«مثلِ میزی چوبی که دلتنگی‌اش او را به درختی که بود بازنمی‌گرداند...»

من مشهور نیستم،ولی توی تموم کتاب‌ها منو پیدا می‌کنیوقتی که به اسمِ یک عاشق برسی.

#بی‌کلام🎹🌱

آفتاب را دوست دارمبه خاطر پیراهنت روی طناب رختباران رااگر می‌بارد بر چتر آبی توو چون تو نماز خوانده‌ای، خداپرست شده‌ام...#بیژن‌نجدی

#خیام، اگر ز باده مستی، خوش باشبا لاله‌رخی اگر نشستی، خوش باش🌱چون عاقبتِ کار جهان نیستی اَستانگار که نیستی، چو هستی، خوش باش🌱°☆○•●°☆○•●

زاهد برو که هست مرا با بتان شهرآن حالتی که نیست تو را با خدای خویش🌱#هلالی‌جغتایی

در شاهنامه حکیم #فردوسی می‌خوانیم:اردشیر بابکان، به هنگام مرگ، نزدیکان خویش را این‌گونه پند می‌دهد:"زمانی میاسای از آموختناگر جان همی خواهی افروختنچو فرزند باشد، به فرهنگ دارزمانه ز بازی بر او تنگ دارسرِ تختِ شاهان بپیچد سه کار:«نخستین ز بیدادگر شهریاردگر آنکه بی‌سود را برکشدز مردِ هنرمند، برتر کشدسه ‌دیگر، که با گنجْ خویشی کندبه دینار کوشد که بیشی کند»به فردا مَمان کارِ امروز را [ممان: مگذار]برِ تخت، منشان بدآموز را"بگفت این و تاریک شد بختِ اویدریغ آن سر و افسر و تختِ اوی