📝 ۶۵ میلیون نیروی کار، ۴۰ میلیون غایب؛ اقتصادِ بیکارِ جمهوری اسلامی✍️ #حمید_آصفی🖌 #مسعود_نیلی اقتصاددان: ایران ۶۵ میلیون نفر نیروی کار دارد که ۴۰ میلیون نفرشان هیچ مشارکتی در کار و اقتصاد ندارند و فقط حدود ۲۵ میلیون نفر در این چرخه هستند. فاجعه اقتصادی دقیقاً همین است.🖌 این عدد، اگرچه نیازمند دقت در تعریف «جمعیت در سن کار»، «جمعیت فعال» و «شاغلان» است، یک واقعیت ساختاری را بهروشنی برجسته میکند: نرخ مشارکت اقتصادی ایران پایین است و در سال ۱۴۰۴ نیز حدود ۴۰.۶ درصد گزارش شده؛ یعنی بخش بزرگی از جمعیت در سن کار اساساً در بازار کار حضور ندارد.🖌 اما فاجعه فقط این نیست که ۴۰ میلیون نفر کار نمیکنند؛ فاجعه بزرگتر این است که اقتصاد سیاسی جمهوری اسلامی نتوانسته میلیونها انسان را به مولد بودن، سرمایهگذاری کردن، مهارت آموختن و ساختن آینده پیوند بزند.این همان چیزی است که میتوان آن را «اقتصادِ غیبت» نامید: اقتصادی که در آن انسان هست، اما فرصت نیست؛ جوان هست، اما شغل نیست؛ تحصیلکرده هست، اما افق نیست؛ سرمایه هست، اما امنیت سرمایهگذاری نیست.🖌 در چنین ساختاری، نفت به جای آن که سکوی پرتاب توسعه باشد، به بالشِ تنبلی نهادی تبدیل میشود. درآمدهای نفتی میتوانستند زیرساخت، آموزش، فناوری و اشتغال مولد بسازند؛ اما اقتصاد رانتی، بخش بزرگی از انرژی کشور را به سمت توزیع رانت، امتیاز، انحصار و بقا سوق داده است.🖌 مشکل جمهوری اسلامی فقط «تحریم» نیست. تحریم هزینه ایجاد کرده و پژوهشهای اقتصادی نیز آثار آن بر تولید، اشتغال و مشارکت اقتصادی را نشان دادهاند؛ اما مسئله عمیقتر از تحریم است.تحریم میتواند یک اقتصاد را زخمی کند؛ حکمرانی ناکارآمد میتواند آن را از تولیدِ پادتن محروم کند.🖌 اقتصاد ایران گرفتار چیزی است که میتوان نامش را «توسعهستیزیِ نامتوازن» گذاشت: تهران متورم میشود، حاشیه فرسوده میشود؛ سرمایه به جای صنعت به سوداگری میرود؛ نیروی انسانی به جای بنگاه ایرانی، راهِ فرودگاه را پیدا میکند.و اینجا سیاست خارجی وارد معادله میشود.🖌 سیاست خارجیِ توسعهگرا باید برای اقتصاد، بازار، سرمایه، فناوری و اتصال به زنجیرههای جهانی تولید امنیت بسازد. کشوری که با جهان رابطه اقتصادی پایدار ندارد، نمیتواند برای میلیونها جوان خود شغل باکیفیت تولید کند. سیاست خارجی اگر نتواند به سیاست صنعتی، تجارت خارجی و سرمایهگذاری خدمت کند، دیر یا زود هزینهاش را در سفره مردم نشان میدهد.اقتصاد سالم، فقط کارخانه نمیسازد؛ اعتماد میسازد.🖌 جمهوری اسلامی اما در چهار دهه گذشته، به جای ساختن «اقتصادِ فرصت»، اقتصادی ساخته که در آن بسیاری از مردم باید برای سهمی کوچک از منابعی محدود بجنگند. نتیجه، همان چیزی است که امروز در آینه آمار میبینیم: جمعیتی عظیم در سن کار، اما اقتصادی کوچکتر از ظرفیت انسانهایش.این یعنی «فقرِ مشارکت»؛ فقری که فقط در جیب دیده نمیشود، در آینده دیده میشود.🖌 وقتی ۴۰ میلیون نفر از چرخه اقتصاد بیرون میمانند، کشور فقط درآمد از دست نمیدهد؛ زمان از دست میدهد، مهارت از دست میدهد، اعتماد از دست میدهد و نسل از دست میدهد.🖌 تلختر از همه این است:کشوری که نتواند برای مردمش کار بسازد، سرانجام مجبور میشود برای جوانانش رؤیا صادر کند؛ و جوانی که رؤیایش را در کشور پیدا نکند، خودش را به اولین مرزِ ممکن میرساند.این دیگر رکود نیست؛ «فرسایش ملی» است.و فاجعه اقتصادی، دقیقاً همینجاست:⛔️ مردمی که میتوانستند موتور توسعه باشند، به تماشاگران بیکارِ توسعهای تبدیل شدهاند که هرگز آغاز نمیشود.🛫 @hamidasefichannel2
