ممکن است برخی مدعی شوند که فرد مورد اشاره، عذر به جهل را نمی‌پذیرد یا به وجود موانع تکفیر قائل نیست…

یکی از ادعاهای مشهور و رایج درباره خاستگاه میلاد پیامبر اکرمﷺ، انتساب ابداع و تأسیس این مراسم به فاطمیان مصر است. استنادکنندگان این دیدگاه اغلب به گزارش‌های امام مقریزی (رحمه‌الله) استناد می‌کنند؛ اما این ادعا از نظر تاریخی فاقد صحت است. مقریزی (رحمه‌الله) در آثار خود تصریح نکرده که فاطمیان نخستین کسانی بوده‌اند که مولودی را پدید آورده‌اند، بلکه صرفاً گزارش داده است که آن‌ها در دوران حکومت خود، مراسم عید میلاد نبویﷺ را برگزار می‌کردند. بنابراین، میان «برگزاری یک مراسم» و «ابداع آن» تفاوت ماهوی وجود دارد. این برداشت که فاطمیان بنیان‌گذار این عمل هستند، غالباً برآمده از تحلیل‌های نویسندگان معاصر است، چرا که در متون مورخان متقدم، هیچ اشاره صریحی به اینکه فاطمیان مؤسس جشن میلاد نبوی بوده‌اند، دیده نمی‌شود.در دوران حکومت فاطمیان، به‌ویژه در عصر المعز لدین‌الله، اعیاد رسمی حکومتی به دو دسته تقسیم می‌شد: «اعیاد عام» و «اعیاد خاص». اعیاد عام شامل مراسمی همچون میلاد نبویﷺ و عید هجرت بود، در حالی که اعیاد خاص شامل مراسمی مانند عید غدیر و نظایر آن می‌گشت. نکته قابل توجه این است که اعیاد عام در میان جمعیت اهل‌سنت که تحت حاکمیت فاطمیان می‌زیستند، بسیار مورد توجه بود. به گونه‌ای که حتی زمانی که یکی از وزرای سنی خلافت فاطمی به دلایل سیاسی تلاش کرد اعیاد رسمی حکومتی را ملغی کند، مردم همچنان بدون ممانعت جدی از سوی حکومت، به برگزاری آن‌ها ادامه می‌دادند. در واقع سیاست فاطمیان در رسمیت بخشیدن به این اعیاد عام، تا حد زیادی در راستای جلب رضایت اکثریت اهل‌سنت و کاهش تنش‌های مذهبی به‌ویژه در تقابل با دستگاه خلافت عباسی در بغداد بوده است.از سوی دیگر، برگزاری منسجم و سازمان‌یافته میلاد نبویﷺ، معمولاً به سلطان مظفرالدین کوکبری (رحمه‌الله)، حاکم اربیل، منسوب است. او که حاکمی عادل و سنی‌مذهب بود، این عمل مبارک را به صورت سالیانه و با شکوه خاصی در اربیل برپا می‌کرد. طبق گزارش‌های تاریخی، وی این مراسم را از طریق شیخ معین‌الدین عُمر ملاء (رحمه‌الله) اخذ و توسعه داد. شیخ عمر ملاء، فردی صالح و عابد و از صوفیان مورد وثوق سلطان نورالدین زنگی (رحمه‌الله) بود که نقش پررنگی در مدیریت امور موصل و نظارت بر ساخت مسجد جامع نوری داشت. نقل است که سلطان نورالدین زنگی (رحمه‌الله) در سفرهای خود به مناطق موصل و اربیل، پیش از هر کاری به دیدار شیخ عمر ملاء می‌رفت و با وی مشورت می‌کرد.✍️ کیوان عثمانی

در شهریور ماه سال ۱۴۰۴، نخستین نسخه از کتاب میلاد پیامبر اکرمﷺ در کانال نشر گردید. امسال، با اصلاحات و تغییراتی اندک، نسخه جدیدی از این اثر را منتشر می‌نمایم؛ امید است که این اثر، مقبول حق تعالی و سپس خوانندگان محترم قرار گیرد. آنچه در این کتاب می‌خوانید، شرحی است بر مقالۀ علمی ماموستا بهزاد مهدویان که با استناد به قرآن و سنّت و اقوال علما، و مبتنی بر کتاب‌های اصولی، فقهی و تاریخی، به تبیین جایگاه و جواز مراسم مولودی پرداخته شده است. ✍️ کیوان عثمانی

