انجمن زنان پژوهشگر تاریخ ایران

در پهنه وسیع سیستان و بلوچستان، غذا تنها یک نیاز روزمره نیست؛ بلکه راوی تاریخ، اقلیم و هنر دست زنانی است که نسل‌به‌نسل، میراث و هویت این سرزمین را حفظ کرده‌اند. 🌾از «کشک زرد» و «اوجیزک» در دل اقلیم کشاورزی سیستان، تا «تباهگ» و «چنگالِ» اصیل و پرطراوت در سفره‌های بلوچ؛ هر لقمه داستانی از جبر جغرافیا و اصالت رو به رشد این دیار است.به تماشای گوشه‌ای از تاریخ و فرهنگ محلی زنان این سرزمین نشسته‌ایم.💬 نظر شما چیست؟ تا به حال کدام‌یک از غذاهای سنتی سیستان و بلوچستان را امتحان کرده‌اید؟ برای ما بنویسید.#سیستان_و_بلوچستان #فرهنگ_غذایی #غذای_سنتی #گردشگری_غذایی #انجمن_پژوهشگر_تاریخ #ایران_من #میراث_فرهنگی #گردشگری #آداب_و_رسوم@zananepazhoheshgartarikh1396

‍‍ 🟡کتاب پوشاک و زیورآلات استان سیستان و بلوچستانکتاب «پوشاک و زیورآلات استان سیستان و بلوچستان» نوشته حمیده یعقوبی، پژوهشی درباره پوشاک سنتی و زیورآلات مردم سیستان و بلوچستان و بخشی از جلوه‌های فرهنگی و هنری این منطقه است. این کتاب در ۱۵۲ صفحه و در سال ۱۳۹۲ توسط انتشارات تفتان منتشر شده است.🔶در مقدمه، نویسنده به موقعیت جغرافیایی استان، عوامل مؤثر بر شکل‌گیری پوشاک و جایگاه پوشاک در باورها و فرهنگ مردم سیستان و بلوچستان پرداخته است.🔸بخش نخست کتاب به پوشاک اختصاص دارد و موضوعاتی مانند پوشاک زنان و مردان سیستانی، پوشاک نوزادان، تزیینات پوشاک در سیستان، پوشاک زنان و مردان بلوچ، تزیینات پوشاک زنان بلوچ و بررسی فرم، رنگ و نقوش سوزن‌دوزی را بررسی می‌کند.🔶بخش دوم به زیورآلات اختصاص دارد و شامل مباحثی درباره پیشینه زیورآلات در ایران باستان، زیورآلات سیستان و بلوچستان، نقوش زیورآلات بلوچستان، ابزار و وسایل ساخت زیورآلات، واحدهای اندازه‌گیری و وزن، مصالح مورد استفاده و شیوه ساخت زیورآلات سنتی در بلوچستان است. در ادامه نیز نمونه‌هایی از زیورآلات زینتی در فرهنگ قوم بلوچ معرفی و بررسی شده است.🔶این کتاب از آن جهت اهمیت دارد که پوشاک، سوزن‌دوزی و زیورآلات را به‌عنوان بخشی از هویت فرهنگی و میراث هنری مردم سیستان و بلوچستان مورد توجه قرار داده و اطلاعاتی درباره ویژگی‌های ظاهری، نقوش، رنگ‌ها، شیوه ساخت و کاربرد این عناصر فرهنگی ارائه می‌کند.@zananepazhoheshgartarikh1396

