#سکه_های_اسلامیتصویر مربوط به یک دینار طلای عباسی، ضرب الأهواز در سال ۲۷۰ق / ۸۸۳–۸۸۴م استسلسله: عبا…
انتشار: 2026/08/07 08:16 UTCدریافت: 2026/08/11 15:05 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/11 15:05 UTC
#سکه_های_اسلامیتصویر مربوط به یک دینار طلای عباسی، ضرب الأهواز در سال ۲۷۰ق / ۸۸۳–۸۸۴م استسلسله: عباسیخلیفه: المعتمد علیالله، ۲۵۶–۲۷۹ق / ۸۷۰–۸۹۲مفلز: طلا ، دینارضرابخانه: الأهوازتاریخ: ۲۷۰قمیلادی: حدود ۸۸۳–۸۸۴مارجاع استاندارد: Stephen Album 239.6در نظام برناردی: Bernardi 178Nd برای این گونه در نمونهای ۲۱ میلیمتری با وزن ۴٫۶۴ گرم را دقیقاً به عنوان دینار المعتمد، الأهواز، ۲۷۰ق و با ذکر الموفق و ذوالوزارتین معرفی کرده استخلیفه زمان سکه :ابو العباس احمد بن جعفر، المعتمد علی اللهحکومت: ۲۵۶–۲۷۹ق / ۸۷۰–۸۹۲ماما مسئله جالب اینجاست که در این سکه فقط با نام خلیفه مواجه نیستیم.سکه، ساختار سیاسی واقعی خلافت عباسی در اواخر قرن سوم هجری را نیز منعکس میکند.در دوره المعتمد، قدرت سیاسی و نظامی عملاً تا حد زیادی در دست برادرش: ابو احمد الموفق بالله بود.او برادر المعتمد و شخصیت نظامی اصلی دولت عباسی بود و فرماندهی عملیات علیه زنج را برعهده داشت.به همین دلیل نام و لقب او وارد نظام سکهشناسی عباسی شد.«ذو الوزارتین» چه کسی است؟این قسمت یکی از مهمترین ویژگیهای سکه است. در این گونه، نام یا لقب:ذو الوزارتین ظاهر میشود به معنای تحتاللفظی:«دارنده دو وزارت» / «صاحب دو وزارت» این لقب متعلق به سعید بن مخلد، وزیر عباسی، بود. منابع سکهشناختی همین ارتباط را صریحاً ثبت کردهاند.بنابراین سکه فقط یک «نام خلیفه» نیست.بلکه یک بیانیه فشرده از ساختار قدرت عباسی است:المعتمد → خلیفهالموفق → قدرت نظامی و جانشین/ولیعهد مؤثرذو الوزارتین → مقام عالی دیوانیاهمیت واقعی الأهواز در شورش زنجالأهواز یکی از اصلیترین میدانهای عملیات زنج بود.شورش حتی در سالهای اولیه توانسته بود:سوق الأهواز را مورد حمله قرار دهد، مناطق مختلف خوزستان را ناامن کند،ارتباطات و منابع اقتصادی منطقه را مختل کند،و حکومت عباسی را مجبور به تخصیص نیروهای نظامی قابل توجه کند.شورش زَنج یکی از بزرگترین و طولانیترین شورشهای قرن سوم هجری علیه خلافت عباسی بود که از ۲۵۵ تا ۲۷۰ق / ۸۶۹ تا ۸۸۳م ادامه یافت. این شورش بخش بزرگی از جنوب عراق و نواحی خوزستان، از جمله الأهواز، را درگیر کرد.چه کسانی شورش کردند؟هسته اصلی شورش را گروههایی از بردگان و کارگران سیاهپوست تشکیل میدادند که در شرایط بسیار سخت اقتصادی و اجتماعی، بهویژه در نواحی باتلاقی جنوب عراق، کار میکردند. اما جنبش صرفاً یک «شورش بردگان» ساده نبود؛ بهتدریج گروههایی از دهقانان، فراریان، قبایل محلی و مخالفان حکومت نیز به آن پیوستند.رهبر اصلی شورش شخصی بود که منابع او را:علی بن محمد، صاحب الزنج مینامند.او مدعی تبار علوی و جایگاه دینی ویژه بود و توانست از نارضایتیهای اجتماعی و سیاسی موجود برای ایجاد یک جنبش نظامی گسترده استفاده کند.پایان شورشخلافت عباسی سرانجام یک عملیات نظامی عظیم علیه زنج ترتیب داد که فرمانده اصلی آن ابو احمد الموفق، برادر خلیفه المعتمد، بود.پس از چند سال جنگ و محاصره، المختارة در ۲۷۰ق / ۸۸۳م سقوط کرد و علی بن محمد کشته شد. با سقوط مرکز اصلی، ساختار سیاسی-نظامی زنج فروپاشید.و این دقیقاً همان فضای تاریخی است که دینار الأهواز ۲۷۰ق در آن قرار میگیرد.@tamadone_islami


