ایران؛ میان شیفتگی و ستیز | گفتگو با دکتر کامیار عبدی (باستانشناس و انسانشناس)https://youtu.be/rc…
انتشار: 2026/08/10 15:41 UTCدریافت: 2026/08/12 08:40 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/12 08:40 UTC
ایران؛ میان شیفتگی و ستیز | گفتگو با دکتر کامیار عبدی (باستانشناس و انسانشناس)https://youtu.be/rcMH7tYSGSU?is=BDEqbyYUm1cKXfxKدر این قسمت از «مجال گفتگو»، فرناز خطیبی جعفری، نویسنده، مترجم و استاد دانشگاه یوکوهاما، با دکتر کامیار عبدی، باستانشناس، انسانشناس و استاد دانشگاه شهید بهشتی، به گفتوگو نشسته است.گفتوگویی درباره ایران، تاریخ و باستانشناسی؛ از دشواریها و موانع پژوهشهای باستانشناسی و ایرانشناسی و محدودیتهای حضور باستانشناسان خارجی در ایران، تا دو نگاه افراطیِ ایرانستیزی و ملیگرایی افراطی.در ادامه، کامیار عبدی از نسل جدید، نسبت آن با تاریخ و گذشته ایران و همچنین تأثیر هوش مصنوعی بر درک ما از تاریخ سخن میگوید؛ فناوریای که در کنار امکانات تازه، میتواند با تولید تصاویر و روایتهای نادرست، مرز میان واقعیت تاریخی و بازسازی خیالی را نیز مخدوش کند.لینک ویدیوی کامل :https://youtu.be/rcMH7tYSGSU?is=BDEqbyYUm1cKXfxK🆔 @majaalonline✅ @mellimazzhabi
تاریخچه بازدید مشاهدهشده
حدود 5 بازدید تازه در ساعت در این نمونهپستهای تلگرام — ملی مذهبی
بیانیه کانون صنفی معلمان ایران ( تهران )در محکومیت تشدید فشار بر فعالان صنفی معلماناز آغاز حمله آمریکا و اسرائیل به ایران، همزمان با جنگ بیرونی، جنگی دیگر در داخل کشور شدت گرفته است: جنگ حاکمیت مستقر با جامعه و نیروهای مستقل مدنی.افزایش آمار اعدام زندانیان سیاسی، صدور احکام سنگین قضایی، تشدید فشارهای امنیتی و گسترش فضای ارعاب و ترس، تنها بخشی از نشانههای این جنگ یکطرفه علیه جامعه ایران است. در این میان، معلمان و فعالان صنفی نیز از این فضای سرکوب و تهدید بینصیب نماندهاند.بر اساس گزارشهای منتشرشده، از اسفندماه سال گذشته تاکنون، بیش از ۶۰ معلم و فعال صنفی با احضار، بازداشت، صدور احکام قضایی، برخوردهای اداری، تبعید، اخراج و محرومیتهای شغلی مواجه شدهاند. این آمار تنها شامل مواردی است که رسانهای شدهاند و بدیهی است بسیاری از معلمان، به دلیل نگرانی از تشدید فشارها و پیامدهای امنیتی، امکان یا جسارت اطلاعرسانی درباره وضعیت خود را نداشتهاند.در همین مدت، #ایرج_توبهایها، معلم بازنشسته نجفآباد، پس از پایان محکومیت ناعادلانه خود، به تبعید محکوم شده است. برای #کوکب_بداغی، فعال صنفی معلمان خوزستان، حکم یک سال حبس صادر شده و #شکرالله_احمدی، بازرس شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران، در دادگاه بدوی به سه سال و هفت ماه زندان به دلیل فعالیتهای صنفی محکوم شده است.همچنین #مجید_کریمی و #غیاث_نعمتی، از اعضای انجمن صنفی معلمان کردستان، با وجود رأی هیأت عالی تخلفات اداری مبنی بر بازگشت به کار، بار دیگر از سوی وزارت آموزشوپرورش با حکم بازخرید و اخراج مواجه شدهاند. این روند در مورد #فروغ_خسروی، از معلمان خوزستان، نیز با صدور حکم اخراج از آموزشوپرورش ادامه یافته است.