🎒 بازگشت به مدرسه؛ بازگشت به امیدبا توجه به مجازی بودن عمده کلاس‌های مدارس در سال گذشته، داشتن تبلت…

.✍ انسان غریب ، زبان غریب سه در خرداد ۱۴۰۲ بنا به علل و جهاتی که فعلاً جای گفتنش نیست ، درخواست بازنشستگی پیش از موعد دادم . قریب سه سال از سی سال باقی مانده بود . از یک‌سو مدیر گروه و از جانب دیگر رئیس دانشکده ، به جهت لطفی که به بنده داشتند ، درخواست مرا در دانشکده نگه داشته و به دانشگاه نفرستاده بودند و می‌خواستند مرا منصرف کنند و من از این که درخواستم به دانشگاه ارسال نشده بی‌خبر بودم . اواخر مردادماه بود ، فکر می‌کنم سی‌ام ، که رئیس دانشکده به من زنگ زد و قصهٔ عدم ارسال را گفت و کوشید مرا منصرف کند . آخرین حرفم به او این بود که : «اگر به بنده لطفی دارید ، خواهشم این است که هرچه سریع‌تر درخواست مرا به دانشگاه ارسال کنید» . ایشان هم محبت کرد و همان روز ارسال کرد . مدیریت دانشگاه از خدا خواسته ، دستور اقدام فوری داد . یکی دو روز بعد ، از امور مالی دانشگاه به من زنگ زدند و بعد از سلام و احوالپرسی از من سؤال کردند که : «آیا موافقید که بازنشستگی شما را از اول شهریورماه ثبت کنیم ؟» و پاسخ بنده این بود که : « بله ، با تشکر» . باری در همان تابستان ، بار سفر بستم و به همین کلبه‌ای آمدم که در یکی از روستاهای شمال دارم و غارنشین شدم . با آمدن به این‌جا فصل تازه‌ای از زندگی‌ام آغاز شد ؛ فصلی کاملاً متفاوت از همهٔ دیگر فصول . این فصل تازه فقط دوران بازنشستگی و ایام پیری نبود ؛ چیز دیگری هم بود . از لحظه‌ای که همهٔ بندها و زنجیرهای زندگی در تهران را که بر دست و پای جسم و جان و شاکله‌ام بسته شده بود بریدم و به این‌جا رسیدم ، عالمی دیگر برایم عیان شد ؛ عالمی که همه چیز آن با عالم پیشین متفاوت است . می‌دانید ، به این‌جا که رسیدم تازه فهمیدم که همهٔ عمر را در وضعیت «گمشدگی» زیسته‌ام و اکنون باید در جست‌وجوی خودم باشم ؛ یاد شعر مولوی افتادم که می‌گفت :دی شیخ با چراغ همی‌گشت گرد شهرکز دیو و دد ملولم و انسانم آرزوست گفتند یافت می‌نشود جسته‌ایم ماگفت آن‌که یافت می‌نشود آنم آرزوست برخاستم ، فانوس به دست ، در جست‌وجوی خودم ، در تاریکی ، در پی انسان ، طبیعت ناب انسان ؛ طبیعتی که اینک زیر صدها حجاب پنهان شده است . دیدم الحال باید بگردم و بچرخم و بنویسم ؛ نه از آن جنس نوشتن‌هائی که تا کنون داشته‌ام . نه . نوشتنی از جنس دیگر . نمی‌دانم چه جور ، اما می‌دانم که باید جنس دیگری باشد ؛ جنسی که بتواند مرا در پیداکردن خود و در یافتن انسان گمشده یاری کند . درست در همین‌جا بود که افق راه تازه‌ای در نوشتن که در واقع جستن و جوئیدن بود ، در مقابلم گشوده شد . @nasrollahhekmat

