در نیمهٔ دوم فیلم در حال و هوای عشق، رابطهٔ آقای چو و خانم چان نه از طریق صمیمیت جسمانی، بلکه از را…
انتشار: 2026/08/05 19:42 UTCدریافت: 2026/08/15 01:04 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/15 01:04 UTC
در نیمهٔ دوم فیلم در حال و هوای عشق، رابطهٔ آقای چو و خانم چان نه از طریق صمیمیت جسمانی، بلکه از راه سکوت، خویشتنداری و اشتیاقی تحققنیافته عمیقتر میشود. آنان بهتدریج درمییابند که عشقشان نمیتواند از پیامدهای آنانی و عاطفی موقعیتشان رهایی یابد؛ ازاینرو، جدایی را به خیانت ترجیح میدهند. وونگ کار-وای غیاب را به مهمترین عنصر فیلم تبدیل میکند؛ آنچه هرگز گفته نمیشود، از هر اعترافی تأثیرگذارتر است. صحنههای پایانی، بهویژه در معابد باستانی آنگکور وات، نشان میدهند که برخی احساسات را تنها میتوان آنها را بهصورت خاطره، راز و پژواکی که در گذر زمان باقی میماند، حفظ کرد. از این رو، فیلم به تأملی شاعرانه دربارهٔ میل، فقدان، حافظه و توانایی انسان برای دوست داشتن بدون تملک تبدیل میشود.پنجشنبه، ۶ اوت۱۵ مرداد۱۲:۰۰ ظهر – بوئنوس آیرس۱۱:۰۰ صبح – نیویورک۱۷:۰۰ عصر – پاریس۱۸:۳۰ عصر - تهران استر رومانوکامران علیپناهیمارکوس کاپریاتیروانکاوان عضو APA، IPA و FEPALشرکت در گوگل میت رایگان استلینک شرکت در جلسهGoogle Meetmeet.google.com/xwx-vudb-caa%D9%81%DB%8C%… با زیرنویس انگلیسی در جلسه پخش می شود



