به احترام ایران عزیز و زخمهای فراوان این روزهایش. آه از این روزگار تو ایرانسخت شد کار و بار تو ایر…
انتشار: 2026/07/27 19:49 UTCویرایش: 2026/08/01 00:04 UTCدریافت: 2026/08/15 02:03 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/15 02:03 UTC
به احترام ایران عزیز و زخمهای فراوان این روزهایش. آه از این روزگار تو ایرانسخت شد کار و بار تو ایرانبا نگاهی به رنگ دلتنگیمینشینم کنار تو ایرانروز من را ببین که میگذردبا غم بیشمار تو ایرانمینشیند به روی دامن مناشک بیاختیار تو ایرانآه از این شب، شبی که روشن نیستماه نو در مدار تو ایرانبر دل و جان من نمیتابدمهر خورشیدوار تو ایرانتویی و بیقراری بسیارتویی و حال زار تو ایراندر جهان بزرگ و پهناورجز خدا کیست یار تو ایران؟ نه چراغیست، نه تماشاییدر شب رازبار تو ایرانحال و روز گرفتهای دارددل امّیدوار تو ایرانکاش این روزها نلغزد هیچ! قدم استوار تو ایرانننشیند غبار دور زمانبر بلندِ عِذار تو ایرانهمچنان در سکوت تو جاریستبغض دنبالهدار تو ایران دل پُر از مهر پرچمت دارندمردم هوشیار تو ایرانفرّ و فرهنگ جاودانهی توستهمهی اعتبار تو ایرانچه خیالیست، در سرش دارددشمن نابکار تو ایرانگردن دشمنان تو باشد تشنهی ذوالفقار تو ایرانجانفدایان تو فراواننددر یمین و یسار تو ایرانبه شهیدان تو سلام کنمبا دلی سوگوار تو ایرانراوی غیرت فراوان استوسعت لالهزار تو ایراندید تاریخ در فراز و فرودهمَت پایدار تو ایرانمن به تاریخ دور دیدم، بودقیصری خاکسار تو ایرانبا همین چشمها ببینم کاش! دشمنان را شکار تو ایرانسایههای مترسکان گم باداز سرِ کشتزار تو ایراناز شکوه گذشته حرف بزنچه شد آن اقتدار تو ایران؟ شاهنامه هنوز میگوید از فروغ و وقار تو ایراندر مسیر حماسهها پیداستعزم ایل و تبار تو ایرانروح سیمرغ میکند پروازدر دل کوهسار تو ایرانکاوهی سرفراز تو دارددل و جانی به کار تو ایرانبا کمانی به دست، آرش تومیرسد با شعار تو ایراندارد از دور میرسد با رخشرستم نامدار تو ایرانپُر ز خشم مقدّس است هنوزبا دلی بیقرار تو ایرانبا همان گرز آهنین آمداز پی کارزار تو ایرانهرچه دیو است در مقابل تومیشود تار و مار تو ایرانپیر توس تو حرفها دارداز یلان دیار تو ایراندر فراز و فرودهای جهانشاهنامهست یار تو ایرانتا به زیبایی خودت برسیهست آیینهدار تو ایرانشاهنامه نشان دهد که کجاستدشمن آشکار تو ایرانیاد فردوسی بزرگ تو هستهمچنان یادگار تو ایرانشعبان کرمدختمرداد ۱۴٠۵بابلسرکانال شعر من@karamdokht
تاریخچه بازدید مشاهدهشده
حدود 0 بازدید تازه در ساعت در این نمونهپستهای تلگرام — تماشا
به علی و محمّدنوههای عزیزمشما برادر هم، جان مهربان منیدجنون شعلهور شعر بر زبان منیدبه جاودانگی چشمهایتان سوگندستارگان شبافروز آسمان منیدخیال میکنم این روزها که میگذردکنار شور غزل، بخشی از جهان منیدشما تمام امیدم، شما تمام دلمشما روایت زیبای داستان منیداز اینکه چشم شما روشنی به من دادهستخیال میکنم آیینهی روان منیدپُر از هوای شمایم، پُر از صفای شما"علی!" بگو به "محمّد"، تمام جان منیدشعبان کرمدختمرداد ۱۴٠۵بابلسرکانال شعر من@karamdokht
من و سکوت پریشان این شب بیدارمن و غمی که به پایان نمیرسد انگارجهان و هرچه در آن، بیشتر مِه آلود استکجاست پنجره؟ کو روشنایی بسیار؟ دلی که عشق نداند، به هیچ میماندکه نیست از نفس آفتاب برخوردارنمیرسد به تو ای عشق، دست کوتاهمشدهست کار من این روزها کمی دشوارمرا به صبح، به امّید رو به رو برسانمباد گم بشوم در میان بُهت غباربرای دیدن زیبایی زمانهی خویشامید نیست به آیینههای لاکردارشعبان کرمدختمرداد ۱۴٠۵بابلسرکانال شعر من@karamdokht
