کنجکاوی با میل به گشودن آنچه بسته است، دیدن آنچه پنهان مانده و نزدیک شدن به ناشناخته آغاز می‌شود. ا…

در نیمه‌ی نخست Voicemails for Isabelle (۲۰۲۶)، جیل همچنان با خواهر درگذشته‌اش ایزابل تماس می‌گیرد و درباره‌ی اتفاقات روزمره، ناکامی‌ها و خواسته‌هایش برای او پیام صوتی می‌گذارد. او می‌داند ایزابل مرده است، اما عملِ خطاب‌کردن او همچنان زنده مانده است. همه‌چیز زمانی تغییر می‌کند که شماره‌ی ایزابل به وس واگذار می‌شود و او بی‌آنکه جیل بداند، شنونده‌ی این پیام‌های خصوصی می‌شود. بنابراین مثلثی شکل می‌گیرد: جیل سخن می‌گوید، ایزابل مخاطب اصلی است و وس شنونده‌ی ناخواسته. در پسِ کمدی رمانتیک، فیلم می‌پرسد آیا سوگواری به معنای رهاکردن مرده است، یا تغییر تدریجی مقصدِ کلمات و عواطفی که هنوز او را جست‌وجو می‌کنند؟پنج‌شنبه، ۱۳ اوت۲۲ مرداد۱۲:۰۰ ظهر – بوئنوس آیرس۱۱:۰۰ صبح – نیویورک۱۷:۰۰ عصر – پاریس۱۸:۳۰ عصر - تهران استر رومانوکامران علی‌پناهیمارکوس کاپریاتیروانکاوان عضو APA، IPA و FEPALشرکت در گوگل میت رایگان استلینک شرکت در جلسهGoogle Meethttp://meet.google.com/xwx-vudb-caaفیلم به زبان انگلیسی در جلسه پخش می شود

Kamran Alipanahi Psychoanalyst pinned a photo

لازم به اهمیت نهادها در شکلی گیری زندگی روانی ایرانیان توجهی عمیق داشته باشیم نهادهای زنده و روابط روانکاوانهسمیناری چهار جلسه‌ایدر جهانی که جنگ، جابه‌جایی اجباری، ناامنی، بحران‌های اقتصادی، قطبی‌شدن جوامع و فرسودگی شغلی به بخشی از زندگی روزمره تبدیل شده‌اند، رابطهٔ روانکاوانه نیز دیگر نمی‌تواند خود را از شرایط تاریخی و نهادی پیرامونش جدا بداند. بیمار تنها با تعارض‌های درونی خود وارد اتاق درمان نمی‌شود؛ او تجربهٔ زیستن در خانواده، محل کار، دانشگاه، بیمارستان، نظام سلامت، دولت، رسانه‌ها و جهانی آکنده از بحران را نیز با خود می‌آورد. روانکاو نیز از این شرایط مستثنا نیست؛ او نیز در دل همان نهادها زندگی و کار می‌کند و با فشارهای حرفه‌ای، اخلاقی و اجتماعی زمانهٔ خود روبه‌روست.این سمینار با پیوند دادن فلسفهٔ معاصر دربارهٔ نهادها و نظریهٔ روانکاوی، می‌کوشد نشان دهد که چگونه نهادها بر انتقال، ضدانتقال، قاب درمان، مسئولیت حرفه‌ای و امکان دگرگونی روانی اثر می‌گذارند. اتاق درمان نه فضایی منزوی از جهان، بلکه نهادی زنده است که در آن تجربه‌های فردی و شرایط تاریخی با یکدیگر تلاقی می‌کنند. در این مسیر، از اندیشه‌های فروید، وینیکات، بیون، کائِس و دیگر نظریه‌پردازان روانکاوی در کنار مباحث فلسفی دربارهٔ نهادها بهره خواهیم گرفت تا معنای تازه‌ای از رابطهٔ درمانی در دوران بحران‌های مداوم به دست آوریم.این دوره برای روانکاوان، روان‌درمانگران، روان‌پزشکان، روان‌شناسان، دانشجویان و همهٔ علاقه‌مندان به اخلاق و نظریهٔ بالینی طراحی شده است. هدف آن، پرورش نگاهی است که بتواند حضور نهادهای آشکار و پنهان را در درمان تشخیص دهد و رابطهٔ روانکاوانه را نه صرفاً به‌عنوان تکنیک، بلکه به‌عنوان نهادی زنده ببیند؛ نهادی که حتی در زمانهٔ جنگ، بی‌ثباتی و بحران، می‌تواند فضایی برای اندیشیدن، شنیدن، حفظ کرامت انسانی و امکان دگرگونی فراهم آورد.کارگاهنهادهای زنده و روابط روانکاوانههوش مصنوعی و موسساتچهارشنبه ۲۱ مردادساعت ۲۰:۳۰ تا ۲۲http://meet.google.com/vys-cvfu-xitثبت نام در کارگاه