🏵بازی ۴۵۰۰ سالهٔ شهر سوخته؛ وقتی ایرانیان عصر مفرغ با مهره و تاس به رقابت می‌پرداختند🔸یک مجموعهٔ کامل یا تقریباً کامل بازی رومیزی باستانی که حدود ۴۵۰۰ سال قدمت دارد.انجمن ایرانشناسان _ در میان انبوه یافته‌های شگفت‌انگیز محوطهٔ باستانی شهر سوخته در سیستان و بلوچستان، شیئی وجود دارد که شاید در نگاه نخست تنها یک وسیلهٔ سرگرمی به نظر برسد؛ اما از منظر تاریخ فرهنگ و تمدن، یکی از گویاترین شواهد دربارهٔ زندگی اجتماعی، ذهنیت و مناسبات فرهنگی مردمان ایران در عصر مفرغ است: یک مجموعهٔ کامل یا تقریباً کامل بازی رومیزی باستانی که حدود ۴۵۰۰ سال قدمت دارد.این مجموعه که در جریان کاوش‌های باستان‌شناختی دههٔ ۱۳۵۰ خورشیدی و در سال ۱۹۷۷ در یکی از گورهای شهر سوخته به دست آمد، شامل صفحه‌ای با نقش یک مار پیچان، ۲۰ خانهٔ دایره‌ای، ۲۷ مهرهٔ هندسی و چهار تاس است. یافتهٔ مذکور از آن جهت اهمیت ویژه دارد که مجموعه‌ای نسبتاً کامل از یک بازی را در اختیار باستان‌شناسان قرار داده و امکان مطالعهٔ ساختار، کارکرد و منطق احتمالی آن را فراهم کرده است.🔹برای خواندن ادامه متن اینجا بزنید#انجمن_ایرانشناسان@anjomaneiranshenasan

نقش اصالت بر تار و پود تاریخ؛ نگاهی به هنر دستان هنرمندان سیستان و بلوچستان 🧵🔹 منطقه سیستان: سیاه‌دوزی اصیل و خامه‌دوزی سفید ابریشمی با نقوش هندسی🔹 منطقه بلوچستان: سوزن‌دوزی پرکار و رنگارنگ (پریوار، موسم‌دوچ و کپنال)🔹 هنرهای مشترک: آینه‌دوزی (سامان‌دوزی) با فلسفه دور کردن چشم‌زخمهنری برخاسته از دل فرهنگ، با اصالت نخ ابریشم و پارچه... ❤️راستی، می‌دانید که ما پاییز امسال برای همایش «زن در تاریخ محلی سیستان و بلوچستان» راهی این استان زیبا هستیم؟ همراه ما باشید. 👇و برایمان بنویسید کدام سبک به نظرتان زیباتر است؟@zananepazhoheshgartarikh1396

جادوی اصالت در تار و پود؛ هنری از دیار سیستان و بلوچستان ظرافت و هنر بی‌نظیری که در این ویدیو می‌بینید، ریشه در خاک اصیلی دارد که فقط در استان زیبای سیستان و بلوچستان پیدا می‌شود. 🪡🧵آیا می‌دانستید این هنر جذاب تنوع بی‌نظیری دارد؟ هر کدام از مناطق این استان پهناور، سبک و هنر رودوزی منحصر‌به‌فرد خودشان را دارند که هر نقش آن، قصه‌ای از فرهنگ و اصالت آن منطقه را روایت می‌کند. 🏜️🌸اگر دوست دارید بیشتر درباره این طرح‌های متفاوت بدانید، حتماً پست بعدی ما را از دست ندهید! با هم به دنیای رنگارنگ سوزن‌دوزی‌ها سفر خواهیم کرد. 👇📌 یادتون نره پست رو سیو کنید و برای دوستان هنردوستتون هم بفرستید. #انجمن_پژوهشگر_تاریخ@zananepazhoheshgartarikh1396

⭕️خانه امید؛ حکایت زن بلوچ«خانه هدی» نامی آشنا برای اهالی سیستان و بلوچستان است. خانه ای در حاشیه شیرآباد که گروهی از زنان بلوچ آن را اداره می کنند. زنان این خانه که تعدادشان به بیش از 600 نفر می رسد از راه سوزن دوزی به امرار معاش می پردازند.اما این خانه فقط برای خانواده های این زنان به «خانه امید» تبدیل نشده است.♦️«مرضیه» مدیر این خانه، زنی که به دلیل مشکلات مالی به سراغ راه اندازی کسب و کار می رود؛ از لحظه تولد این خانه می گوید، پرچالش ترین روزهایش را بازگو می کند و داستان های بزرگ شدنش را تعریف می کند.♦️خانه توانمندسازی زنان شیرآباد حالا بعد از چند سال یکی از امن ترین نقاط محله برای زنان است و مسیر ارتباطی آن با شرکت های بزرگ همچون ایران خودرو برای فروش کالا باز شده است.@zananepazhoheshgartarikh1396