فشار بر فعالان صنفی حتی با ورود آنان به زندان نیز پایان نمییابد. #جواد_لعلمحمدی، معلم خراسان رضوی، که نزدیک به چهار سال است دوران حبس ناعادلانه خود را در زندان وکیلآباد مشهد میگذراند، با وجود بیش از ۲۳ سال سابقه تدریس، با حکم اخراج از آموزشوپرورش مواجه شده است.#مسعود_فرهیخته، معلم بازنشسته کرج، که از شهریورماه در حبس به سر میبرد، بنا بر گزارش خانوادهاش بارها به سلول انفرادی منتقل شده و از تماس تلفنی و ملاقات محروم مانده است.#ابوالفضل_خوران با وجود بیماری، بیش از سه سال است که در زندان اراک ناعادلانه در حبس است.#رضا_امانیفر، دیگر بازرس شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران، نیز از فروردینماه بهصورت بلاتکلیف در زندان بوشهر در حبس است. او با وجود بیماری کلیوی از رسیدگی درمانی مناسب محروم مانده و در تنها مورد اعزام به خارج از زندان، در اقدامی غیرانسانی با دستبند و پابند به بیمارستان منتقل شده است.این موارد تنها بخشی از گزارشی کوتاه از روند فزاینده سرکوب معلمان و فعالان صنفی از اسفندماه گذشته تاکنون است؛ روندی که نشان میدهد برخورد با معلمان مطالبهگر، نه امری موردی، بلکه بخشی از سیاستی گسترده برای خاموش کردن صدای تشکلیابی، عدالتخواهی و مطالبهگری صنفی است.کانون صنفی معلمان ایران(تهران) ضمن محکوم کردن تشدید روند سرکوب، ارعاب، پروندهسازی، صدور احکام قضایی و اداری و اعمال فشار بر فعالان صنفی، به حاکمیت هشدار میدهد که هیچ حکومتی در تاریخ معاصر نتوانسته است با تعمیق شکاف میان دولت و ملت، با سرکوب جامعه مدنی و با خاموش کردن صدای منتقدان و مطالبهگران، ثبات و مشروعیت پایدار برای خود ایجاد کند.ما به عنوان یک تشکل صنفی و مدنی تأکید میکنیم که فعالیت صنفی جرم نیست. دفاع از معیشت و منزلت معلمان، اعتراض به تبعیض، مطالبه آموزش رایگان و باکیفیت، دفاع از حقوق دانشآموزان وتلاش برای حفظ و گسترش تشکلهای مستقل، حقوقی بنیادین و مشروعاند و نباید با احکام زندان، اخراج، تبعید، بازخرید، انفصال و محرومیتهای شغلی پاسخ داده شوند.کانون صنفی معلمان ایران(تهران) خواهان:- توقف فوری سرکوبها؛ - لغو احکام قضایی و اداری صادرشده علیه فعالان صنفی؛- آزادی همه زندانیان سیاسی از جمله معلمان زندانی؛- پایان دادن به اذیت و آزار فعالان صنفی، بهویژه زندانیان بیمار و در معرض آسیب؛- به رسمیت شناختن حق تشکلیابی، آزادی بیان و اعتراض مسالمتآمیز معلمان است.کانون صنفی معلمان ایران(تهران) ۱۴۰۵/۵/۲۳✅@mellimazzhabi
🔸سوگ در تنهایی✍️مصطفی پهلوانیشاید اگر حجابی به سر داشت، یا اگر پرچمی که زیر دستش لمس میکند، نبود، او را به اسم میشناختیم. شمایل مادر شهید بیحجابی که فرزند غیرنظامیاش در جنگ کشته شده، هیچ رسانه و هیچ هشتگی را قلقلک نمیدهد تا از نام و نشان او بپرسند. فقط میدانیم که او مادر نیما مرادی است؛ ملوان تازهکار اهل بندر انزلی که ۹ روز پیش از تولد ۲۴ سالگیاش در حمله اوکراین به کشتی تجاری آنا جان باخت. کشتیای که خارج از رودخانه ولگا در نزدیکی بندر آستاراخان روسیه با پهپاد اوکراینی مورد حمله قرار گرفت و آسیب دید. در تاریخ معاصر ما ترکیب سفر، جنگ و اوکراین حتما به یک تراژدی ختم میشود. اما تنهایی این مادر قصه یگانهای است. قصهای که کسی دلش نمیخواهد به یاد بیاورد؛ نه زلنسکی که قمارش برای گرفتن ماهی از آب گلآلود جنگ ایران شکست خورد، نه ترامپ که غرق کشتی را «تفریح» انحصاری خودش میداند و نه ایرانیها که کشانده شدن جنگ به دروازه اروپا را عاقلانه نمیبینند.