‍ ▫️ بـرگی از کتـاب « سه فیلسـوف ، سه اثـر ، سه رخـداد » بخش دوم : سه فیلسوف ، سه اثر ، سه رخداد🔹 مقدّمهدر ایـن بخش که در واقع اصل کتاب و قلب آن است ، می‌خواهیم این سه سه‌گانه را مورد مطالعه قرار دهیم . در این‌جا دو نکته در کار است که توجه به آن‌ها ضرورت دارد . اوّل این که ما این سـه سه‌گانه را به صورتی درهم تنیده مطالعـه می‌کنیم ؛ چرا که در زمین بحث ما آن‌ها به همین شکل درهم تنیده روییده‌اند و نمی‌توان از هم تفکیکشـان کرد . دوّم این که ما با این سـه رخداد به نحو کامل کار داریم امّا سه فیلسوف ، و سه اثر ، تا آن‌جایی مورد بحث قرار می‌گیرنـد که به جریان بحث مربوطند و به سایر جنبه‌ها و وجوه آن‌ها کاری نداریم . وجه آن هم روشن است . اصل ماجرا در بطن سه رخدادی است که در پهنهٔ زندگی فکری و فلسفی ابن‌سینا اتّفاق افتاده و ما ناگزیریم این سه رخداد را با تمام زوایا و اضلاعش مورد مداقّه قرار دهیم . به بیان دیگر آن‌گاه که ظاهر این جریان را می‌نگریم ، وضعیّت فـارابی ، وضعیّتی برزخی و میانبود است و به مثابهٔ همزهٔ وصلی به شمار می‌آید که ابن‌سینا را به ارسطو متصّل نموده است . همچنین است رسالهٔ اغراض ؛ یعنی همچون حلقـه‌ای میـانی متافیزیک را به الهیـات شفـا وصل کرده است . امّا زیر پوسـت این جریان ظاهری ، امر دیگری جاری است و آن این که ابن‌سینا به لحاظ تـاریخی در نقطه‌ای قرار دارد که آیندهٔ فارابی و ارسـطو است . این دو فیلسوف با دو اثری که در دست دارند ، از سوی آینده ، ابن‌سینا ، فراخوانده شده‌اند . تقدیر فلسفهٔ اسـلامی چنین رقم خورده است که دو فیلسوف بزرگ ، با دو اثـر که از جهات عدیده با هـم متفاوتند امّا در یک نقطه اشـتراک دارند ، در فیلسـوفی سـترگ ، فراهم آیند و با هم به گفت‌وگو بنشینند . اینک الهیـات شفا تجسّم گفت‌وگوی این سه فیلسوف است . بدین گونه است که «حقیقت» به منظور ظهور در بستر تـاریخ ، سـیری شـگفت‌انگیز را رقم زده است . در فردای بسیار دور ارسـطو ، و در فردای نه چندان نزدیک فـارابی ، تصویری از مابعدالطبیعه خلق شده که از یک‌سو بخش عمده‌ای از کاستی‌های آنِ ارسطو را ندارد و به جای آن‌ها درستی و کمال نهاده شده ؛ و از سوی دیگر این تصویر مطابق با پیرنگ فارابی در رسالهٔ اغـراض ، بسط و گسترش یافته و به برگ و بار نشسته است . در این فصل ، ما نخست بحثمان را از نقطهٔ خواندن رسالهٔ اغراض ، که در فصل پیش اجمالاً مطرح شد پی می‌گیریم و در بارهٔ نقشهٔ راهی که فارابی پیش پای شیخ نهاده به مطالعه می‌نشینیم و کلیدهای اصلی فارابی را برای تأسیس مابعدالطبیعه به مثابهٔ «علم کلی» مورد تدقیق و شرح و بررسی قرار می‌دهیم . این‌ها مجموعاً پنج