🔴 بانوی تابو شکن بلوچستان✍️محمد بلوچزهیزبیده آزادی" ساکن روستای چاهان در شهر نیکشهر بلوچستان است. او یکی از بانوان هنرمندی است که آوازخوانی را در کودکی از مادربزرگش آموخته و ترانه‌ها، صوت‌ها و آوازهای محلی بسیاری را از بر است. او که از ۱۵ سالگی آوازخوانی محلی را به طور جدی دنبال کرده، سال‌ها پیش به اتفاق زنده‌یاد موسی بلوچ دونلی نواز طی همکاری پانزده‌ساله، اجراهای داخلی و خارجی بسیاری داشته و در کشورهایی چون ایتالیا، فرانسه، نروژ و سوئد به اجرای کنسرت پرداخته است.@zananepazhoheshgartarikh1396

⭕️ مهین جاودانکارآفرین و فعال حوزه فرش و صنایع دستی، بیش از ۲۶ سال در زمینه آموزش، تولید و توسعه هنرهای بومی سیستان و بلوچستان فعالیت دارد. او با تمرکز بر اشتغال‌زایی و توانمندسازی زنان، شبکه‌ای از هنرمندان سیستان و بلوچستان و کرمان را هدایت و حمایت می‌کند.🔸وی ۲۰ سال مدرس گلیم‌بافی سازمان میراث فرهنگی بوده و دارای مجوزهای تولید گلیم، فرش و محصولات داری است. همچنین بنیان‌گذار مجتمع آموزشی فنی و حرفه‌ای «چهارده معصوم»، شرکت تعاونی تولیدی صنایع دستی و خدمات فرهنگی «عطریاس محمدی زابل» و سازمان مردم‌نهاد «بهار محبت زندگی» است.🔸مهین جاودان دریافت‌کننده نشان ملی سوزن‌دوزی بلوچ است و شرکت تعاونی تحت مدیریت او به مدت هشت سال پیاپی به‌عنوان تعاونی برتر استان انتخاب شد. او تا پایان سال ۱۴۰۳ در بیش از ۷۵۰ نمایشگاه محلی، استانی و ملی حضور داشته و با بیش از ۱۶۸۵ هنرمند و فعال صنایع دستی همکاری کرده است.🔸هدف او حفظ و احیای هنرهای بومی، ایجاد اشتغال پایدار و توانمندسازی زنان و جوانان از طریق توسعه صنایع دستی است.@zananepazhoheshgartarikh1396

استقبال انجمن زنان پژوهشگر تاریخ از ظرفیت‌های آرشیو دیجیتال 《طالقانی و زمانه ما》 چهارشنبه ۷ مرداد با هدف معرفی پروژه‌های مجتمع فرهنگی آیت‌الله طالقانی، بررسی ظرفیت‌های پژوهشی آرشیو دیجیتال این مجموعه و فراهم کردن زمینه همکاری میان مجتمع و انجمن زنان پژوهشگر تاریخ نشستی برگزار شد.در آغاز نشست، اعضای انجمن که در حوزه‌هایی از جمله تاریخ اسلام، تاریخ معاصر، عرفان، جامعه‌شناسی، مطالعات فرهنگی و علوم سیاسی فعالیت داشتند و درباره تجربه‌های خود در زمینه پژوهش‌های تاریخی گفت‌وگو کردند.در ادامه ساختار و امکانات کتابخانه آنلاین «طالقانی و زمانهٔ ما» معرفی شد. این پروژه از سال ۱۴۰۰ با هدف جمع‌آوری، دیجیتال‌سازی، سازمان‌دهی و انتشار آثار و اسناد مرتبط با آیت‌الله طالقانی فعالیت خود را آغاز کرده است.محتوای این کتابخانه در سه بخش اصلی سازمان‌دهی شده است: مخزن آثار آیت‌الله طالقانی، شامل کتاب‌ها، فایل‌های صوتی، سخنرانی‌ها، فیلم‌ها و عکس‌ها؛ آرشیو اسناد تاریخی، شامل بیش از ۳۶۹۶ سند متعلق به سال‌های ۱۳۱۵ تا ۱۳۵۸؛ و ...گزارش کامل این نشست را می‌توانید در سایت کتابخانه آنلاین طالقانی و زمانه ما ببینید

