📝 بخش چهارم فهرست تالار👇یادآوری: این تالار بازتاب دهنده برآیند پژوهشها و دیدگاههای گرداننده تالار د…

درود. آغاز هفته نو بر همه یاران فرخنده و هفته‌ای سراسر نیکُوی بهره‌تان باد. بازهم فرازی از شاهنامه با کاربرد همگانی و همانا ویژه آیین شهریاری!مهرورزتان - حامی#آیین_کشورداری_در_شاهنامه_۳۸https://t.me/ShahnamehToosi

جایگاه و ارزش بزم‌ و شادمانی‌ در شاهنامهگفتاری از استاد #علیرضا_قیامتی @ShahnamehToosi

✅ ✅ ✅#اشا_در_بینش_زرتشتیکی از واژگان کلیدی، سپند و برجسته در پیام زرتشت واژه اشاست.این واژه در اوستا به گونه "اَشَه" نیز آمده که در جهان مادی به چمار((معنی) قانون(داد)، هنجار و پیراستگی و آراستگی(نظم)، وسامان درست می باشد.هماهنگ با این واژه در گویش وزبان پارسی یک واژه ویژه را نمی توان یادآوری  وجایگزین کرد.پژوهشگران گاهی به واژه راستی، درستی، پاکی و هنجارمندی اشاره می کنند که همه اینها می تواند درست باشد.اشوزرتشت که بسیار ازین واژه در پیام خود " گات ها" به آن پرداخته است این ویژگی را به اهورامزدا(دانایی وآگاهی هستی مند) وابسته می داند و بیان می کند که تمام هستی از آغاز تا انجام برپایه اشا پدیدار شده و همچنان دنبال خواهد شد.امروزه با کمک دانش دریافته ایم که از کوچکترین ذره ها با نیروی سازگار(مثبت= پُروتون) و ناسازگار(منفی =الکترون) ماده، پدیدار شده و هرگاه نیاز باشد مانند کارکرد خورشید می تواند به انرژی های گرما و روشنایی نیز برسد.اشا یا هنجار درستی که در هستی روان(جاری) است هیچگاه به بی هنجاری نخواهد رسید چون هستی با بی هنجاری متلاشی خواهد شد.آنچه از پدیدار شدن اشا دریافته ایم همکاری و تلاش دو نیروی همگون و ناهمگون(متضاد) است که از آغاز هستی همزاد بوده اند همچنان هستی را دنبال می کنند. مانند کشش ورانش-- تز وآنتی تز-- کنش  و واکنش-- نیروی پذیرش و رانش(جذب ودفع) همه دست به دست هم داده تا هستی وآنچه درآن می بینیم، پایدار بماند.در این راستا آنگاه که مرتوگان(بشر) با خرد خویش بر زمین پای گذاشته است، با هوشمندی ودانشی که پیوسته فراخواهد گرفت.به سازندگی، نوشدن وسازندگی خواهد رسید.چنانکه مرتوگان از غارنشینی به پیشرفت کنونی در جهان دست یافته است.در بینش زرتشت، مرتوگان هنگامی در جهان شایستگی دارند که در پرتو اشا گام بردارند وگرنه از خرد خویش بهره نگرفته و نادانی را پیشه کرده اند.سعدی برای دست یافتن مرتوها(مردم) به "هنجار اشا" چه گویا و زیبا بیان کرده است:ابر وباد و مَه وخورشید فلک درکارند/(پیروی از اشا)تا تو (مَرتو= انسان) نانی به کف آری و به غفلت نخوری/همه از بهر تو سرگشته و فرمانبردار/شرط انصاف نباشد که فرمان نبری.این حکیم ایرانی نیز سرپیچی از هنجار‌راستی را شایستگی مرتوها نمی داند!سرود ارزشمند وکوتاهی در هات ۲۷ یسنا که پیش درآمد گاتای زرتشت است آمده که "اِشِم وُهو" نام دارد. این سرود که در سرایش اوستا بارها بر زبان می آید، جان مایه بینش اشوزرتشت برای پیوستن به هنجار اشا می باشد.در برگردان سرود:آمده که اشا بهترین است."وََهیشتِم اَستی"(وَه= به) وَهیشتم= بهترین)گونه ای اشا که می تواند در جان و روان مرتوگان پدیدار و پویا گردد که(اَشاوَهیشتا= اَردیبهشت)نه تنها او را هویت راستی و درستی وپاکی ببخشد بلکه ویژگی هایی که درگذر گاهداد(تاریخ) مرتوگان به سود خود و دیگران گزینش کرده برسد.به ویژه فروتنی-- پارسایی-- از خود گذشتگی-- پیمانداری-- نوگرایی-- سازندگی-- دهشمندی و خدمتگزاری به دیگران تا خود و همگی به خوشبختی دست یابند.چون به دنبال برگردان این سرود می خوانیم که گزینش اشاوهیشتا مرتوگان را به" اوشتا" خواهد رسانداوشتا به چمار روشن روانی، خوشبختی، آسایش وآرامش است.برای پیوستن به اشا؛به نمونه ای گویا اشاره می کنیم.چنانکه گمان کنیم که همه ذرات هستی نوازنده گونه ای ساز موسیقی باشند و با هنجار اشا که در ساختار خویش دارند. همچون ابر وباد ومَه و خورشید فلک هم در هستی سازهای گوناگون و همه دلنواز را می نوازند. که کوک شده "گئوش اوران" (روان هستی) می باشد.دگر گونی(تفاوت) مرتو در این است که با خرد خود می تواند ساز خویش را چنانچه مایل باشد، با ساز هستی هماهنگ می کند و بیگمان پروانه دارد تا کوک ساز خود را دلخراش وآزار دهنده نیز جابجا کند.اشوزرتشت در بند نهم ازهات سی از یسنا(گات ها) می فرماید:ای مزدا(دانش وآگاهی) خواستاریمتا ما نیز از رهروان راه اشا باشیم‌.از کسانی که زندگی را تازه می‌کنند جهان را نُو می سازند.وپیوسته با "اشا" هماهنگ گردیم.گفتنی است در سرود کوتاه "هَمازوربیم" که در بخشی از نیایش روزانه جای گرفته نیز چنین آمده است:همازوربیم(هم پیوند و پیماندار باشیم)همازور هَما اشو بیم( در پرتو اشا وهنجارگرایی با هم هماهنگ باشیم)هم کرفه کرفه کاران بیمدور از وناه و وناه کاران بیم...با ثواب کاران همراه گردیم و از گناهکاران دوری گزینیم..."اشو"نامی برگرفته از اشا بوده و به کسانی داده می شود که پیرو راه اشا باشند. راستی ونیکی در اندیشه، خوبی و اثربخشی در گفتار، درستی وسازندگی در کردار داشته باشند.اشوزرتشت با همین ویژگی ها  آراسته شده که اشوزرتشت نام دارد.رهروان اَشا همگی "اَشََوَن" نام دارند.✍️ زنده‌یاد موبد#کورش_نیکنامدرگاه #زرتشت_و_مزدیسنان @zoroaster33🆔 t.me/ShahnamehToosi

