🎥 باربیBarbie🎀امتياز: IMDB: 7.2/10سال توليد: 2023مدت زمان: 114 دقيقهباربی، با بازی مارگو رابی و رای…

شاید ما فقط مهربونی کردیم…اما برای یه نفر، همین می‌تونه دلیلِ لبخند امروز باشه. ❤️از صفحه اینستاگرامrohollahshabanii

شاید ما بدبخت نیستیم،فقط زیادی لوس شده ایم..گفتاری از دکتر آذرخش مُکری ⁨ شاید مشکل این نیست که زندگی بشر بدتر شده؛ مشکل اینه که به خوب شدنش عادت کرده‌ایم.برای انسان چند قرن پیش، اینکه بچه‌اش از دیفتری نمی‌مرد، همسرش سر زایمان جانش رو از دست نمی‌داد، زمستون از سرما و تابستون از گرما تلف نمی‌شد و هر روز غذای کافی و آب سالم داشت، یک موهبت بزرگ بود.اما برای ما؟این‌ها دیگه «خوشبختی» نیستن؛ کفِ انتظارات زندگی‌ان.ذهن انسان خیلی سریع به شرایط خوب عادت می‌کنه. چیزی که دیروز معجزه بود، امروز تبدیل می‌شه به چیزی که فکر می‌کنیم «حق طبیعی ماست».و اینجاست که یک پارادوکس عجیب شکل می‌گیره:ممکنه انسان امروز از نظر بسیاری از شاخص‌های عینی، در بهترین شرایط تاریخ بشر زندگی کنه؛ اما از زندگی‌اش ناراضی‌تر از چیزی باشه که انتظار داریم.نه لزوماً چون زندگی بدتر شده؛بلکه چون استانداردِ «زندگی خوب» برای ما بالاتر رفته.شاید نسل‌های گذشته برای داشتن چیزهایی که ما بدیهی می‌دونیم دعا می‌کردن؛و ما برای نداشتن چیزهایی که اصلاً وجود نداشت، احساس بدبختی می‌کنیم.اسمش رو می‌تونیم بذاریم: سازگاری انسان با خوشبختی.

play.ir 💔💔💔🎬 Ponette 1996فیلم سینمایی پونتامتیاز ۷.۵سال تولید: ۱۹۹۶کشور: فرانسهکارگردان: Jacques Doillon‌‌🎬 خلاصه داستان:شخصیت اصلی، پونت، دختر بچه‌ای چهار ساله است که مادرش در یک تصادف رانندگی می‌میرد. پونت نمی‌تواند مرگ مادرش را بپذیرد و مدام منتظر است مادرش برگردد.او در مدرسه و در میان بچه‌های دیگر، درباره مرگ، خدا، بهشت و اینکه آیا مرده‌ها می‌توانند برگردند صحبت می‌کند. هرکدام از بچه‌ها تصور متفاوتی درباره مرگ دارند و همین باعث می‌شود پونت با سوال‌های بیشتری روبه‌رو شود.یکی از نقاط قوت فیلم این است که مرگ را از دید یک کودک نشان می‌دهد، نه از نگاه معمول بزرگسالان. پونت واقعاً نمی‌فهمد چرا مادرش دیگر برنمی‌گردد و تلاش می‌کند با منطق کودکانه خودش راهی برای بازگرداندن او پیدا کند.فیلم در مجموع خیلی سنگین و احساسی است.

اجازه ندید خودشیفته ها، شما را به دام اندازند..

🎼🎼🎼خنده بر لب می زنمتا کس نداند رازِ منتولید محتوا با AI

عادت به خستگیگفتاری از دکتر آذرخش مُکریravanshenasi.psy از منظر علوم اعصاب، مغز صرفاً به شرایط مطلوب عادت نمی‌کند، بلکه در مواجهه با محرک‌های مداوم مانند استرس، فشار کاری یا خستگی مزمن نیز نوعی عادت‌پذیری نشان می‌دهد؛ به این صورت که سیستم عصبی برای سازگاری و بقا، حساسیت و سطح هشدار خود را کاهش می‌دهد و در نتیجه، خستگی به‌تدریج به حالت «عادی» ادراک تبدیل می‌شود، در حالی که فرسودگی جسمی همچنان ادامه دارد؛ بنابراین این کاهش احساس لزوماً نشانه بهبود نیست، بلکه می‌تواند بیانگر تعدیل پاسخ عصبی در برابر فشار پایدار باشد.