‍ گزارش دیدار و نشست تخصصی انجمن زنان پژوهشگر تاریخ با مجتمع فرهنگی و کتابخانه دیجیتال طالقانی و زمانه مامقدمه:در راستای تقویت همکاری‌های پژوهشی و اشتراک‌گذاری منابع تاریخی، روز چهارشنبه، ۷ مرداد ماه،ساعت ۵ عصر چند تن از اعضای «انجمن زنان پژوهشگر تاریخ» از جمله خانمها؛ آل احمد، پروینی، یزدان پناه، میرحسینی، محتشمی پور، مقیمی، بهزادی، زیودار و ماسوری با مسئولین «مجتمع فرهنگی و کتابخانه دیجیتال طالقانی و زمانه ما» ملاقات و گفتگویی داشتند.محورهای گفتگو:در این نشست، ابتدا خانم آل احمد رئیس هیئت مدیره انجمن زنان به معرفی انجمن و فعالیتهای آن پرداخت و سپس خانمها نجمه معصومی و هدا توحیدی به همراه تیم همکار ایشان، ضمن معرفی این مجتمع فرهنگی گزارشی جامع از فعالیت‌های پژوهشی اخیر این مجموعه ارائه نمودند. تمرکز اصلی این گفتگو بر روند گردآوری، دسته‌بندی و تحلیل اسناد مرتبط با شخصیت تاریخی و معنوی، آیت‌الله طالقانی بود. در این بخش، توضیحات مفصلی پیرامون ویژگی‌ها، محتوای اسناد و نحوه دسترسی به این منابع ارزشمند جهت استفاده پژوهشگران ارائه شد.نتایج و دستاوردهای نشست:در پایان این جلسه،  خانم معصومی ضمن قدردانی از حضور فعال اعضای انجمن زنان پژوهشگر تاریخ، بر اهمیت این پیوند علمی تأکید کردند. همچنین، طرفین نسبت به ایجاد بسترهای مشترک برای همکاری‌های آتی در پروژه‌های پژوهشی، مستندسازی و دسترسی به منابع دیجیتال ابراز تمایل نمودند.@zananepazhoheshgartarikh1396

رحموک نصرتیاز او با عناوینی همچون «گنجینهٔ آوازها و تصنیف‌های بلوچستان» و «بانوی لالایی ایران» یاد شده‌است.رحموک نصرتی، دوم اردیبهشت سال ۱۳۱۰ متولد شد. او اهل شهرستان فنوج و یکی از خوانندگان استان سیستان و بلوچستان و از نسل میراث‌بانان موسیقی نواحی جنوب بود. او در سال ١٣٨۴ در دومین جشنواره بومی زنان مناطق و نواحی ایران حضور داشت و به همراه عصمت هودیانی روی صحنه رفت و هنر خود را به نمایش گذاشت. تخصص اصلی او خواندن لالایی‌ها و «زهیروک‌خوانی» بود. رحموک نصرتی، مدرک درجه یک هنری داشت و از اعضای موسسه هنرمندان پیشکسوت بود.وی در سال ۱۴۰۰ چشم از جهان فرو بست.#انجمن_زنان_پژوهشگر_تاریخ #همایش_زن_در_تاریخ_محلی_ایران_سیستان_و_بلوچستان @zananepazhoheshgartarikh1396

‍ 🔶«زابل خانم» سفیر فرهنگی سیستان«زابل خانم» یک عروسک فرهنگی است که با هدف معرفی هویت، پوشش و هنر زنان سیستان و رساندن پیام بحران آب و خشکسالی هامون به جهان طراحی و ساخته شده است.🔸زهرا جهان‌تیغ، این عروسک را با الهام از تصویر بانویی سیستانی در بستر خشکیده هامون، که توسط هنرمند حامد غلامی ثبت شده، طراحی کرده‌است.🔸«زابل خانم» با پوشش اصیل بانوان سیستانی، شامل لَچَک (سربند)، مدل بافت مو، زیورآلات، سیاه‌دوزی و خامه‌دوزی ساخته شده است.🔸در این اثر، «زابل خانم» بر پارچه‌ای سبز، گندم طلایی خامه‌دوزی می‌کند؛ نمادی از امید به بازگشت سرسبزی، آب و آبادانی به سیستان. استفاده از سیاه‌دوزی و خامه‌دوزی نیز بیانگر پیوند این اثر با هنرهای اصیل زنان سیستان است.🔸نخستین نمونه «زابل خانم» حدود چهار سال پیش برای نمایشگاه ملی رودوزی‌های «سوکا» در اصفهان ساخته و به معاون وقت وزارت میراث فرهنگی اهدا شد. این عروسک تاکنون به دوستانی در سوئیس، اسپانیا، ارمنستان و آلمان نیز هدیه شده است.🔸«زابل خانم» تلاش دارد در قالب یک اثر هنری و فرهنگی، صدای هامون و روایت مردم سیستان از بحران آب و خشکسالی را به گوش جهانیان برساند.@zananepazhoheshgartarikh1396

