آفتاب را دوست دارمبه خاطر پیراهنت روی طناب رختباران رااگر می‌بارد بر چتر آبی توو چون تو نماز خوانده…

من مشهور نیستم،ولی توی تموم کتاب‌ها منو پیدا می‌کنیوقتی که به اسمِ یک عاشق برسی.

#بی‌کلام🎹🌱

#خیام، اگر ز باده مستی، خوش باشبا لاله‌رخی اگر نشستی، خوش باش🌱چون عاقبتِ کار جهان نیستی اَستانگار که نیستی، چو هستی، خوش باش🌱°☆○•●°☆○•●

زاهد برو که هست مرا با بتان شهرآن حالتی که نیست تو را با خدای خویش🌱#هلالی‌جغتایی

در شاهنامه حکیم #فردوسی می‌خوانیم:اردشیر بابکان، به هنگام مرگ، نزدیکان خویش را این‌گونه پند می‌دهد:"زمانی میاسای از آموختناگر جان همی خواهی افروختنچو فرزند باشد، به فرهنگ دارزمانه ز بازی بر او تنگ دارسرِ تختِ شاهان بپیچد سه کار:«نخستین ز بیدادگر شهریاردگر آنکه بی‌سود را برکشدز مردِ هنرمند، برتر کشدسه ‌دیگر، که با گنجْ خویشی کندبه دینار کوشد که بیشی کند»به فردا مَمان کارِ امروز را [ممان: مگذار]برِ تخت، منشان بدآموز را"بگفت این و تاریک شد بختِ اویدریغ آن سر و افسر و تختِ اوی

«ایران از پای نمی‌اُفتد، می‌تپد و چون ققنوس از خاکستر خود برمی‌خیزد.»محمدعلی‌اسلامی‌ندوشن