سالها همه فکر میکردند زخم معده نتیجهی استرس، غذای بد، سیگار و سبک زندگیه.اما سال ۱۹۸۲، دو پزشک ا…
انتشار: 2026/08/15 19:16 UTCدریافت: 2026/08/16 21:06 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/16 21:06 UTC
سالها همه فکر میکردند زخم معده نتیجهی استرس، غذای بد، سیگار و سبک زندگیه.اما سال ۱۹۸۲، دو پزشک استرالیایی، بری مارشال و رابین وارن، متوجه چیز عجیبی شدن: تقریباً هرجا در معدهی بعضی بیماران التهاب وجود داشت، یک باکتری مارپیچی هم دیده میشد.اسمش بعدها شد هلیکوباکتر پیلوری.مشکل اینجا بود که ایدهشون با باور رایج پزشکی جور درنمیاومد.معده پر از اسیده.پس خیلیها میگفتن باکتری نمیتونه عامل زخم معده باشه.مارشال اما کوتاه نمیاومد.هرچه بیشتر تحقیق میکرد، بیشتر به این نتیجه میرسید که شاید چیزی که همه «میدونن»، اشتباه باشه.اما یک مشکل بزرگ وجود داشت:چطور ثابت میکرد این باکتری واقعاً باعث بیماری میشه؟در آزمایشهای حیوانی به جواب قطعی نمیرسید.پس مارشال کاری کرد که امروز تقریباً باورنکردنی به نظر میرسه.خودش باکتری هلیکوباکتر پیلوری رو خورد.او محلولی حاوی باکتری را نوشید و بعد دچار عفونت معده و التهاب شد؛ شواهدی که از فرضیهاش حمایت میکرد.اما مهمتر از این آزمایش شخصی، مجموعهای از تحقیقات بعدی بود که نشان دادند این باکتری واقعاً در ایجاد التهاب معده و زخمهای معده و دوازدهه نقش دارد.و این کشف فقط یک نظریه را عوض نکرد.درمان زخم معده هم عوض شد.بیماریای که سالها میتوانست مزمن و عودکننده باشد، با از بین بردن باکتری و استفاده از داروهای مناسب، قابل درمان شد.سال ۲۰۰۵، بیش از دو دهه بعد از آن کشف، بری مارشال و رابین وارن جایزه نوبل پزشکی را گرفتند.نوبل در توضیح این کشف نوشت که این دو دانشمند با «پافشاری و ذهنی آماده»، با یک باور ریشهدار در پزشکی مقابله کردند.گاهی علم با پیدا کردن یک جواب جدید پیشرفت نمیکنه؛گاهی با این شروع میشه که یک نفر جرئت کنه بپرسه:«اگر چیزی که همه مطمئنن درسته، اشتباه باشه چی؟»#me🆔 @science_magazine
