنونده. فقط لقلقه‌ی زبان به کار افتاده است.دکتر محمّد‌علی اسلامی نُدوشن@Tafakkor