واقعا حیف بود، اگر نمیدیدم.شهریار پارسیپوراو همراه با بصیر نصیبی، ابراهیم وحیدزاده، کیانوش عیاری…
انتشار: 2026/07/25 15:36 UTCدریافت: 2026/08/12 01:30 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/12 01:30 UTC
واقعا حیف بود، اگر نمیدیدم.شهریار پارسیپوراو همراه با بصیر نصیبی، ابراهیم وحیدزاده، کیانوش عیاری ، ابراهیم فروزش، از بنیانگذاران سینمای آزاد ایران بود.او ۹ فیلم از سال ۱۳۴۵ در سینمای آزاد ساخت و در سال ۱۳۵۰ همکاری با تلویزیون را آغاز نمود. آنجا در سال ۱۳۵۲ فیلم داستانی بهار پشت پنجره را ساخت و پس از آن به ساخت فیلمهای مستند پرداخت و از جمله در جریان انقلاب دوازده ساعت فیلم ۱۶ میلیمتری از حوادث انقلاب گرفت. در سال ۱۳۶۷ به کمک جمعی از دوستانش دفتر سینمایی به نام دفتر آفتاب تأسیس کرد. وی برادر شهرنوش پارسیپور (نویسنده) بود. این کارگردان نخستین فیلم کوتاه خود در گروه سینمایی آزاد را در سال ۱۳۵۵ ساخت. پارسیپور در ادامه فعالیتهای سینمایی خود ۲ فیلم بلند سینمایی و دو مجموعه تلویزیونی و یک فیلم تلویزیونی ساخت که نقش عشق (دربارهٔ زندگی و سلوک دو هنرمند نقاش) شناختهشدهترین اثر او و یکی از کارهای باارزش و ماندگار سینمایی ایران بهشمار میرود. شهریار پارسیپور در ۴ آبان ١٣٨۴ بر اثر سکته مغزی در خانه خود درگذشت.*فیلم بهار پشت پنجره تنها در آرشیو تلویزیون موجود بوده و دیگر کسی نسخهای از ان نداشته است. فیلمی که همه فکر میکردهاند گمشدهاست. دست و بازی روزگار، نقشی زیبا میزند، در میان نسخه فیلمهای قدیمی، اتفاقی پیدا میشود. برای من اهمیت فیلم در یکی دو مورد خلاصهشدنی نیست اما از همه بیشتر انگار تبار سینمای اصیل ایرانی را دیده باشم. آنهم نه با آن فهمی که از تبارهای اولیه داریم _چیزی ابتدایی و بدوی _ بلکه تباری در حد خودش کامل و اصیل.* این اطلاعات را در صفحهی ویکیپدیای شهریار پارسیپور میتوانید کاملتر بخوانيد.
تاریخچه بازدید مشاهدهشده
حدود 0 بازدید تازه در ساعت در این نمونهپستهای تلگرام — اندر امیدواری...
بررسی روایتهای تطبیقی فلات ایراننشست پنجمچهارشنبه ۲۱ مردادساعت ۱۷:۳۰حضور در این نشست برای همه آزاد و رایگان است اما لازم است با پیام به تلگرام یا اینستاگرام مؤسسه ثبتنام کنید.#فریاد_ناصری #روایت#فلات_ایران #زروان#موسسه_اوسان@osan_institutewww.osanschool.ir
آن هوای عزیز که در آن نفس میکشیدی، این کتانیهای عزیز، خالی،افتاده جلوی در، و هر چیزِ عزیزی که حالا هستی، پسر عزیزمتو را جار و جنجالها دفن کردند، بدون مراسم.دوربینها، تیشرتها، مقالات، اعتراضاتو بَعد تو مُرده بودی. بعضی شبها دلم میخواهدتو را از خاک بیرون بکشم و شایسته به خاک بسپارم.زمین را با ناخنهایم بکنم تادستانم سرخ شوند و زخم با گِل بیامیزد.دلم میخواهد تو را از خاک بیرون بکشم، بگذار باراندو برابر ببارد پیش از آن که بارِ دیگر با تو وداع کنم.شعرهایی متفاوت از شاعری جسور #دنز_اسمیت#مهرداد_شهابی#نشر_حکمت_کلمه
#جایزه_سراسری_فارسی_زبانمعرفی هیئت داوران مرحله نهایی (بخش شعر)دومین دوره جایزه ادبی نورهاندر گرامیداشت یاد و اندیشه زندهیاد محمدجعفر پوینده۱- آزیتا قهرمان۲- فریاد ناصری۳- سهیلا میرزایی۴- سعدی گلبیانی۵- فرشاد سنبلدل 📚 بازه زمانی پذیرش آثار:تا ۲۴ مرداد ۱۴۰۵ (برابر با ۲۴ اوت ۲۰۲۶)📩 ارسال آثار:فایل PDF کتاب را به نشانی ایمیل زیر ارسال کنید:awardnowrahan@gmail.com#جایزه_ادبی_نورهان#داوران_بخش_شعر#ادبیات_فارسی
موریکه در مصرع پایانی شعر خود با عنوان «دربارهی یک چراغ» میگوید: «اما آنچه زیباست، خرم و سعادتمند در خود خویش میدرخشد» بنابراین زیبایی صفتی نیست که بهمثابهی چیزی تزیینی به هستندهها افزوده شود. زیبایی یکی از والاترین شیوههای هستی است، در اینجا یعنی ازـخویشـبرآمدن و ظهور محض.*اما آیا روزگار ما پر از چیزهای زیبایی نیست که در آنها، نهتنها خبری از خرمی و سعادتمندی نیست که زیبایند چون ویرانند. زیبایند چون خرابند. زیباییشان در هالهای از تاریکی زیباست. اکنون پرسشی پیش میآید: آیا دوگونه زیبایی داریم؟ زیبایی سعادتمند و زیبایی ظلمانی؟ یا نه، تنها زیبایی آن است که در خود خویش، خرم و سعادتمند است و آنچه امروز ادعای زیبایی دارد، زیبایی کذابیست که افسونمان کرده است؟ زیبایی سمّی شفاف و خوشرنگ که در کنارش چیزی جز پژمردگی و مرگ نمیروید؟*اصل بنیاد. جلسهی هفتم. هایدگر. ترجمهی طالب جابری