‍ 🟣بانری (بانڑی، بامڑی یا بانلّی)، شیرزن بلوچدر حماسه «فتح دهلی»، میرچاکر با متحد کردن طوایف بزرگ بلوچ، از جمله رندان، لاشاریان و نومانیان، برای نبرد با شاه دهلی لشکرکشی می‌کند. با وجود پیروزی بر سپاه سی‌هزار نفری شاه دهلی، او به دلایلی عقب‌نشینی می‌کند و در بررسی سپاه مشخص می‌شود که بانری، خواهر میرچاکر، به همراه دویست سوار ناپدید شده است. میران، فرزند بانری، برای یافتن مادرش به کاخ شاه دهلی می‌رود و او را در حال نبرد تن‌به‌تن با شاه می‌یابد. بانری، که از نامدارترین زنان تاریخ و فرهنگ بلوچ به شمار می‌رود، با پوشیدن لباس رزم مردانه و مهارت کم‌نظیر در شمشیرزنی، به‌تنهایی در برابر شاه دهلی ایستادگی می‌کند و سپاه بلوچ را از شکست نجات می‌دهد. شاه دهلی تا پایان نبرد از زن بودن او آگاه نمی‌شود و تنها با حضور میران، شکست نهایی او رقم می‌خورد. دلاوری، فرماندهی و توانایی نظامی بانری، او را به نماد شجاعت زنان بلوچ در ادبیات حماسی تبدیل کرده است. افزون بر این، برخی منابع تاریخی و روایت‌های محلی، حضور او را در روزگار شاه طهماسب صفوی و مشارکتش در لشکرکشی برای بازگرداندن همایون گورکانی به سلطنت نیز ذکر کرده‌اند. از این‌رو، بانری نه‌تنها یکی از شخصیت‌های محوری حماسه «جنگ دهلی»، بلکه یکی از برجسته‌ترین قهرمانان زن در تاریخ و فرهنگ بلوچستان به شمار می‌آید.کتاب حماسه سرایی در بلوچستاننویسنده: عبدالغفور جهاندیده@zananepazhoheshgartarikh1396

🟡«لیکو»؛ نجوای دلتنگی زنان بلوچ«لیکو» یکی از لطیف‌ترین و تأثیرگذارترین جلوه‌های ادبیات شفاهی بلوچ است؛ سروده‌هایی کوتاه، آهنگین و سرشار از احساس که بیش از هر چیز، زبان دلتنگی، عشق، فراق و امید زنان بلوچ به شمار می‌آید. این نغمه‌ها نسل به نسل سینه‌به‌سینه منتقل شده‌اند و بخشی ارزشمند از میراث فرهنگی بلوچستان را تشکیل می‌دهند.در لیکو، زنان بلوچ با بهره‌گیری از تصاویر شاعرانه، تشبیه، استعاره و کنایه، عمیق‌ترین احساسات خود را بیان می‌کنند. طبیعت، باران، کوه، دشت، شتر، گوسفند و کوچ، همگی در این اشعار به نمادهایی برای عشق، انتظار و زندگی بدل می‌شوند.در یکی از این لیکوها، زن بلوچ هنگام سوزن‌دوزی، در خیال یار خود چنین می‌سراید:«بیا که تو را در سینه‌ی تشنه‌ام بفشارم؛باران باریده و سرزمین سبز و بهاری شده است،اکنون چراگاه مناسبی برای گوسفندان تو فراهم آمده است.»🔸این چند بیت، تنها سخن از باران و سرسبزی نیست؛ بلکه دعوتی عاشقانه برای بازگشت یار و پایان انتظار است. در فرهنگ بلوچ، طبیعت و احساس چنان در هم تنیده‌اند که هر دگرگونی در زمین، بازتابی از دگرگونی دل انسان است.🔸لیکو، تنها یک ترانه محلی نیست؛ روایتی از زندگی، عشق، رنج، صبوری و هویت زن بلوچ است؛ میراثی که همچنان در تار و پود سوزن‌دوزی، لالایی‌ها و آوازهای زنان این سرزمین زنده مانده و روایتگر روح لطیف فرهنگ بلوچ است.@mohamadbalochzehi@zananepazhoheshgartarikh1396

