عرب ها در فلسطین باستان؛ بازخوانی شواهد از دوره آشوری نو تا هخامنشی ، شواهد باستان شناسی از سده هشت…
انتشار: 2026/07/29 07:49 UTCدریافت: 2026/08/01 00:02 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/01 00:02 UTC
عرب ها در فلسطین باستان؛ بازخوانی شواهد از دوره آشوری نو تا هخامنشی ، شواهد باستان شناسی از سده هشتم تا چهارم پیش از میلادمقاله «اعراب در فلسطین از دوره آشوری نو تا دوره هخامنشی» نوشته دیوید اف. گراف با تکیه بر شواهد تاریخی، باستانشناسی، کتیبهشناسی و سکهشناسی نشان میدهد که حضور اعراب در جنوب فلسطین، بهویژه در ادومیه (ایدومیا) و دره بئرشبع، از سده هشتم پیش از میلاد آغاز شده و در دوره هخامنشی گسترش یافته است. برخلاف دیدگاههای قدیمی که این حضور را نتیجه تهاجم ناگهانی یا صرفاً رفتوآمد کاروانهای کوچنشین میدانستند، نویسنده آن را فرآیندی تدریجی، عمدتاً مسالمتآمیز و همراه با مهاجرت، تجارت و ادغام اجتماعی معرفی میکند.تحلیل بیش از ۱۷۰۰ سفالنوشته آرامی نامهای اشخاص، سکهها نشان میدهد که اعراب در کنار ادومیها، یهودیان، فنیقیها، پارسیها، بابلیها و مصریان بخشی از جامعه چندقومیتی فلسطین را تشکیل میدادند.همچنین نقش شبکههای تجاری آشوری و هخامنشی، حضور باورهای مذهبی عربی و شواهد اقتصادی را بررسی و نتیجه میگیرد که این جامعه چندفرهنگی، زمینه شکلگیری فرهنگ و پادشاهی نبطیان در سدههای بعد را فراهم کردعرب ها در فلسطین باستان؛ بازخوانی شواهد از دوره آشوری نو تا هخامنشی ، شواهد باستان شناسی از سده هشتم تا چهارم پیش از میلادمقاله «اعراب در فلسطین از دوره آشوری نو تا دوره هخامنشی» نوشته دیوید اف. گراف با تکیه بر شواهد تاریخی، باستانشناسی، کتیبهشناسی و سکهشناسی نشان میدهد که حضور اعراب در جنوب فلسطین، بهویژه در ادومیه (ایدومیا) و دره بئرشبع، از سده هشتم پیش از میلاد آغاز شده و در دوره هخامنشی گسترش یافته است. برخلاف دیدگاههای قدیمی که این حضور را نتیجه تهاجم ناگهانی یا صرفاً رفتوآمد کاروانهای کوچنشین میدانستند، نویسنده آن را فرآیندی تدریجی، عمدتاً مسالمتآمیز و همراه با مهاجرت، تجارت و ادغام اجتماعی معرفی میکند.تحلیل بیش از ۱۷۰۰ سفالنوشته آرامی نامهای اشخاص، سکهها نشان میدهد که اعراب در کنار ادومیها، یهودیان، فنیقیها، پارسیها، بابلیها و مصریان بخشی از جامعه چندقومیتی فلسطین را تشکیل میدادند.همچنین نقش شبکههای تجاری آشوری و هخامنشی، حضور باورهای مذهبی عربی و شواهد اقتصادی را بررسی و نتیجه میگیرد که این جامعه چندفرهنگی، زمینه شکلگیری فرهنگ و پادشاهی نبطیان در سدههای بعد را فراهم کرد