در تاریخ ما که سوگ همیشه آیینی جمعی و به تبع آن سیاسی بوده، تنها نشستن بر سر گور هم واجد معناست. مادری جوان با تتویی کوچک روی ساعد که نیازی به پوشاندن آن نمیبیند، همچون موهای فر رنگشدهاش که میشود حدس زد سیاهی جوانههایش محصول بیحوصلگی و انتظار طولانی روزهایی است که منتظر بازگشت پیکر بیجان فرزندش بوده است.با اینکه همسرش را از میان کهنهسربازان جنگ هشت ساله انتخاب کرده، او شباهتی به مادران شهید دوران کودکیاش ندارد و برای فاصلهگذاری با آنها هم نیازی به ایجاد سنتهای جدید نمیبیند. شمایل او خود گویای زخمی است که از بیپایانی دو جنگ همزمان خورده و بغض آرامش، گویی استعارهای از نگرانی نزدیکی شعلههای این نبردهاست. میگویند کشتی آنا تجاری بوده. میگویند این نخستین سفر کاری نیما بوده و میدانیم از آخرین حمله به کشتی ایرانی در دریای خزر ۸۵ سال میگذرد. همه اینها پایان نیمای جوان را غیرمنتظرهتر میکند و رنج فقدانش را مهیبتر.برخلاف «دنا» که غرق آن تایید شد، درباره وضعیت «آنا» توضیح دقیقی منتشر نشده است. فقط میدانیم که آنا آسیب جدی دیده درست مثل مادر نیما مرادی. و کسی چه میداند؛ شاید آنا همان مادر است...#عکس_نوشت@Akhbare_Mahestan✅ @mellimazzhabi
🎙 پادکست رادیو مرزقسمت نود: آزار آنلاین زنانروایت فاصلهای که آزار زنان در فضای آنلاین بین آنها و دیگران به وجود میآورد. __________________اسپانسر: دیوارموسیقی تیتراژ: گروه کلی ______________@radiomarz✅ @mellimazzhabi
خاطرهای به نقل از ابراهیم یزدی؛جایگاه گروههای فشار در جمهوری اسلامیدکترنوربخش✅ @mellimazzhabi
فایل صوتی گفتوگو با پادکست خاکستریآمریکا چیست؟آمریکا تنها یک کشور نیست، آرزویی تاریخی هم هست. ایده امریکا، در سرآغازها، ایدهای برای ساختن جهانی نو بود. جهانی که میخواست نمادی از آزادی آدمی باشد. نمادی از رهایی و برآمدن ارادهای برای ساختن الگویی جدید برای همه انسانها. اما ایده امریکا در عمل به چه مسیری رفت؟ با امین بزرگیان درباره این پرسش گفتگو کردهام که آمریکا چیست؟14 Aug 2026🆔@AminBozorgiyan✅ @mellimazzhabi
بررسی ابعاد، علل و پیامدهای پیمان دفاعی «توافق مکه»امضای پیمان دفاعی سه جانبه میان عربستان، پاکستان و ترکیه (معروف به توافق مکه) در ۱۶ مرداد، بازتابهای گستردهای داشته است. اگرچه اعلام شده این توافق علیه هیچ کشوری نیست، اما تحلیلی بر انگیزهها، پیامها و محدودیتهای عملی آن نشان میدهد که این گام میتواند معادلات منطقهای را دستخوش تغییر کند:🔹 ۱. انگیزههای اصلی عربستان سعودیناامیدی از توافق جامع با آمریکا: ریاض پیشتر به دنبال توافق دفاعی فراگیر (مشابه پیمان آمریکا و ژاپن) بود. شرط واشنگتن برای این امر، پیوستن عربستان به «پیمان ابراهیم» بود که پس از وقایع ۷ اکتبر و جنگ غزه انگیزه ریاض برای آن کاهش یافت.