‍ ⭕️وقتی جنسیت، سرنوشت را پیش از تولد می‌نوشت✍️الهام پودینهدر بخش‌هایی از سیستان و بلوچستان، سال‌ها بسیاری از زنان در سایه سنت‌ها و محدودیت‌های اجتماعی زندگی کردند. برای برخی، از همان لحظه تولد، دختر بودن به معنای فرصت‌های کمتر، حق انتخاب محدودتر و مسئولیت‌های سنگین‌تر بود. 🔹ازدواج در سنین پایین، محرومیت از ادامه تحصیل، چندهمسری، بارداری‌های پیاپی، خشونت خانگی، وابستگی اقتصادی و سکوت در برابر بی‌عدالتی، بخشی از واقعیت زندگی شماری از زنان این سرزمین بود. 🔹با وجود این رنج‌ها، زنان سیستان و بلوچستان هرگز از ساختن زندگی دست نکشیدند. آنان با دستان هنرمند خود سوزن‌دوزی و فرش بافتند، در سخت‌ترین شرایط خانواده را حفظ کردند، فرزندانشان را پرورش دادند، فرهنگ و هویت این سرزمین را زنده نگه داشتند ؛ هرچند تلاش‌ها، فداکاری‌ها و رنج‌هایشان کمتر دیده و کمتر روایت شد.🔹بازخوانی این گذشته برای زنده نگه داشتن کینه یا قضاوت نسل‌های پیشین نیست؛ بلکه برای شنیدن صدای زنانی است که سال‌ها کمتر شنیده شدند، پاسداشت استقامت آنان و تلاش برای ساختن جامعه‌ای که در آن کرامت، آموزش، امنیت، فرصت و حق انتخاب، فارغ از جنسیت، حق مسلم هر انسان باشد.@zananepazhoheshgartarikh1396

⭕️شهناز خلیلی ایرندگانی؛ بانوی ماندگار سوزن‌دوزی بلوچشهناز خلیلی ایرندگانی از برجسته‌ترین استادان سوزن‌دوزی بلوچ و از پاسداران میراث فرهنگی سیستان و بلوچستان بود. او بیش از شش دهه از عمر خود را وقف حفظ، آموزش و گسترش این هنر اصیل کرد و با آفرینش آثار ارزشمند و تربیت شاگردان فراوان، نقش مهمی در تداوم سوزن‌دوزی بلوچ داشت.♦️او در کنار هنرمندانی چون مهتاب نوروزی و زرخاتون عظیمی، از چهره‌های شاخص سوزن‌دوزی بلوچ به شمار می‌رود. آثارش با بهره‌گیری از نقش‌های اصیل بلوچ، همچون «چک‌چک»، «زرک» و «سیاه‌دوزی»، بازتابی از هویت، فرهنگ و هنر مردم بلوچستان بود و در نمایشگاه‌های ملی و بین‌المللی به نمایش درآمد.♦️شهناز خلیلی علاوه بر خلق آثار ماندگار، با آموزش نسل‌های جوان، سهمی بزرگ در انتقال این هنر به آیندگان داشت. بسیاری از شاگردان او امروز خود از استادان برجسته سوزن‌دوزی بلوچ هستند.او در ۲۸ شهریور ۱۳۹۶ چشم از جهان فروبست، اما نام و یادش در تار و پود سوزن‌دوزی بلوچ و در میراث فرهنگی این سرزمین جاودانه باقی مانده است.#انجمن_زنان_پژوهشگر_تاریخ #همایش_زن_در_تاریخ_محلی_سیستان_و_بلوچستان @zananepazhoheshgartarikh1396

