من به بچهها اعتماد دارم، پس چرا نباید تنهاشون بذارم؟چون موضوع، اعتماد یا بیاعتمادی نیست؛ موضوع ای…
انتشار: 2026/08/09 08:46 UTCدریافت: 2026/08/10 00:15 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/10 00:15 UTC
من به بچهها اعتماد دارم، پس چرا نباید تنهاشون بذارم؟چون موضوع، اعتماد یا بیاعتمادی نیست؛ موضوع اینه که مغز کودکان هنوز در حال رشده. آنها از روی کنجکاوی، هیجان یا تقلید ممکنه کارهایی انجام بدن که معنی و پیامدش رو کامل درک نکنن.بعضی از رفتارها اصلاً از روی قصد بد نیست؛ فقط نتیجهی کنجکاوی یا چیزیه که قبلاً جایی دیده یا تجربه کردهاند.حضور یک بزرگسال، هم از کودک شما محافظت میکنه، هم از کودک دیگه.همونطور که بچهها رو کنار استخر یا خیابون تنها نمیذاریم، بهتره پشت درِ بسته هم برای مدت طولانی بدون نظارت رهاشون نکنیم.پیشگیری، نشونهی ترس یا وسواس نیست؛ نشونهی آگاهی و مسئولیتپذیریه.گاهی فقط چند دقیقه نظارت میتونه از اتفاقی جلوگیری کنه که اثرش سالها در ذهن یک کودک باقی بمونه.امنیت کودکان با چند قانون ساده شروع میشه؛ یکی از مهمترینش اینه که بازی کنن، اما زیر نگاه یک بزرگسال.#مراقبت_از_کودک#تربیت_جنسی_کودکان#حریم_کودک
پستهای تلگرام — جامعه و خانواده
شاید ما بدبخت نیستیم،فقط زیادی لوس شده ایم..گفتاری از دکتر آذرخش مُکری شاید مشکل این نیست که زندگی بشر بدتر شده؛ مشکل اینه که به خوب شدنش عادت کردهایم.برای انسان چند قرن پیش، اینکه بچهاش از دیفتری نمیمرد، همسرش سر زایمان جانش رو از دست نمیداد، زمستون از سرما و تابستون از گرما تلف نمیشد و هر روز غذای کافی و آب سالم داشت، یک موهبت بزرگ بود.اما برای ما؟اینها دیگه «خوشبختی» نیستن؛ کفِ انتظارات زندگیان.ذهن انسان خیلی سریع به شرایط خوب عادت میکنه. چیزی که دیروز معجزه بود، امروز تبدیل میشه به چیزی که فکر میکنیم «حق طبیعی ماست».و اینجاست که یک پارادوکس عجیب شکل میگیره:ممکنه انسان امروز از نظر بسیاری از شاخصهای عینی، در بهترین شرایط تاریخ بشر زندگی کنه؛ اما از زندگیاش ناراضیتر از چیزی باشه که انتظار داریم.نه لزوماً چون زندگی بدتر شده؛بلکه چون استانداردِ «زندگی خوب» برای ما بالاتر رفته.شاید نسلهای گذشته برای داشتن چیزهایی که ما بدیهی میدونیم دعا میکردن؛و ما برای نداشتن چیزهایی که اصلاً وجود نداشت، احساس بدبختی میکنیم.اسمش رو میتونیم بذاریم: سازگاری انسان با خوشبختی.
play.ir 💔💔💔🎬 Ponette 1996فیلم سینمایی پونتامتیاز ۷.۵سال تولید: ۱۹۹۶کشور: فرانسهکارگردان: Jacques Doillon🎬 خلاصه داستان:شخصیت اصلی، پونت، دختر بچهای چهار ساله است که مادرش در یک تصادف رانندگی میمیرد. پونت نمیتواند مرگ مادرش را بپذیرد و مدام منتظر است مادرش برگردد.او در مدرسه و در میان بچههای دیگر، درباره مرگ، خدا، بهشت و اینکه آیا مردهها میتوانند برگردند صحبت میکند. هرکدام از بچهها تصور متفاوتی درباره مرگ دارند و همین باعث میشود پونت با سوالهای بیشتری روبهرو شود.یکی از نقاط قوت فیلم این است که مرگ را از دید یک کودک نشان میدهد، نه از نگاه معمول بزرگسالان. پونت واقعاً نمیفهمد چرا مادرش دیگر برنمیگردد و تلاش میکند با منطق کودکانه خودش راهی برای بازگرداندن او پیدا کند.فیلم در مجموع خیلی سنگین و احساسی است.
🎥 باربیBarbie🎀امتياز: IMDB: 7.2/10سال توليد: 2023مدت زمان: 114 دقيقهباربی، با بازی مارگو رابی و رایان گاسلینگ لحظات زندگی خود را در دنیای رنگارنگ و به ظاهر کامل سرزمین باربی میگذرانند. با این حال هنگامی که آنها فرصتی برای رفتن به دنیای واقعی پیدا میکنند لذتها و خطرات زندگی در میان انسانها را کشف کرده و....
🎼🎼🎼خنده بر لب می زنمتا کس نداند رازِ منتولید محتوا با AI