این گزاره مبتذل شده «به سراغ زنان میروی تازیانه را فراموش مکن» نیچه را نه در جهان امروز بلکه باید…
انتشار: 2026/08/08 10:22 UTCدریافت: 2026/08/09 13:22 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/09 13:22 UTC
این گزاره مبتذل شده «به سراغ زنان میروی تازیانه را فراموش مکن» نیچه را نه در جهان امروز بلکه باید در فضا و اتمسفری که نیچه از تراژدیهای یونان میگیرد و شیفته آن است مورد بررسی قرار داد.در این تراژدیها، مرد، سلحشور عرصه نبرد است و زن، سلحشور عرصه عشق. جهان مرد، آپولونی (تعقل، نظم، آیندهنگری) و جهان زن، دیونوسوسی (شور، طرب، عشق) است.در چنین جهانی و در مواجهه با زنانی چون فدرا و مدئا و هلن و آنتیگونه و آندروماک و دیگر کاراکترهای زنانه مهم این تراژدیهاست که نیچه از همراه داشتن تازیانه سخن میگوید.در اینجا عرصه روابط زنان و مردان نه رابطه ارباب و برده بلکه جدال خدایگانی است، جدالی که در آن یک طرف به سلاح شوریدگی و عشق مسلح است و طرف دیگر چارهای جز در دست داشتن تازیانه ندارد.جدالی که در آن یاسون باید با غرورِ عاشقانه تا مرز جنون رسیده مدئا مبارزه کند، هیپولیت قربانی خشم عاشقانه و خودویرانگر فدر شود، کرئون با عشق عصیانگر آنتیگونه به چالش کشیده شده و هکتور و تروا در آتش جاهطلبی عاشقانه هلن بسوزند.در مقابل چنین نیروی زنانه و عرصه چنین مبارزهای است که نیچه از چنین استعارهای استفاده میکند.@kharmagaas