#نوای_ماندگار🎼🎶 ایران هنگام کار است (بیات اصفهان) #نوید_دهقان (گروه قمر) آهنگ : زندهیاد #درویشخانشعـر : زندهیاد #ملکالشعرا_بهار(به بهانه اشغال ایران در جنگ جهانی اول)تنظیم : #علیرضا_گرانفرایران هنگام کار است،برخیز و ببین ، ایران!بختت در انتظار استاز پا منشین ، ایران!از جور فراوان هر گوشه شوری به پاست،خون ها شده پامال!آزادیاش خون بهاست، خدا ز درد و غم رهاند ما راخدا به کام دل رساند ما رادور جهان نگر که چه با ما خواهد کرد!که چه با ما خواهد کرد !حب وطن بنگر که چه غوغا خواهد کرد! که چه غوغا خواهد کرد! آه چه محنتها كه کشیدی، ایران!آه به کام دل نرسیدیجز غم ندیدی، ایران! خدا ز درد و غم رهاند ما را خدا به کام دل رساند ما را تا کی به دل جوانی نکنم به عادت پیران جامی بده به یاد وطنمسلامت ایران ، ایران!تا زدل برکشم نعره آزادی تا زدل برکشم نعره آزادی آه چه محنت ها كه کشیدی، ایران! آه به کام دل نرسیدیجز غم ندیدی، ایران!شب آرام🆔 @XeradsarayeFerdosiYazd
⛈ بگذار که باران بشوم ✍️ #هیلا_صدیقیبگذار که باران بشوم، سخت ببارممثل تن بیمار تو بر تخت، ببارماز فقر لبت، وعدهی اقرار بگیرمیک نیمهشبی از بدنت زار بگیرمدردست، تنت از وطنش کام نگیردزخم وطنش لحظهای آرام نگیردبیدار شو از خواب زمستانی و سردتنبضت شده آرام در این وقت نبردتمن، آرش تو، کاوهی تو، زال تو باشمخوشحالشوی، بندهی آن حال تو باشمسردست، تنت یخزده، بیدار شو از خوابدردت به سرم! میگذرد این شب بیتاب!من آب شوم خشکی سال تو نبینممن کور شوم تلخی فال تو نبینماز سفرهی خالی تو و رنج عیانتاز کودک و مرد و زن و احوال کیانتبگذار که فریاد شوم، اوج بگیرمدریا شوم و از تن تو موج بگیرممن کوهکن قصهی شیرین تو باشمدردت به سرم! مرهم دیرین تو باشمایران من ای خستهترین مادر تاریخجا مانده میان کف دستت اثر میخبگذار که باران بشوم سخت ببارممثل تن بیمار تو بر تخت، ببارم...🆔 @XeradsarayeFerdosiYazd
۲۳ امرداد زادروز #علی_حاتمی کارگردان، فیلمنامهنویس و تهیهکننده سینما#علی_حاتمی از برجستهترین فیلمسازان، نویسندگان و کارگردانان سینمای ایران بود که به خاطر نگاه شاعرانه، توجه ویژه به فرهنگ و تاریخ ایرانی و سبک بصری منحصربهفردش به #سعدی_سینمای_ایران آوازه یافته است. او با نام کامل علی نعمتالله حاتمی، ۲۳ امرداد ۱۳۲۳ در تهران به دنیا آمد. تحصیلات خود را در هنرستان صنعتی و سپس در دانشکده هنرهای دراماتیک گذراند. کارش را با نوشتن نمایشنامه و سپس ساخت فیلمهای کوتاه آغاز کرد. نخستین فیلم بلندش «حسن کچل» (۱۳۴۹) اولین موزیکال ایرانی بهشمار میرود که او را به شهرت رساند.حاتمی فیلمهای ماندگاری چون «سوتهدلان»، «کمالالملک»، «حاجی واشنگتن» و «دلشدگان» را ساخت. در سریال تلویزیونی «هزاردستان» فضایی باشکوه و تاریخی از تهران قدیم خلق کرد. سبک او به زبانآوری شاعرانه، دکورهای پرجزئیات، و بازسازی دقیق دورههای تاریخی مشهور است.علی حاتمی در ۱۴ آذر ۱۳۷۵ در پی سرطان درگذشت. روانش شاد - یاد و نامش جاوید🆔 @XeradsarayeFerdosiYazd
ما این حق را نداریم که به کودکان از سنین خردسالی بیاموزیم که به چه چیزی اعتقاد داشته باشند، بلکه به آنها باید نحوهٔ فکر کردن را آموزش دهیم. ✍️ #ریچارد_داوکینزکسی کش بود مایه و سنگِ آندِهد کودکان را به فرهنگیان! ✍️ #فردوسی🆔 @shahname_yazd
📹 زندگی در طبیعت ایران کارگردان : #حامد_مهریزیزادهبه بهانه سالمرگ زندهیاد دکتر #غلامعلی_بسکی (۸ بهمن ۱۳۱۰ سبزوار - ۲۳ امرداد ۱۳۹۸ گنبدکاووس) پزشک و هوادار محیطزیست«غلامعلی بسکی» نامور به «بابا بسکی» در روستای بِسک سبزوار زاده شد. پس از تحصیلات متوسطه در سبزوار، برای تحصیل پزشکی به دانشگاه تهران گام نهاد و در ١٣٤٥ تخصص جراحی زنان از دانشگاه تهران دریافت کرد.در همان سال ۱۳۴۵ بيمارستان و زايشگاهی را در شهر گنبدکاووس تأسیس کرد و پس از آن در ۱۳۴۹ زندگی شهری را رها و به جنگلهای گلستان پناه برد و به مرور تبدیل به یک گیاهخوارِ مطلق شد و زندگیِ خود را وقفِ دفاع از محیط زیست و تبلیغِ گیاهخواری کرد.این طبیب طبیعت دوست، هرچه داشت رای فعالیت های محیط زیستی و امور خیریه، وقف کرد و با شور و هیجان مثال زدنی به دفاع از طبیعت بی زبان برخاست، از تهدیدها و زیادهخواهی انسان و تلاشش برای نابودی هستی سخن میگفت.پزشک سبزاندیش، سفارش ابوالحسن خرقانی را اجرا کرد و نشان داد برای کمک به همنوع نباید از ایمانش پرسید و متاثر از جهانبینی ایرانی به طبیعت پناه برد.روانش شاد🆔 @XeradsarayeFerd