امام حسن البنّا-رحمه‌الله- (م1368هـ) می‌گوید:«[به یاد می‌آورم] معمولاً در سالگرد میلاد پیامبر (صلی الله علیه وآله وسلم) مهرگانی (جشن و سرور) بپا می‌ساختیم و از اول تا دوازدهم ربیع الاول هر شب کاروان تظاهراتی از منزل یکی از برادران اهل طریقت به راه می‌انداختیم.» 📚 خاطرات حسن البنّا، ترجمه: جلال الدین فارسی، (تهران: انتشارات برهان، چاپ اول، 1358)، ص50.هنگام مطالعۀ کتاب مذکور در ادامه سخنان شیخ حسن البنّا (رحمه‌الله) مطلبی ذکر شده بود که بسیار مرا تحت تأثیر قرار داد به‌طوری که حالم دگرگون گردید و چشمانم را اشکبار کرد. جا دارد به همین مناسبت بخشی از این مطلب را در اینجا نقل نمایم. حسن البنّا (رحمه‌الله) می‌گوید: «...اتفاقاً شبی نوبت به برادرمان شیخ شلبی‌رجال (رحمه‌الله) رسید. طبق معمول پس از نماز عشاء به خانه‌اش رفتیم، دیدیم خانه تمیز و روشن و مجهز و آماده است. شربت و قهوه مثل همیشه آوردند و خوردیم، کاروان تظاهرات به راه افتاد و سرودهای رسمی‌مان را با نشاط و شادمانی هرچه بیشتر شروع به خواندن کردیم و بانگ شادی به آسمان رساندیم. کاروان بالاخره به محل اولیه بازگشت و چند دقیقه‌ای با شیخ شلبی نشستیم. همین که خواستیم برخیزیم دیدیم در حالی که لبخندی لطیف به لب دارد می‌گوید: فردا ان شاءالله صبح زود بیایید تا "روحیه" را بگور سپاریم. حالا این روحیه تنها فرزند اوست که خدا تقریباً یازده سال بعد از ازدواجش به او عنایت فرموده، و به قدری به او علاقه داشت که حتی در موقع کسب و کار هم از او دور نمی‌شد، تا بزرگ و برومند شده بود و چون به منزلۀ روحی بود که در بدنش باشد اسمش را روحیه گذاشته بود. بُهمت‌مان زد و پرسیدیم: کَی مرده؟ گفت: همین امروز نزدیک غروب. گفتیم: پس چرا به ما اطلاع ندادی تا کاروان را از منزل دیگری به راه اندازیم؟ گفت: مگر حالا چطور شد، غم‌مان کمتر شد و تسکین یافت، ماتمی به جشنی بدل شد، از این نعمت چه بالاتر؟...» 📚 همان، صص50 – 51.✍️ کیوان عثمانی

#جمعه_روز_صلوات «اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ عَبْدِكَ وَرَسُولِكَ، كَمَا صَلَّيْتَ عَلَى إِبْرَاهِيمَ، وَبَارِكْ عَلَى مُحَمَّدٍ، وَعَلَى آلِ مُحَمَّدٍ، كَمَا بَارَكْتَ عَلَى إِبْرَاهِيمَ وَآلِ إِبْرَاهِيمَ»📚صحيح البخاری، ج8، ص121 ح4798.@navavi_al_kurdi68

یک نفر در خطبه‌های نماز جمعه در بانه، خطاب به برخی از ایزدی‌های اقلیم کردستان که – علی‌الظاهر- به اسلام و مسلمانان اهانت کرده بودند، سخنانی تند و تهدیدآمیز بیان کرده است. بنا بر توضیح خود او، کلیپ وی قیچی شده و مخاطب این سخنان صرفاً گروهی خاص از ایزدی‌ها بوده‌اند، نه عموم شهروندان ایزدی.صرف‌نظر از اینکه چنین خطابه‌ای تا چه اندازه درست، سنجیده یا در شرایط کنونی به مصلحت بوده است، گروهی از ماموستایان با صدور بیانیه‌ای آن را محکوم کرده‌اند؛ اما در این بیانیه حتی اشاره‌ای کوتاه نیز به رفتار کسانی نشده است که با اسلام‌ستیزی، به نام کُرد و دفاع از هویت کُردی، به اسلام و مقدّسات مسلمانان اهانت می‌کنند.بدیهی است هرگونه تهدید، توهین و تحریک علیه افراد یا گروه‌ها، صرف‌نظر از هویت دینی و قومی آنان، شایسته نقد و محکومیت است. با این‌حال، محکومیت یک‌جانبه و نادیده‌گرفتن توهین‌های آشکار به مقدّسات میلیون‌ها مسلمان، نه‌تنها با عدالت و انصاف سازگار نیست، بلکه می‌تواند به برداشت‌های دوگانه و سیاسی از مسئله دامن بزند.انتظار می‌رود ماموستایان دینی، پیش از آنکه در پی اثبات مردمی‌بودن خود باشند، جایگاه ربّانی، اخلاقی و اصلاح‌گرانه خویش را حفظ کنند؛ یعنی هم‌زمان با دفاع از کرامت انسان‌ها و پرهیز از خشونت و تهدید، در برابر اهانت به مقدّسات نیز با صراحت، عدالت و بی‌طرفی موضع بگیرند. رسالت عالم دینی، دامن‌زدن به احساسات و جلب رضایت گروهی خاص نیست؛ بلکه دعوت به حق، حفظ انصاف، جلوگیری از افراط‌گرایی و اصلاح جامعه بر پایه حکمت و اخلاق است.✍️ کیوان عثمانی

بزرگ‌ترین نعمت بر این امت، ولادت سیدنا و مولانا رسول اللهﷺ است؛ نعمتی که به اقتضای تحدیث نعمت، شکرگزاری و سپاسگزاری بر آن لازم است.✍️ کیوان عثمانی