مردان بیتکرار تاریخ و فرهنگ ایران عزیز را بیشتر بشناسیم. این غزل منظوم را تقدیم می کنم به حضرت استاد دکتر عباس زریاب خویی که نام بلندش در گسترهی ادبیات فارسی جاودانه میماند. اگرچه فصل پشت فصل میآید هزاران بارنبیند چشم بیدار وطن " زریاب خویی"وارفضیلت بخشی از زیبایی جان و جهانش بودزلال معرفت میریخت از دست و دلش بسیار سکوتش حرفهای تازهای با این و آن میگفتزمانی که سخن میگفت ابری بود گوهر باربه گوش مام میهن با شکوهی تازه میپیچدصدای بیقرار و خستهی این مرد بی تکرارعلوم عقلی و نقلی شناس روزگاران بود" اشاراتش"گرهها میگشود از دامن "اسفار" دلش از "اطلس تاریخی ایران" سخنها داشتنبیند مام میهن مثل او آزادهای بیدارتماشاییست در دوران ما "آیینهی جامش" دل شیدای خود را برد سمت حافظ اسرارگهی در " کاوه"، گاهی در میان متن" ایرانشهر"همیشه داشت جانی از شکوه علم برخوردارچه "بزم آورد" خوبی ماند از او در دفتر ایّاممتاع او خریدار فراوان داشت در بازار"شط شیرین پُر شوکت" که میگویند، چشمش بودگلستان در گلستان بود دامانش گل بیخارمیان او و دانشگاه، این کانون شیداییکدامین دست تا روز قیامت میکشد دیوارسکوتش داشت با تو حرفها از فضل و داناییهمیشه بود از حکمت نگاه روشنش سرشارزمانی مثل مجنون با بیابان گفتگو میکردزمانی خویش را میدید چون حلّاج جان بر دارکجا خط میخورد نام بلند آوازهای چون اونشانیهای او ثبت است بر آیینهی اعصارشعبان کرمدختبابلسربهمن. ۱۴٠۳کانال شعر من@karamdokht
رباعیمن خسته و تو خسته و ایشان خستهاینان دلشان گرفته، آنان خستهاندوهت را میان چشمانم ریختماهی که نشسته کنج ایوان خستهشعبان کرمدختمرداد ۱۴٠۵بابلسرکانال شعر من@karamdokht
چارپارهپا به پای جنون خود رفتمبه تماشا، کجا؟ نمیدانمبا همان لب که از تو میگویمشعر خود را نگفته میخوانممن جنون ترا ورق زدهامبا نگاه تو همسفر شدهامدر مسیری که عشق میداندچه غریبانه در به در شدهامچه شبی بود آنشب بیداربود نقش جهان تماشاییصبح وقتی که چشم وا کردمدیدم از دور دست میآییاز بد و خوب حرفها زدهامخوب و بد را به هر کران دیدمنقش تصویر روشنایی رادر تماشای خود روان دیدمچه غریبانه از تو حرف زدمچه غریبانه گفتگو کردمدل و دست شکستهی خود را زود با عشق رو به رو کردمسمت آیینهی تو تابیدمرو به زیباییت غزل خواندمخواستم از غم تو بنویسماز تو و چشمهات جا ماندمآمدی در ادامهی لبخندآمدی در ادامهی خورشیددیدم آرام مثل زیباییعشق از چشمهات میتابیداولین حرف زندگی عشق استآخرین حرف زندگی پروازمیتوانی مرا به یاد بیاردر دل روزگار بی آغازبا همان جلوهی خیال انگیزبا همان جذبهی تماشاییمعنی تازهای به ماه بدهمعنی تازهای به زیباییشعبان کرمدختفروردین ۱۴٠۵بابلسرکانال شعر من@karamdokht
چند رباعیشوکا (۴)شوکا، شوکا دوباره شوکا، شوکاکو زیبایی؟ چه رفت بر ما؟ شوکاکجکج به تماشای جهان آمدهایمآیینهی ما شکسته گویا شوکاشوکا، شوکا بخوان غمم را شوکاخالی شدم از شور تماشا شوکاحالا که صدای عاشقان خاموش استدیگر چه امیدیست به دنیا شوکاشوکا، شوکای من، کجایی شوکادر حال و هوای من رهایی شوکااز دورترین نقطه بیایی خوب استداری چشم گرهگشایی شوکاشوکا، شوکا من و دریغا شوکاامروزم کو؟ کجاست فردا شوکا؟ در محضر تو چراغ روشن کردمدیوانگیام داشت تماشا شوکاشوکا، شوکا تو خود جهانی شوکاروح غزلی، شور زبانی شوکاطوری، طوری حرف بزن با دل خوددر خاطر عاشقان بمانی شوکاشوکا، شوکا به یاد فردا شوکابنویس ترانههای زیبا شوکاآنقدر به سرنوشت هم خندیدیمشد تنهایی همسفر ما شوکاشوکا، شوکا بمان کنارم شوکابا چشمان تو کار دارم شوکااز آنهمه شیدایی و زیباییهاماندهست فقط گرد و غبارم شوکاشوکا، شوکا در انتظارم شوکابا عشق همیشه کار دارم شوکاآنروز که دستهدسته گل پرپر شدتنها بنشین سرِ مزارم شوکاشعبان کرمدختمرداد ۱۴٠۵بابلسرکانال شعر من@karamdokht
