یکی از ادعاهای مشهور و رایج درباره خاستگاه میلاد پیامبر اکرمﷺ، انتساب ابداع و تأسیس این مراسم به فا…

در شهریور ماه سال ۱۴۰۴، نخستین نسخه از کتاب میلاد پیامبر اکرمﷺ در کانال نشر گردید. امسال، با اصلاحات و تغییراتی اندک، نسخه جدیدی از این اثر را منتشر می‌نمایم؛ امید است که این اثر، مقبول حق تعالی و سپس خوانندگان محترم قرار گیرد. آنچه در این کتاب می‌خوانید، شرحی است بر مقالۀ علمی ماموستا بهزاد مهدویان که با استناد به قرآن و سنّت و اقوال علما، و مبتنی بر کتاب‌های اصولی، فقهی و تاریخی، به تبیین جایگاه و جواز مراسم مولودی پرداخته شده است. ✍️ کیوان عثمانی

امام حسن البنّا-رحمه‌الله- (م1368هـ) می‌گوید:«[به یاد می‌آورم] معمولاً در سالگرد میلاد پیامبر (صلی الله علیه وآله وسلم) مهرگانی (جشن و سرور) بپا می‌ساختیم و از اول تا دوازدهم ربیع الاول هر شب کاروان تظاهراتی از منزل یکی از برادران اهل طریقت به راه می‌انداختیم.» 📚 خاطرات حسن البنّا، ترجمه: جلال الدین فارسی، (تهران: انتشارات برهان، چاپ اول، 1358)، ص50.هنگام مطالعۀ کتاب مذکور در ادامه سخنان شیخ حسن البنّا (رحمه‌الله) مطلبی ذکر شده بود که بسیار مرا تحت تأثیر قرار داد به‌طوری که حالم دگرگون گردید و چشمانم را اشکبار کرد. جا دارد به همین مناسبت بخشی از این مطلب را در اینجا نقل نمایم. حسن البنّا (رحمه‌الله) می‌گوید: «...اتفاقاً شبی نوبت به برادرمان شیخ شلبی‌رجال (رحمه‌الله) رسید. طبق معمول پس از نماز عشاء به خانه‌اش رفتیم، دیدیم خانه تمیز و روشن و مجهز و آماده است. شربت و قهوه مثل همیشه آوردند و خوردیم، کاروان تظاهرات به راه افتاد و سرودهای رسمی‌مان را با نشاط و شادمانی هرچه بیشتر شروع به خواندن کردیم و بانگ شادی به آسمان رساندیم. کاروان بالاخره به محل اولیه بازگشت و چند دقیقه‌ای با شیخ شلبی نشستیم. همین که خواستیم برخیزیم دیدیم در حالی که لبخندی لطیف به لب دارد می‌گوید: فردا ان شاءالله صبح زود بیایید تا "روحیه" را بگور سپاریم. حالا این روحیه تنها فرزند اوست که خدا تقریباً یازده سال بعد از ازدواجش به او عنایت فرموده، و به قدری به او علاقه داشت که حتی در موقع کسب و کار هم از او دور نمی‌شد، تا بزرگ و برومند شده بود و چون به منزلۀ روحی بود که در بدنش باشد اسمش را روحیه گذاشته بود. بُهمت‌مان زد و پرسیدیم: کَی مرده؟ گفت: همین امروز نزدیک غروب. گفتیم: پس چرا به ما اطلاع ندادی تا کاروان را از منزل دیگری به راه اندازیم؟ گفت: مگر حالا چطور شد، غم‌مان کمتر شد و تسکین یافت، ماتمی به جشنی بدل شد، از این نعمت چه بالاتر؟...» 📚 همان، صص50 – 51.✍️ کیوان عثمانی

#جمعه_روز_صلوات «اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ عَبْدِكَ وَرَسُولِكَ، كَمَا صَلَّيْتَ عَلَى إِبْرَاهِيمَ، وَبَارِكْ عَلَى مُحَمَّدٍ، وَعَلَى آلِ مُحَمَّدٍ، كَمَا بَارَكْتَ عَلَى إِبْرَاهِيمَ وَآلِ إِبْرَاهِيمَ»📚صحيح البخاری، ج8، ص121 ح4798.@navavi_al_kurdi68

