به بختِ تیشه‌ی فرهاد زاده‌ام، که مراهمیشه کار به دل‌های همچو سنگ افتدصامت اصفهانی

سعدی وقتی می‌خواد بگه تو نسخه‌ای از من رو دیدی، که بقیه حتا نمی‌دونستند که وجود داره، وقتی می‌خواد بگه تو با همه برای من فرق داری: با تو برآمیختنم آرزوست وز همه‌کس وحشت و بیگانگی#ادبیات‌دانی

سیتیزن دل پاکتم من، برای شما نسل جدیده. من هنوز همون‌جام که شجریان از دیوان شمس می‌خونه، در دل و جان خانه کردی عاقبت.یادش به‌خیر اون عتیقه‌ی عزیز که وقتی ازش پرسیدم خواننده‌ی محبوبت کیه؟ جواب داد که من که سنتی‌کارم، شجریان،.... یه‌جوری حرف‌هاش رو حفظم، انگار قراره توی امتحان بیاد. شاید هم الان در محضر آزمون الهی باشم. :)

فراموشت کنم شاید، گره از مشکلم وا شهT.me/tarjomanak

سرشارم از دلشوره‌های قوری چینیبر صورتم چسبانده‌ام گُلخند تزیینیدمنوش‌ها از اضطراب من نمی‌کاهندآن‌قدر بد دیدم که بدبینم به خوش‌بینیدست و دلم می‌لرزد و کو آن‌ که برداردبا دستمالش لکه‌ها را از دل سینیعصر است و کم‌کم می‌رسد از راه تنهاییمهمان هرروزه، نه گل دارد، نه شیرینیمی‌بوسدم، هرچند می‌دانم که می‌پایداز لای در، همسایه‌‌ی دلتنگ پایینیتنهایی‌ام مردی‌ست شاید سی‌چهل‌ساله(کاری ندارد غم به این ارقام تخمینی)عطرِ خوشِ آوازِ او در خانه می‌پیچدزیر صدایش تک‌نوازی‌های لاچینیدر آشپزخانه، پذیرایی، اتاق خوابهم‌پای من بوده‌ست در یک سیر تکوینیهرشب برایم حافظانه شعر می‌خواندبا تکیه روی نسخه‌ی علامه قزوینی*هرصبح دل کندن از آن تنهایی معصومهرصبح گیجی در تجمع‌های ماشینیتا عصر با سرگیجه سگ‌دو می‌زنم در خودراحت نخواهم شد از این دوهای تمرینیعصر است، پس کی می‌رسد از راه تنهایی؟آرامشم را پس بده، دنیای نفرینی!کبری موسوی قهفرخیاولین باری که با این شعر روبه‌رو شدم، گمان کردم که شعری از سید مهدی موسوی است. یادآور سبک او در برخی اشعار بود.

I’m hooked on چطور مستقل فکر کنیم؟ تفکر انتقادی و هنر پرسشگری (۶۴) on Castbox. Check out this episode! castbox.fm/vd/868713542%D8%A7%DB%8C%D9%86 پادکست امروز از بهاره به سمانه رسیده و از سمانه به من و از من به شما. به‌قول جهان با من برقص، این قرض توئه به نفر بعدی. اگر بودی، فقط به تو می‌رسید. پس ببین که نبودت، چقدر برکت داره. :)دلم می‌خواست درباره‌ی این موضوع با هم حرف بزنیم و سرشار بشیم. T.me/tarjomanak

جفت همیم؛ توی دوتا آسمان ولی!پرواز می‌کنیم؛ جدا همچنان ولی!بر یک چنار، لانه‌ی ما رو به راه بودنگذاشت تنگ‌چشمی باد خزان ولی!جفت همیم، هردوی‌مان در نبودِ همهم‌لانه یافتیم، نشد هم‌زبان ولی!ما قصد داشتیم فقط زندگی کنیمدنیا نیاز داشت اَبَرقهرمان ولی!رستم شد این منیژه برای نجات توعمری‌ست رد نمی‌شود از هفت‌خوان ولی!بین من و تو کاش یکی اهل عقل بودما هر دو شاعریم در این داستان ولی!تو عاشق زنان رمان‌های خارجی...من آیدای سمفونی مردگان ولی!یک عمر حال و روز تو از من سوال شدحالا سوال می‌کنم از این و آن ولی!عمری سیاوشانه از آتش گذشته‌ایمباور نکرده‌ پاکی‌مان را جهان ولی!شاهینِ دل‌سپرده به جوجه‌کلاغ‌ها!دور از پَر تو تیر بلاحیف‌مان ولی...فاطمه تنبیه