من از جوانی، از ۲۴ سالگی، معلم بودهام. معلمی شغل من نبوده است، پناهگاه و دستاویز من بوده است. گیا…
انتشار: 2026/07/23 16:32 UTCدریافت: 2026/08/12 01:30 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/12 01:30 UTC
من از جوانی، از ۲۴ سالگی، معلم بودهام. معلمی شغل من نبوده است، پناهگاه و دستاویز من بوده است. گیاهپارهای که مرا از غرق شدن نجات میدهد هر بار. اینجا این گیاهپاره، ریشهدار است. کم نبودهاند آنجاهایی که خودم نیز از آنچه میگفتهام همزمان میآموختهام، اما این چند جلسهی بررسی تطبیقی روایتهای فلات ایران انگار همانجایی است که سالها دنبالش بودهام که در آن سکنا گزینم.
تاریخچه بازدید مشاهدهشده
حدود 0 بازدید تازه در ساعت در این نمونهپستهای تلگرام — اندر امیدواری...
بررسی روایتهای تطبیقی فلات ایراننشست پنجمچهارشنبه ۲۱ مردادساعت ۱۷:۳۰حضور در این نشست برای همه آزاد و رایگان است اما لازم است با پیام به تلگرام یا اینستاگرام مؤسسه ثبتنام کنید.#فریاد_ناصری #روایت#فلات_ایران #زروان#موسسه_اوسان@osan_institutewww.osanschool.ir
آن هوای عزیز که در آن نفس میکشیدی، این کتانیهای عزیز، خالی،افتاده جلوی در، و هر چیزِ عزیزی که حالا هستی، پسر عزیزمتو را جار و جنجالها دفن کردند، بدون مراسم.دوربینها، تیشرتها، مقالات، اعتراضاتو بَعد تو مُرده بودی. بعضی شبها دلم میخواهدتو را از خاک بیرون بکشم و شایسته به خاک بسپارم.زمین را با ناخنهایم بکنم تادستانم سرخ شوند و زخم با گِل بیامیزد.دلم میخواهد تو را از خاک بیرون بکشم، بگذار باراندو برابر ببارد پیش از آن که بارِ دیگر با تو وداع کنم.شعرهایی متفاوت از شاعری جسور #دنز_اسمیت#مهرداد_شهابی#نشر_حکمت_کلمه
#جایزه_سراسری_فارسی_زبانمعرفی هیئت داوران مرحله نهایی (بخش شعر)دومین دوره جایزه ادبی نورهاندر گرامیداشت یاد و اندیشه زندهیاد محمدجعفر پوینده۱- آزیتا قهرمان۲- فریاد ناصری۳- سهیلا میرزایی۴- سعدی گلبیانی۵- فرشاد سنبلدل 📚 بازه زمانی پذیرش آثار:تا ۲۴ مرداد ۱۴۰۵ (برابر با ۲۴ اوت ۲۰۲۶)📩 ارسال آثار:فایل PDF کتاب را به نشانی ایمیل زیر ارسال کنید:awardnowrahan@gmail.com#جایزه_ادبی_نورهان#داوران_بخش_شعر#ادبیات_فارسی
موریکه در مصرع پایانی شعر خود با عنوان «دربارهی یک چراغ» میگوید: «اما آنچه زیباست، خرم و سعادتمند در خود خویش میدرخشد» بنابراین زیبایی صفتی نیست که بهمثابهی چیزی تزیینی به هستندهها افزوده شود. زیبایی یکی از والاترین شیوههای هستی است، در اینجا یعنی ازـخویشـبرآمدن و ظهور محض.*اما آیا روزگار ما پر از چیزهای زیبایی نیست که در آنها، نهتنها خبری از خرمی و سعادتمندی نیست که زیبایند چون ویرانند. زیبایند چون خرابند. زیباییشان در هالهای از تاریکی زیباست. اکنون پرسشی پیش میآید: آیا دوگونه زیبایی داریم؟ زیبایی سعادتمند و زیبایی ظلمانی؟ یا نه، تنها زیبایی آن است که در خود خویش، خرم و سعادتمند است و آنچه امروز ادعای زیبایی دارد، زیبایی کذابیست که افسونمان کرده است؟ زیبایی سمّی شفاف و خوشرنگ که در کنارش چیزی جز پژمردگی و مرگ نمیروید؟*اصل بنیاد. جلسهی هفتم. هایدگر. ترجمهی طالب جابری