یک نفر در خطبه‌های نماز جمعه در بانه، خطاب به برخی از ایزدی‌های اقلیم کردستان که – علی‌الظاهر- به اسلام و مسلمانان اهانت کرده بودند، سخنانی تند و تهدیدآمیز بیان کرده است. بنا بر توضیح خود او، کلیپ وی قیچی شده و مخاطب این سخنان صرفاً گروهی خاص از ایزدی‌ها بوده‌اند، نه عموم شهروندان ایزدی.صرف‌نظر از اینکه چنین خطابه‌ای تا چه اندازه درست، سنجیده یا در شرایط کنونی به مصلحت بوده است، گروهی از ماموستایان با صدور بیانیه‌ای آن را محکوم کرده‌اند؛ اما در این بیانیه حتی اشاره‌ای کوتاه نیز به رفتار کسانی نشده است که با اسلام‌ستیزی، به نام کُرد و دفاع از هویت کُردی، به اسلام و مقدّسات مسلمانان اهانت می‌کنند.بدیهی است هرگونه تهدید، توهین و تحریک علیه افراد یا گروه‌ها، صرف‌نظر از هویت دینی و قومی آنان، شایسته نقد و محکومیت است. با این‌حال، محکومیت یک‌جانبه و نادیده‌گرفتن توهین‌های آشکار به مقدّسات میلیون‌ها مسلمان، نه‌تنها با عدالت و انصاف سازگار نیست، بلکه می‌تواند به برداشت‌های دوگانه و سیاسی از مسئله دامن بزند.انتظار می‌رود ماموستایان دینی، پیش از آنکه در پی اثبات مردمی‌بودن خود باشند، جایگاه ربّانی، اخلاقی و اصلاح‌گرانه خویش را حفظ کنند؛ یعنی هم‌زمان با دفاع از کرامت انسان‌ها و پرهیز از خشونت و تهدید، در برابر اهانت به مقدّسات نیز با صراحت، عدالت و بی‌طرفی موضع بگیرند. رسالت عالم دینی، دامن‌زدن به احساسات و جلب رضایت گروهی خاص نیست؛ بلکه دعوت به حق، حفظ انصاف، جلوگیری از افراط‌گرایی و اصلاح جامعه بر پایه حکمت و اخلاق است.✍️ کیوان عثمانی

بزرگ‌ترین نعمت بر این امت، ولادت سیدنا و مولانا رسول اللهﷺ است؛ نعمتی که به اقتضای تحدیث نعمت، شکرگزاری و سپاسگزاری بر آن لازم است.✍️ کیوان عثمانی

برخی نقل کرده‌اند که شیخ‌الاسلام ابن‌دقیق العید-رحمه‌الله- (م702هـ)،- از بزرگان و علمای برجسته شافعیه- با علامه ابن‌تیمیه حرانی-رحمه‌الله- (م728هـ)، ملاقات داشته و او را تمجید کرده است؛ در حالی که این نقل خالی از اشکال نیست: نخست آنکه ابن‌تیمیه-رحمه‌الله- در سال 705هـ.ق وارد مصر شد (نک: العقود الدرية من مناقب شيخ الإسلام أحمد بن تيمية، ابن عبدالهادی، ص264؛ غاية الأمانی فی الرد على النبهاني، ج2، ص234)، در حالی که ابن‌دقیق العید-رحمه‌الله- قاضی مصر بوده و پیش از آن تاریخ وفات یافته بود. دوم آنکه نوع بیانی که در تمجید ابن‌تیمیه-رحمه‌الله- از وی نقل شده، با منشِ گفتاری ابن‌دقیق-رحمه‌الله- سازگار نیست؛ چرا که وی در خطاب با همگان، از حاکم گرفته تا دیگران، معمولاً تنها از واژۀ «ای انسان» استفاده می‌کرد؛ به استثنای دو نفر: «علاءالدین باجی» (م714هـ) که به او می‌گفت: «ای امام» و « ابن الرِّفْعه» (م710هـ) که به او می‌گفت: «ای فقیه»؛ چنان‌که امام تاج‌الدین سُبکی-رحمه‌الله-(م771هـ) در "طبقات الشافعیه" (ج10، ص340) از پدرش امام تقی‌الدین سُبکی-رحمه‌الله-(م756هـ) نقل نموده و به این نکته تصریح کرده است.✍️ کیوان عثمانی