به تو فکر میکنم. به تو که نیستی. به یادت فکر میکنم که هنوز پررنگ است. به یادهای رفته فکر میکنم.…
انتشار: 2026/08/10 12:27 UTCدریافت: 2026/08/12 01:40 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/12 01:40 UTC
به تو فکر میکنم. به تو که نیستی. به یادت فکر میکنم که هنوز پررنگ است. به یادهای رفته فکر میکنم. به تو فکر میکنم که اگر از یادم بروی، اگر کمرنگ شوی، میروی. به خودم فکر میکنم که بی یادت انگار بلد نیستم زندگی را، زندهبودن را. به اینکه انگار یادت آرامبخش است و نمیخواهم برود. به یادت فکر میکنم که هر چیزی بلد است مرا یاد تو بیندازد. فیلم، موسیقی، ترانه، متن، کتاب، کافه، اصلاً فرقی ندارد. به این فکر میکنم که من کجای یاد تو بودم؟ چه چیزهایی مرا یاد تو میاندازد؟ یادم میآید که نمیخواهی. ای کاش من هم نخواهم. ای کاش دور شوی از یادم و هر از چند گاهی، دل شکستهام را بیاورم که بند بزنی. اما به کجا؟ راهی نمانده است. آه!دلخوشم که خوب میدانم که میدانی دلتنگی یعنی چه. خوب میدانم که دلتنگ میشوی. اما این را هم خوب میدانم که در دام غرور اسیری. دلم میسوزد. برای تو، خودم و آن دوستی سبز ازدسترفته. یادم هست که میگفتی گمان میکنی که یک روز این احساسات من تغییر خواهد کرد. نکرد انگار. هنوز دلتنگی، پایدارترینشان است و عزیزترینشان. گاهی از خودم میپرسم که اگر احساساتم تغییر کند، تو را دوباره در کنارم خواهم داشت؟ و آن عزیز دورادور خواهی شد و خواهی ماند؟ خوب میدانم، آدم رفته، حتی اگر برگردد، همان آدم قبل نخواهد بود.با این همه اما، کی رفتهای ز دل که تمنا کنم تو را؟ البته که چاره همین است. کاش میتوانستم. به همان راحتی که تو توانسته بودی.#ناگهاننوشت
پستهای تلگرام — ترجمانک | فاطمه مدیحی بیدگلی
سعدی وقتی میخواد بگه تو نسخهای از من رو دیدی، که بقیه حتا نمیدونستند که وجود داره، وقتی میخواد بگه تو با همه برای من فرق داری: با تو برآمیختنم آرزوست وز همهکس وحشت و بیگانگی#ادبیاتدانی
به بختِ تیشهی فرهاد زادهام، که مراهمیشه کار به دلهای همچو سنگ افتدصامت اصفهانی
سیتیزن دل پاکتم من، برای شما نسل جدیده. من هنوز همونجام که شجریان از دیوان شمس میخونه، در دل و جان خانه کردی عاقبت.یادش بهخیر اون عتیقهی عزیز که وقتی ازش پرسیدم خوانندهی محبوبت کیه؟ جواب داد که من که سنتیکارم، شجریان،.... یهجوری حرفهاش رو حفظم، انگار قراره توی امتحان بیاد. شاید هم الان در محضر آزمون الهی باشم. :)
فراموشت کنم شاید، گره از مشکلم وا شهT.me/tarjomanak
سرشارم از دلشورههای قوری چینیبر صورتم چسباندهام گُلخند تزیینیدمنوشها از اضطراب من نمیکاهندآنقدر بد دیدم که بدبینم به خوشبینیدست و دلم میلرزد و کو آن که برداردبا دستمالش لکهها را از دل سینیعصر است و کمکم میرسد از راه تنهاییمهمان هرروزه، نه گل دارد، نه شیرینیمیبوسدم، هرچند میدانم که میپایداز لای در، همسایهی دلتنگ پایینیتنهاییام مردیست شاید سیچهلساله(کاری ندارد غم به این ارقام تخمینی)عطرِ خوشِ آوازِ او در خانه میپیچدزیر صدایش تکنوازیهای لاچینیدر آشپزخانه، پذیرایی، اتاق خوابهمپای من بودهست در یک سیر تکوینیهرشب برایم حافظانه شعر میخواندبا تکیه روی نسخهی علامه قزوینی*هرصبح دل کندن از آن تنهایی معصومهرصبح گیجی در تجمعهای ماشینیتا عصر با سرگیجه سگدو میزنم در خودراحت نخواهم شد از این دوهای تمرینیعصر است، پس کی میرسد از راه تنهایی؟آرامشم را پس بده، دنیای نفرینی!کبری موسوی قهفرخیاولین باری که با این شعر روبهرو شدم، گمان کردم که شعری از سید مهدی موسوی است. یادآور سبک او در برخی اشعار بود.
I’m hooked on چطور مستقل فکر کنیم؟ تفکر انتقادی و هنر پرسشگری (۶۴) on Castbox. Check out this episode! castbox.fm/vd/868713542%D8%A7%DB%8C%D9%86 پادکست امروز از بهاره به سمانه رسیده و از سمانه به من و از من به شما. بهقول جهان با من برقص، این قرض توئه به نفر بعدی. اگر بودی، فقط به تو میرسید. پس ببین که نبودت، چقدر برکت داره. :)دلم میخواست دربارهی این موضوع با هم حرف بزنیم و سرشار بشیم. T.me/tarjomanak