بیش از یک قرن پس از انتشار کتاب تعبیر خواب فروید، رؤیا همچنان جایگاهی محوری در اندیشه و درمان روان‌کاوانه دارد. این دوره با بازخوانی نظریه کلاسیک فروید، به بررسی جایگاه رؤیا در کلینیک امروز می‌پردازد و با استفاده از نمونه‌های بالینی، نقش رؤیا را در فهم ناخودآگاه و فرایند درمان نشان می‌دهد.سه‌شنبه هاساعت: ۹:۰۰ تا ۱۰:۳۰ شب (به وقت ایران)Google Meet:http://meet.google.com/njh-rtdx-wgy

«دفترچه‌ای از فراموشی» (A Diary of Forgetting) در قالب نه تصویر، فراموشی را نه صرفاً نقص حافظه، بلکه یکی از ابعاد ضروری زندگی روانی بررسی می‌کند. این مجموعه از فروید، سوگ و جدایی، خاطرات و سکوت‌های خانوادگی، جهان دیجیتالی که گویی دیگر قادر به فراموش‌کردن نیست، و اندیشه‌های پروست، بورخس و والتر بنیامین عبور می‌کند و می‌پرسد وقتی همه‌چیز می‌تواند برای همیشه ثبت و بازیابی شود، چه بر سر زندگی روانی ما می‌آید. فراموشی گاه از ما دفاع می‌کند، اما می‌تواند تجربه را نیز دگرگون سازد، از حضور سنگین گذشته بکاهد، سوگواری را ممکن کند و برای امر تازه فضایی روانی به وجود آورد. در خانواده‌ها نیز آنچه فراموش شده ممکن است به اندازه‌ی آنچه به یاد آورده می‌شود اهمیت داشته باشد؛ رازها، خلأها و سکوت‌ها می‌توانند میان نسل‌ها منتقل شوند و همچنان بر روابط اثر بگذارند. «دفترچه‌ای از فراموشی» بخشی از پروژه‌ی شهادت (Testimony Project) در چارچوب روانکاوی چندخانوادگی است که از سال ۲۰۱۳ به همت دکتر کامران علی‌پناهی، هر هفته و بدون وقفه برگزار شده است؛ فضایی که خاطرات فردی و روایت‌های خانوادگی در مواجهه با تجربه و شهادت دیگران می‌توانند معنایی تازه پیدا کنند.یکشنبه ۱۸ مرداد۹ اوتساعت ۸ تا ۱۰ شب ایران لینک گوگل میتhttp://meet.google.com/cnm-rsdb-sqcجلسه برای نیازمندان رایگان است

این مجموعه تصاویر با عنوان «دفترچه‌ای از ملال» (A Diary of Boredom)، ملال را نه صرفاً به‌عنوان فقدان ناخوشایند محرک، بلکه به‌مثابه یک فضای ضروری روانی بررسی می‌کند؛ مکثی که در آن انتظار، رؤیاپردازی، خاطره، خیال، خلاقیت و مواجهه با خویشتن امکان ظهور پیدا می‌کنند. این مجموعه از دوران بل‌اپوک ــ با کافه‌ها، نقاشی‌ها، ادبیات و نویسندگانی چون والتر بنیامین، بودلر و پروست ــ تا جهان معاصرِ تلفن‌های هوشمند، اسکرول بی‌پایان و در دسترس‌بودن دائمی حرکت می‌کند و این پرسش را مطرح می‌سازد که وقتی هر لحظه‌ی خالی بلافاصله پُر می‌شود، چه چیزی را از دست می‌دهیم؟ شاید توانایی تحمل ملال، در عین حال توانایی ماندن با عدم‌قطعیت، ماندن در حضور دیگری، و تحمل افکار و احساساتی باشد که هنوز نامی برایشان پیدا نشده است. این تصاویر بخشی از پروژه‌ی شهادت (Testimony Project) در چارچوب روان‌درمانی روانکاوانه‌ی چندخانوادگی هستند که به همت دکتر کامران علی‌پناهی از سال ۲۰۱۳ تاکنون، هر هفته و بدون وقفه برگزار شده است؛ فضایی که در آن تجربه‌ی فردی می‌تواند به شهادت، اندیشه‌ی مشترک و کار روانی جمعی تبدیل شود.شنبه ۱۷ مرداد۸ اوت ۸ تا ۱۰ شب ایران ۱۲:۳۰ صبح شرق آمریکا ۱۸:۳۰ غرب اروپا گوگل میتhttp://meet.google.com/cnm-rsdb-sqcجلسه برای نیازمندان رایگان است