درودها از جانهمراه با بهترین آرزوها و امید به روزهای درخشان شهر ایران ، در آغاز هفته‌ای دیگر، فرازی دیگر از سخن سخته و گهربار فردوسی فرزانه پیشکش دلهای مهربان ایرانیان.مهرورزتان - سیروس حامی#آیین_کشورداری_در_شاهنامه_۳۷ @ShahnamehToosi

📝برخی اندیشه‌های رفتاری شاهنامهشاهنامه، گنجینه ای از حماسه، رزم، دلیری، پایداری و توانمندی گذشتگان است و در هر سرگذشتی به اندیشه های رفتاری اشاره کرده است.رفتار واخلاقی که برخی از آنها در این‌ روزگار کمتر در زندگی به چشم می خورد.رفتاری که به باور استاد شفیعی:آنچه می بینم، نمی خواهم آنچه می خواهم، نمی بینمچند گزینه اخلاقی ورفتاری در اندیشه فردوسی چنین است:۱-- آزرم و شرم داشتنیکی بیم و آزرم و شرم خدایکه تا باشدت یاور و رهنمای۲-- میانه روی واعتدالز کارِ زمانه میانه گُزینچوخواهی که یابی به داد آفرین۳-- بخشندگی ودهشچو بخشنده باشی گرامی شویز دانایی و داد، نامی شوی۴-- بُردباری وشکیباییستـونِ خـرد بردباری بُوَدچو تیزی کنی تن به خواری بود۵-- بشر دوستی به هرجایگه یار درویش باشهمی راد برمردم حویش باش۶-- پندپذیریتو بیماری و "پند" داروی توستبکوشم همی تا شوی تندرست۷-- دانش اندوزیمیاسای از آموختن، یک زمانز دانش مَیفکن دل اندر گمان۸-- رازپوشیچُو رازت به شهر آشکارا شوددلِ بِخردَت بی مُدارا شود۹-- سازگاری بادشواریهاور ایدون که باتو نسازدجهانبسازیم ما با جِهانِ جَهان۱۰-- فروبردن خشمبدان باش تا دور باشی به خشمبه مردی بپوش از گنهکار چشم۱۱-فروتنیفروتن بُوَد هرکه دارد خردسِپهرش همی درخرد پرورد۱۲-- بداندیشیبه دل نیز اندیشه‌ی بد مَداربداندیش را بد بود روزگار۱۳-پرگوییچُو گفتارِ بیهوده بسیار گشتسخنگوی در مردمی خُوار گشت۱۴-- کینه توزی وجنگمَسازید جنگ و مریزید خونمباشید کس را به بد رهنمون۱۵-- عیب جوییچُو عیبِ تنِ خویش داند کسیز عیبِ کسان ، برنگوید بسی۱۶-- تن آسایی وکاهلیتن آسایی و کاهلی دورکنبکوش و زرنج تنت سورکن🔥🔥🔥🔥🔥🕊 درگاه (:کانال) زرتشت و مزدیسنانگزینش ونگرش: #موبد_کورش_نیکنام @ShahnamehToosi

خُنُک در جهان مردِ پَیمان‌منِشکه پاکی و شرم‌ست پیراهَنِش،چو جانش تنش را نگهبان بود،همــه زندگانیش آسان بود!بماند کنون رادی و راستینکـوبد درِ کژّی و کاستیخـرد باد جانِ تو را رهنمـونکه راهی درازست پیش‌اندرون!جهان خوش بود بر دل نیک‌خوینگــردد به گِــردِ درِ آرزویسخن‌های اومیـد گویم کنونکه دل را به شادی بود رهنمون:همیشه خردمندِ اومیدوارنبیند جز از شادی از روزگار!نیندیشید از کارِ بد یک‌زمانره تیر گیرد، نگیـرد کمان!دگر هر که خشنود باشد به گنج،نیازد، نیارد تنَـش را بـه رنج!کسی کو به گنج و درم ننگـرد،همه روز او بر خوشی بگذرد! «سخن گفتن بزرگمهر پیش کسرا» @ShahnamehToosi