⭕️فایل شنیداری:لالایی‌های سیستان روایت‌های آوازی از زندگی و رنج و امیدبا ارائه شکوفه روحانیاین نشست در روز دوشنبه ۲۹ تیر ۱۴۰۵ به میزبانی انجمن زنان پژوهشگر تاریخ، در باشگاه اندیشه برگزار شد .@zananepazhoheshgartarikh1396

⭕️تصاویری از زنان بلوچ در زاهدان (۱۹۶۰م)✍️ نصرت‌خاتون علوی این تصاویر بسیار قدیمی، سندی ارزشمند از فرهنگ پوشاک زنان بلوچ در دوره‌های گذشته است. زنان بلوچ با زیورآلات سنتی سنگین و ظریف، لباس‌های رنگارنگ سوزن‌دوزی‌شده و چادرهای روشن، جلوه‌ای باشکوه از هویت و هنر بومی خود را به نمایش می‌گذاشتند.🔸چادرهای رنگ روشن در بسیاری از مناطق بلوچستان، به‌ویژه در میان زنان روستایی و عشایری، رواج داشته و نماد وقار و در عین حال ذوق هنری زنان بود. 🔸زیورآلات نقره‌ای یا آلیاژی دست‌ساز با طرح‌های هندسی و نمادین، جایگاهی مهم در آیین‌ها و جایگاه اجتماعی داشتند.این عکس‌ امروز تنها تصاویری قدیمی نیست؛ بلکه بخشی از حافظه تاریخی بلوچستان‌ است که از نسل‌های پیشین به ما رسیده‌ و گواهی هست بر تنوع، زیبایی و ریشه‌داری فرهنگ بلوچ.@zananepazhoheshgartarikh1396

انجمن زنان پژوهشگر تاریخ ایران pinned a photo

‍ 🔴 سفال کلپورگان؛ میراث هفت‌هزارساله هنر و هویت زنان بلوچ 🌿سفال کلپورگان، یکی از کهن‌ترین هنرهای زنده جهان، در روستای کلپورگان شهرستان سراوان در استان سیستان و بلوچستان همچنان با همان شیوه‌های باستانی و بدون استفاده از چرخ سفالگری تولید می‌شود. این هنر با قدمتی بیش از هفت هزار سال، نمادی از تاریخ، فرهنگ و هویت مردم بلوچ و جلوه‌ای ماندگار از نقش زنان در پاسداری از میراث فرهنگی ایران است.♦️تمام مراحل ساخت سفال، از تهیه گل و شکل‌دهی تا نقش‌پردازی، پخت و عرضه، به دست زنان روستا انجام می‌شود. آنان این دانش و مهارت را نسل به نسل منتقل کرده‌اند و با حفظ شیوه‌های سنتی، این میراث ارزشمند را زنده نگه داشته‌اند. نقش‌های هندسی سفال، الهام‌گرفته از طبیعت، باورها و فرهنگ بومی بلوچ است و با رنگ طبیعی حاصل از سنگ «تیتوک» بر سطح ظروف نقش می‌بندد.♦️سفال کلپورگان را می‌توان یکی از کهن‌ترین نمونه‌های کارآفرینی و خوداشتغالی زنان در ایران دانست. در میان پاسداران این هنر، نام بانوانی چون پری‌خاتون آزاد، زینت دهواری منفرد و آسیه دهواری با آموزش و انتقال این هنر به نسل‌های بعد، جایگاهی ویژه دارد.♦️سفال کلپورگان در سال ۱۳۸۱ در فهرست آثار ملی ایران ثبت شد و به دلیل اصالت، تداوم تاریخی و نقش محوری زنان در حفظ آن، در فهرست میراث فرهنگی ناملموس یونسکو نیز به ثبت رسیده است.✍️ نصرت‌خاتون علوی🎥 سعیده صالحی#انجمن_زنان_پژوهشگر_تاریخ#همایش_زن_در_تاریخ_محلی_ایران_سیستان_و_بلوچستان@zananepazhoheshgartarikh1396