مبحث را شکل می‌دهند به قرار ذیل : ۱ . نقش اتّفاق در بازگشت ابن‌سینا به مابعدالطبیعه ۲ . تحیّر و گمشدگی ناشی از خواندن مابعدالطبیعهٔ ارسطو ۳ . مابعدالطبیعه به مثابهٔ علم کلی ( بیان ضرورت تأسیس این علم ) ۴ . شرط امکان مابعدالطبیعه ۵ . وحدت مابعدالطبیعه 📜 سه فیلسوف ، سه اثر ، سه رخداد صص ۵۵ - ۵۶ #دکتر‌_نصرالله‌_حکمت#همراه_با_کتاب #سه_فیلسوف_سه_اثر_سه_رخداد @nasrollahhekmat

‍ 💠 متن‌خـوانی و تفسیـر تعلیـقات ابن‌سیـنا      دورهٔ بیست و چهارم ، جلسهٔ چهـارم ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ🎧 پوشهٔ صوتی شمارهٔ دو۱ . نقطهٔ آغازِ اختیاری انسان کجاست ؟ ۲ . این مباحث را با «چرخشِ انطباقی» به زیست انسان مرتبط کنیم . ۳ . نقطهٔ آغاز : «تـرس از ضدّ» ۴ . از هر طرف که رفتم جز وحشتم نیفزود ...۵ . طرح پرسش : ذکر « سبحان الله» چه ارتباطی با انسان دارد ؟ ۶ . خدا مبرا و منزّه است که ضدِّ انسان باشد ‌. ۷ . در باب «تـرسِ دستـوری» و «پناهِ از راه ترس» . ۸ . نشانهٔ ترس‌های تصنعی در زندگی انسان ، مواجه‍هٔ با دو راهی «تسلیـم» و «فـرار» .۹ . امانت الهی ، زیستِ زمینی انسان است . ۱۰ . امانت را به دوش کشیدن ، یک امر است و این امانت را به مقصد رساندن ، امر دیگری است . ۱۱ . «ترس و پناه» در سورهٔ ضحی : بحث سه نحوه از یافتن است .#متن_خوانی_و_تفسیر_تعلیقات_ابن_سینا#دکتر_نصرالله_حکمت#کلاس_آنلاین #ابن_سینا@nasrollahhekmat

‍ 💠 متن‌خـوانی و تفسیـر تعلیـقات ابن‌سیـنا دورهٔ بیست و چهارم ، جلسهٔ چهـارم ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ🎧 پوشهٔ صوتی شمارهٔ یک ۱ . فقرهٔ [۶۱۴] - فی حدّ المتضادین أنّه را ضدّ للبارئ۲ . همزهٔ وصل منطق و متافیزیک » مقولات۳ . ارسطو : خدا جوهر است . ۴ . فارابی در دورهٔ اول تفکّر فلسفی : خدا جوهر است . ۵ . فارابی در دورهٔ دوم تفکّر فلسفی : تمایز وجود و ماهیّت - خدا را در ذیل مقولات نیاورده است . ۶ . زبانِ عربی پیشافلسفی ، واژهٔ «وجود» را نداشته است . (فارابی در کتاب الحروف)۷ . طراحی بحث تمایز وجود و ماهیّت با ایمان پیشافلسفی گره می‌خورد . ۸ . خدا بیرون از قلمرو مقولات است . (بنای «ایمان به غیب» را طراحی می‌کنیم). ۹ . طرح پرسش : محور این مباحث انسان است ؛ حلقه‌ای که بحث «لا ضدّ للبـارئ» را به انسان وصل می‌کند ، کجـاست ؟ ۱۰ . انسان ، هم به لحاظ جوهری و هم به لحاظ عرضی ضدّ دارد . ۱۱ . انسان از کدامین نقطه آغاز می‌شود ؟#متن_خوانی_و_تفسیر_تعلیقات_ابن_سینا#دکتر_نصرالله_حکمت#کلاس_آنلاین #ابن_سینا@nasrollahhekmat

