بسم الله#حدیث#تفسیر_المیزان✅ تکمله نکات مهم حدیث قبل (اختیارات الایام)، در بیانات #علامه_طباطبایی د…
انتشار: 2026/07/22 19:49 UTC
بسم الله#حدیث#تفسیر_المیزان✅ تکمله نکات مهم حدیث قبل (اختیارات الایام)، در بیانات #علامه_طباطبایی در المیزان، پیرامون سعادت و نحوست ایام:تلگرام🌐 telegram.me/SalehiBooks/6387%D8%A7%DB%8C%… eitaa.com/salehi786/8310%F0%9F%93%8C ذیل مقاله «کلامٌ فی سعادة الأیام و نحوستها و الطیرة و الفال» در (المیزان ج١۹ ص۷١ تا ۷۹)، و مطالبی در مجلدات دیگر:🔻 ۱. یکنواختی ذاتی اجزای زمان (نگاه عقلی): از منظر عقلی، اقامه برهان بر سعادت یا نحوست ذاتی یک زمان خاص ممکن نیست؛ زیرا اجزای زمان به لحاظ مقداری کاملاً مشابه یکدیگرند و هیچ قطعهای از زمان بر قطعه دیگر برتری ذاتی ندارد تا یکی ذاتاً سعد و دیگری ذاتاً نحس باشد. البته همانطور که نمیتوان با برهان عقلی سعادت یا نحوست روزی را اثبات کرد، راهی برای انکار قطعی آن نیز وجود ندارد؛ هرچند وجود چنین ذاتی بعید است، اما محال نیست: «وَ لا سَبِيلَ لَنَا إِلَى إِقَامَةِ الْبُرْهَانِ عَلَى سَعَادَةِ يَوْمٍ مِنَ الْأَيَّامِ... وَ طَبِيعَةُ الزَّمَانِ الْمِقْدَارِيَّةِ مُتَشَابِهَةُ الْأَجْزَاءِ وَ الْأَبْعَاضِ... و لما مر بعینه لم یکن لنا سبیل إلی إقامة البرهان علی نفی السعادة و النحوسة کما لم یکن سبیل إلی الإثبات و إن کان الثبوت بعیدا فالبعد غیر الاستحالة. هذا بحسب النظر العقلی.». (المیزان، جلد ۱۹، صفحه ۷۱)🔻 همچنین عوامل و عللی که در تحقق حوادث مؤثرند و در به ثمر رساندن اعمال تأثیر دارند، از حیطه علم و اطلاع ما بیرون است. ما نمیتوانیم تکهتکه زمان را جدا از عوامل مؤثر در آن بسنجیم تا بفهمیم کدام بخش سعد یا نحس است. «و لا إحاطة لنا بالعلل و الأسباب الفاعلة المؤثرة فی حدوث الحوادث و کینونة الأعمال حتی یظهر لنا دوران الیوم أو القطعة من الزمان من علل و أسباب تقتضی سعادته أو نحوسته». (المیزان، جلد ۱۹، صفحه ۷۱)🔸🔻 ۲. نحوستِ عرضی در بیان قرآن برای نحوست و سعادت ایام: در آیات قرآن کریم، نحوست ایام صرفاً به ظرف زمانی وقوع عذاب بر اقوام شرور اشاره دارد و تکرارپذیر نیست. عباراتی چون «فِي يَوْمِ نَحْسٍ مُسْتَمِرّ» (قمر ١۹) در داستان عذاب قوم عاد، ناظر به استمرار زمان وقوعِ عذاب و نزول بلای الهی بر آن قوم است، نه اینکه آن روز در گردش ایام هفته و ماه، تا ابد ویژگی نحس بودن را به دوش بکشد.سعادت در شب قدر: در مقابل، از «لیلة مبارکة» (شب قدر) یاد شده است. مبارک بودن این شب به دلیل مقارنت آن با امور بزرگ الهی مانند حتمی کردن قضاء، نزول ملائکه و روح، و سلام بودن آن شب تا طلوع فجر است. عبادت در این شب فضیلتی بینظیر دارد و عنایت الهی در آن نزدیک است. پس سعادت ایامی چون شب قدر نیز تنها به دلیل تقارن با نزول فیوضات عظیم الهی و امور باطنی است، نه خاصیت ذاتی خودِ زمان:«وَ ظَاهِرٌ أَنَّ مُبَارَكَةَ هَذِهِ اللَّيْلَةِ وَ سَعَادَتَهَا إِنَّمَا هِيَ بِمُقَارَنَتِهَا نَوْعاً مِنَ الْمُقَارَنَةِ لِأُمُورٍ عِظَامٍ مِنَ الْإِفَاضَاتِ الْبَاطِنِيَّةِ الْإِلَهِيَّةِ».(المیزان، جلد ۱۹، صفحه ۷۲)🔸🔻 ۳. ریشه روایی نحوست در ارتباط با حوادث ناگوار دینی: روایات بسیاری که ایام نحس (مانند چهارشنبهها یا روزهای خاصی از ماه) را برمیشمارند، علت این نحوست را وقوع حوادث ناگوار مکرر در آن روزها از منظر «مذاق دینی» دانستهاند. مثالهایی مانند رحلت پیامبر (ص)، شهادت سیدالشهدا (ع)، انداختن ابراهیم (ع) در آتش، و نزول عذاب بر امتهای پیشین. «أما الروایات العادة للأیام النحسة کیوم الأربعاء و الأربعاء لا تدور [۲] و سبعة أیام من کل شهر عربی و یومین من کل شهر رومی و نحو ذلک، ففی کثیر منها و خاصة فیما یتعرض لنحوسة أیام الأسبوع و أیام الشهور العربیة تعلیل نحوسة الیوم بوقوع حوادث مرة غیر مطلوبة بحسب المذاق الدینی کرحلة النبی ص و شهادة الحسین (ع) و إلقاء إبراهیم (ع) فی النار و نزول العذاب بأمة کذا و خلق النار و غیر ذلک.». (المیزان، جلد ۱۹، صفحه ۷۲)🔻 به همین نحو، سعادت برخی ایام (مانند شنبه، پنجشنبه، سهشنبه یا جمعه) به دلیل وقوع حوادث متبرک در آنهاست؛ مانند ولادت یا بعثت پیامبر (ص)، نرم شدن آهن برای داوود (ع) در سهشنبه، یا سفر پیامبر در روز جمعه. «و أما الروایات الدالة علی الأیام السعیدة من الأسبوع و غیرها فالوجه فیها نظیر ما تقدمت إلیه الإشارة فی الأخبار الدالة علی نحوستها من الوجه الأول فإن فی هذه الأخبار تعلیل برکة ما عده من الأیام السعیدة بوقوع حوادث متبرکة عظیمة فی نظر الدین کولادة النبی ص و بعثته، و کما ورد: أنه (ص) دعا فقال: «اللهم بارک لأمتی فی بکورها یوم سبتها و خمیسها»، و ما ورد: «أن الله ألان الحدید لداود (ع) یوم الثلاثاء، و أن النبی ص کان یخرج للسفر یوم الجمعة، و أن الأحد من أسماء الله تعالی». ». (المیزان، جلد ۱۹، صفحه ۷۴)

