برای شهری که هنوز نامِ مادر را آهسته صدا میزند...من دستِ زمختِ کارگری هستم؛همان دستی که صبحها، نا…
انتشار: 2026/08/01 16:50 UTCدریافت: 2026/08/07 15:16 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/07 15:16 UTC
برای شهری که هنوز نامِ مادر را آهسته صدا میزند...من دستِ زمختِ کارگری هستم؛همان دستی که صبحها، نان را از دلِ سنگ بیرون میکشد و شبها، پیش از خواب، پینههایش را از چشمِ کودکان پنهان میکند تا خیال کنند دنیا هنوز جای امنیست.کسی چه میداند؟دستها هم دل دارند.خسته میشوند.گاهی دلشان میخواهد به جای بلند کردنِ آجر، کودکی را در آغوش بگیرند؛ به جای بوی سیمان، بوی موهای فرزندشان را نفس بکشند.شب که میشود، دیگر کارگر نیستم.مادر میشوم.لالایی را به زبانِ مادری در گوشِ ابرها میخوانم؛نه برای خانهی خودم...برای تمام پنجرههایی که مدتهاست چراغِ امیدشان خاموش شده است.برای کودکانی که خوابِ نان میبینند.برای زنانی که اشک را از ترسِ شکستنِ مردانشان پنهان میکنند.برای مردانی که هر روز، غرورشان را کنارِ ابزارِ کار زمین میگذارند و با دستهای خالی به خانه برمیگردند.ابرها...اگر روزی باریدید،نگویید فصلِ باران رسیده بود.بگویید دستی، با همهی زخمهایش، هنوز آنقدر مهربان مانده بود که لالایی را فراموش نکند.شاید این شهر،با صدای همان لالایی،دوباره تپیدن را به خاطر بیاورد.با احترام؛دستی که هنوز، میانِ همهی زخمهایش،مادر بودن را از یاد نبرده است.فرشته خالدیان♡ | @SibeEshgh
تاریخچه بازدید مشاهدهشده
حدود 0 بازدید تازه در ساعت در این نمونهپستهای تلگرام — سیب عشق
بورخس میگفت:«بهشت را همیشه چیزی شبیه کتابخانه تصور کردهام.»شاید جهنم همجایی شبیه ذهنِ آدم باشدوقتی یک اتفاق را هزار بار بازسازی میکندتا در نسخهی هزار و یکم،بالاخره خودش را برنده ببیند.اما گذشته، بازیِ قابلِ ویرایش نیست.هرچه بیشتر در آن دست ببری،کمتر در اکنون حضور داری...♡ | @SibeEshgh ♡
فرناندو پسوآ در کتابِ دلتنگی گزارهی عجیبی دارد:«من همیشه یک بازیگر بودهام، آنهم بازیگری که نقشِ خودش را بازی میکند.»ما از همان کودکی یاد میگیریم که برای هر سیستم، یک پروتکلِ رفتاری طراحی کنیم:در خانه: فرزندِ مطیع یا سرکش.در دانشگاه و کار: متخصصِ خونسرد و بینقص.در شبکههای اجتماعی: انسانی موفق، عمیق و بینیاز.اما خطرِ واقعی زمانی رخ میدهد که این لایههای حفاظتی (Protective Layers) به قدری ضخیم میشوند که خودِ واقعیات زیرِ آنها خفه میشود.روزمرگی تو را مجبور میکند هر روز صبح ماسکی را به صورت بزنی که جامعه میپسندد. شب که به خانه برمیگردی، ماسک را برمیداری، اما زیرِ آن هیچ چهرهای نیافته و تنها با یک «تهیبودنِ مطلق» روبرو میشوی.ترسناکترین بخشِ ماجرا این است که تو دیگر حتی برای خودت هم نقش بازی میکنی...♡ | @SibeEshgh ♡
گرچه خیال واهی این درد ملتمس از خاطرات من میگیرد انتقام........من قهوه میخورم سیگار میکشم گاهی دو خط برای تو از دست میرود وقتی که می خزد روی لبان مرگ اما کجا چرا ؟تنها ترین سرود مرا باد میبرد؛شاعر: #پیام_شاهمنصوریصدا: #مریممیرعلاییموسیقی: Mirage اثر کیتارو@SibeEshgh🍎
🎶♡ | @SibeEshgh ♡
🎶♡ | @SibeEshgh ♡
خردمندانه است که روح خویش را تغذیه و به آن رسیدگی کنید؛ زیرا در غیر این صورت در قلب خود هیولای بسیاری پرورش خواهید داد.♡ | @SibeEshgh ♡