.✍ انسان غریب ، زبان غریب دو ما غریبیم و در ساحت معرفت غریب ، و نه در پهنهٔ علم و دانش و شناخت رایج و متداول و بازاری ، با جمعی از غربا اعم از انسان‌های غریب و کلمات غریب سروکار داریم . معلم ثانی حکیم ابونصر فارابی و شیخ الرئیس ابن‌سینا از زمرهٔ انسان‌های غریبند ؛ آن هم در سرزمین خودشان و در میان اهل فرهنگ و اندیشهٔ خودشان ؛ در میان ما ایرانیان . اگر بگویم در پارادایم فعلی فارابی‌شناسی و ابن‌سینا شناسی ، شناخت درست و دقیقی از این دو فیلسوف بزرگ نداریم ، سخنی به گزاف نگفته‌ام . آن‌چه دربارهٔ ایشان می‌دانیم ، یا از مشهورات است و یا مولود مطالعات شرق‌شناسان ، و بیش از آن که ما را با ایشان آشنا و به آنان نزدیک کند ، از آنان بیگانه و دور می‌سازد . آن‌چه به اجمال مذکور افتاد ، حاصل سال‌ها مطالعه و سیر در متن پاره‌ای از آثار این دو فیلسوف بزرگ است . مطالعه و پژوهش بنده در این پهنه ، ادامه دارد و امیدوارم بتوانم به مدد حق ، دستاورد این مطالعات را در آینده در اختیار علاقمندان قرار دهم . کاری که هم اکنون در این باره ، به موازات یکی دو کار دیگر مشغول هستم ، متن‌خوانی‌ و تفسیر فصل نخست از مقالهٔ اول «الهیات شفا» است ؛ کاری که چهار پنج سال است که شروع کرده‌ام و هنوز به پایان نرسیده است . در میان آثاری که پیش از این در باب فلسفهٔ فارابی و ابن‌سینا نوشته‌ام ، رسالهٔ کوچکی هست به نام «سه فیلسوف ، سه اثر ، سه رخداد» که عنوان فرعی آن این است : «مدخلی به متن‌خوانی‌ و تفسیر الهیات شفا» که از یک‌سو افق تازه‌ای را برای آشنائی دقیق با این دو فیلسوف ، مقابل ما می‌گشاید و از سوی دیگر زمینه را برای خوانشی نو از اثر سترگ «الهیات شفا» فراهم می‌کند . مرادم از ذکر این مقدمه ، بیان یکی از دستاوردهای درخشان و بنیادینی است که از مطالعات و انس با متن آثار این دو فیلسوف ، فارغ از سیطرهٔ مشهورات ، و بیرون از پارادایم مستشرقان ، برایم عیان شده و آن این است که در میان مقاصد فارابی و ابن‌سینا از تأسیس مابعدالطبیعه و طرح مباحث فلسفی ، دو چیز بسیار برجسته و حائز اهمیت و تعیین‌کننده ، قابل ذکر است و جای تأملات وسیع‌تر دارد و آن این است که : ۱ . تفاوت مهم و اساسی خود را با فلسفهٔ یونان نشان دهند ، و در عین آشنائی با افلاطون و ارسطو و سنت فلسفهٔ یونانی ، مرزبندی خود را با آنان ، با صراحت تمام اعلام کنند . ۲ . در عرصهٔ طرح مباحث فلسفی ، بخش عمده‌ای از جد و جهد آنان ، مصروف آن است که دین و خدا و پیغمبر را از محبس فهم انحصارطلبِ متولیان دین نجات دهند و اجازه ندهند که متولیان و مدعیان دین ، مردم را به پذیرش خوانش نازل و سخیف و منفعت‌طلبانهٔ خود از دین محکوم کنند و بدین‌گونه دین را به مسلخ مسخ برند .@nasrollahhekmat

#مجموعه_اشارات#اشارات_شیخ_اشراق#انتشارات_الهام@elhambook