بیاعتمادی به چتر حمایتی واشنگتن: عدم دفاع موثر آمریکا از عربستان در ناآرامیهای منطقه و تجربه حمله به آرامکو (۲۰۱۹)، ریاض را به این نتیجه رساند که آمریکا دیگر قابل اعتماد کامل نیست.آمادگی برای خاورمیانه بدون آمریکا: این اقدام مقدمهای است برای تامین امنیت عربستان در صورتی که آمریکا حضور خود در منطقه را کاهش دهد.ارسال پیام فشار به واشنگتن: نشان دادن این موضوع که دست ریاض بسته نیست و گزینههای منطقهای جایگزین دارد.🔹 ۲. چرا پاکستان و ترکیه وارد این پیمان شدند؟پاکستان:پس از تیرگی روابط در دوره عمرانخان و تمایل عربستان به هند، دولت جدید (شهباز شریف و ارتش) به دنبال احیای روابط دیرینه و نقد کردن حمایتهای مالی ریاض برای حل بدهیهای سنگین خود است.پاکستان ارتش قدرتمند و توان هستهای دارد؛ نکته مهم و مبهم این است که آیا این توافق شامل گسترش چتر هستهای پاکستان بر فراز عربستان میشود یا خیر.ترکیه:منافع اقتصادی و تسلیحاتی: عربستان بازار بزرگی برای پهپادها و تجهیزات نظامی ترکیه است. همچنین سرمایهگذاری ریاض به کاهش تورم ترکیه کمک میکند.تبدیل به هاب انرژی: آنکارا به دنبال تبدیل شدن به ترمینال انتقال انرژی از خلیج فارس به اروپا (از مسیرهای جایگزین تنگه هرمز) است.ملاحظات با تاخیر: ترکیه به دلیل ارزیابی عواقب این پیمان بر روابطش با ناتو، ایران و هند، با تاخیر به آن پیوست و مقاماتش تاکید کردند این توافق علیه ایران نیست.🔹 ۳. موضع مصر چه بود؟مصر در مذاکرات حضور داشت اما فعلاً ترجیح داده ملحق نشود؛ زیرا توافق امنیتی با امارات دارد و با توجه به اختلافات ریاض و ابوظبی، ترجیح میدهد دست به عصا حرکت کند و مانع تشدید تنش با ایران نیز بشود.🔹 ۴. پیامهای سیاسی توافق به بازیگران منطقه و جهانبه اسرائیل: ارسال پیامی جدی علیه اقدامات تجاوزکارانه و تقابل با انحصار سلاح هستهای تلآویو با تکیه بر توان هستهای پاکستان. همچنین پاسخ به اختلافات ترکیه و اسرائیل در سوریه.به ایران: پیامی محترمانه جهت کاهش تنشها با عربستان و اعلام عدم رضایت از وضع موجود، در عین تاکید بر عدم خصومت مستقیم یا ضدایرانی بودن پیمان.به امارات: هشدار نسبت به جداسازی مسیر خود از عربستان، همکاری با اسرائیل و رقابتهای تجاری/مالی سنگین با ریاض.به هند: تضعیف موضع هند درباره کشمیر با بینالمللیتر شدن نقش پاکستان و احتمال احتیاط هند در سرمایهگذاریهای خلیج فارس.به انصارالله یمن: تلاش عربستان برای موازنه، هرچند به دلیل غیردولتی بودن حوثیها، بعید است این توافق تاثیری بر رفتارهای تدافعی/تهاجمی آنها بگذارد.به آمریکا و چین: تایید گفتمان پکن مبنی بر عدم قابلاعتماد بودن آمریکا و تمایل قدرتهای متوسط منطقهای برای ایجاد توازن میان چین و آمریکا. جمعبندی و چالشهای پیشرواین توافق در حال حاضر بیشتر یک توافق سیاسی و روی کاغذ است تا یک پیمان نظامی-عملیاتی ساختارمند (مانند ناتو که دارای مقر، مانورهای مشترک و تعهدات عملیاتی شفاف است). هنوز مشخص نیست در صورت وقوع یک درگیری واقعی، ترکیه یا پاکستان تا چه حد حاضرمند ورود نظامی به نفع عربستان شوند؛ لذا تاثیر فوری و مستقیمی بر معادلات منطقه ندارد و باید منتظر آزمون عملی آن ماند.✅@mellimazzhabi