سفال کلپورگان 📽️کاری از سعیده صالحی @zananepazhoheshgartarikh1396

⭕️به اطلاع می‌رساند با توجه به تمدید مهلت ارسال آثار، آخرین مهلت ارسال چکیده مقالات همایش تا ۳۱ مردادماه تمدید شد.خواهشمند است چکیده مقالات خود را تا این تاریخ از طریق سامانه همایش ارسال فرمایید.http://wahrconf.ir♦️با سپاسدبیرخانه همایش ملی «زن در تاریخ محلی؛ سیستان و بلوچستان»@zananepazhoheshgartarikh1396

🔴از پژوهشگران گرامی دعوت می‌شود مقالات خود را از طریق سامانه کاربران پس از ثبت‌نام به نشانی زیر ارسال کنند:http://wahrconf.irبر روی لینک بزنید👆👆👆👆👆@zananepazhoheshgartarikh1396

🔴 شمشوک شمسی بهروزی، مشهور به “شمشوک”، زاده سال ۱۳۴۰ در روستای باهوکلات در نزدیکی چابهار، یکی از پیشگامان و زنان معدود در عرصه موسیقی بلوچ است. او با بیش از چهار دهه تجربه در خوانندگی، نه‌تنها بخشی از تاریخ موسیقی این منطقه است، بلکه از ستون‌های اصلی هنر بلوچی به شمار می‌رود.#انجمن_زنان_پژوهشگر_تاریخ #زنان_موسیقی #زنان_سیستان_و_بلوچستان#همایش_زن_در_تاریخ_محلی_سیستان_و_بلوچستان @zananepazhoheshgartarikh1396

🔰مروری بر «جایگاه زن در تاریخ ایران» اثر شیرین بیانی؛بانی و پاسدار فرهنگ و تمدن🔸شیرین بیانی، استاد تاریخ ایران نوشت: «زن به نوعی از سویی بانی و از سوی دیگر پاسدار فرهنگ و تمدن اولیه بوده که به نسل‌های بعدی منتقل شده است.»🔸در تاریخ و فرهنگ ایران‌زمین، زنان همواره حضوری پررنگ و نقشی درخشان داشته‌اند. نگاهی به یادگارهای برجای مانده از ادوار گوناگون، همچون کتیبه‌ها، سفالینه‌ها، نگاره‌ها و کتاب‌های کهن نشان می‌دهد که زنان در پهنه جامعه، به‌ویژه در عرصه‌های فرهنگ و تمدن بسیار نقش‌آفرین بوده‌اند.🔸این تاریخ‌نگار برجسته، پژوهشگر و استاد ممتاز دانشگاه تهران در کتاب «جایگاه زن در تاریخ ایران»، جایگاه زنان را در تاریخ ایران عمیقا مورد بررسی قرار داده است.🔸این استاد برجسته دانشگاه تهران در شرح جایگاه زن در آغاز دوران آریایی به ظهور زردشت پیامبر اشاره می‌کند و هوتوسا(آتوسا) همسر کی‌گشتاسب را اولین کس و اولین زنی می‌داند که به دین او گروید. در ادامه به اسپندارمذ اشاره می‌کند و در شرح سپندارمذ می‌نویسد: «زردشت در گات‌ها هجده بار از سپندارمذ یاد می‌کند: «در پرتو خرد پاک مرا با عشق و مهربانی جهانی بیارای که خواهیم دید این پدیده چیست؟ سپندارمذ کارهای بهشتی را نیز عهده‌دار است و زردشت از او می‌خواهد که «در روز رستاخیز در آمرزیدن او و پسرانش، وی را یاری دهد و فرمانروایان خوب را روی زمین یاری دهد.»🔸در ادامه به زن از دیدگاه مولانا جلال‌الدین و تصوف و عرفان می‌پردازد: «مولانا از نیروی جوشان زنان که در پرده مانده و به هدر می‌رفت، به خوبی آگاه بود؛ زیرا در نظر وی زن و مرد تفاوتی با یکدیگر نداشتند و می‌بایست هر دو را تحت تعلیم و تربیت گرفت و همه را با هم به سوی جامعه آرمانی خود که همانا رسیدن به کمال و در نتیجه خوشبختی بود، سوق داد و «از اکسیر لدنی بر مس وجود ایشان نثار کرد تا کیمیا شوند و آنگاه جهان دگرگون گردد.» با این طرز تفکر، زنان به دنیای بهشتی وی راه یافتند.»ibna.ir/x6HHm@ibna_official