پایان نظم تجارت آزاد؛ وقتی امنیت جای اقتصاد را میگیرد (1/2)رحمان قهرمانپور در این گفتوگو از بازگ…
انتشار: 2026/08/06 05:23 UTCدریافت: 2026/08/07 10:25 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/07 10:25 UTC
پایان نظم تجارت آزاد؛ وقتی امنیت جای اقتصاد را میگیرد (1/2)رحمان قهرمانپور در این گفتوگو از بازگشت «ژئواکونومی» یا «ناسیونالیسم اقتصادی» سخن میگوید؛ وضعیتی که در آن دولتها دیگر تجارت را صرفاً براساس قیمت، سود و مزیت اقتصادی تنظیم نمیکنند، بلکه ملاحظات امنیتی، سیاسی و منافع ملی را در اولویت قرار میدهند.🔹 به باور قهرمانپور، الگوی تجارت آزاد جهانی که پس از جنگ جهانی دوم و با محوریت آمریکا شکل گرفت، در حال تضعیفشدن است. تعرفهها بازگشتهاند، زنجیرههای تأمین سیاسی شدهاند و کشورها میکوشند وابستگی خود را به رقبا کاهش دهند.🔹 او تأکید میکند که این وضعیت صرفاً محصول سیاستهای ترامپ نیست و با پایان دوره او نیز نظم تجاری گذشته بهسادگی بازنخواهد گشت. رقابت آمریکا و چین، جنگ اوکراین، بحران خاورمیانه و منازعات احتمالی بر سر تایوان، همگی بخشی از تحولی عمیقتر در اقتصاد جهانیاند.🔹 در کنار این تحول، چهار روند مهم آینده اقتصاد جهان را شکل میدهند: سرمایهگذاری گسترده در هوش مصنوعی، قدرتگرفتن اقتصادهای نوظهوری مانند هند، ویتنام و اندونزی، تغییر ساختار اقتصاد چین و افزایش تأثیر تنشهای ژئوپلیتیکی بر تجارت.🔹 چین دیگر نمیخواهد فقط «کارخانه جهان» و تولیدکننده کالاهای ارزان باشد؛ بلکه میکوشد به «کارخانه کارخانههای جهان» تبدیل شود؛ یعنی فناوری، ماشینآلات، نیمهرساناها، محصولات الکترونیکی و دیگر کالاهای پیشرفته را صادر کند.🔹 پکن همزمان میکوشد مصرف داخلی را افزایش دهد، وابستگی خود به صادرات را کمتر کند و در فناوریهایی مانند تراشه، هوش مصنوعی و ارتباطات کوانتومی از آمریکا و متحدانش مستقل شود. حمایت دولت چین از استفاده کارخانهها از تراشههای داخلی نیز در همین چارچوب قرار میگیرد.🔹 در مقابل، آمریکا، تایوان، هلند و کرهجنوبی دسترسی چین به برخی تراشهها و فناوریهای پیشرفته را محدود کردهاند. چین نیز با کنترل صادرات مواد معدنی حیاتی و عناصر خاکی کمیاب، از موقعیت خود در زنجیره تأمین جهانی بهعنوان ابزار فشار استفاده میکند.🔹 این رقابت نشان میدهد که در نظم جدید، وابستگی اقتصادی دیگر الزاماً عامل صلح نیست؛ بلکه میتواند به سلاح تبدیل شود. تراشه، انرژی، مواد معدنی، مواد غذایی و حتی اطلاعات شرکتها، همگی بخشی از رقابت امنیتی دولتها شدهاند.🔹 جنگ اوکراین نمونه دیگری از بازگشت سیاست به اقتصاد بود. اروپا تجارت و واردات انرژی از روسیه را کاهش داد و به گاز آمریکا، الجزایر و دیگر منابع روی آورد. روسیه نیز مسیر صادرات خود را به سمت هند، چین و کشورهای اوراسیایی تغییر داد.🔹 بحران خاورمیانه نیز با ایجاد اختلال در تنگه هرمز، بازار نفت، محصولات شیمیایی، کود، مواد غذایی، هلیوم و آلومینیوم را تحتتأثیر قرار داده است. قهرمانپور یادآوری میکند که یک بحران منطقهای میتواند از مسیر زنجیره تأمین، به صنایع و بازارهایی در نقاط دور جهان منتقل شود.🔹 رفتار دولت ترامپ نیز این بیثباتی را تشدید کرده است. تعرفهها فقط چین را هدف نگرفتهاند و کشورهایی مانند هند، برزیل، کانادا، مکزیک و ویتنام نیز با فشارهای تجاری آمریکا مواجه شدهاند. حتی متحدان واشنگتن دیگر نمیتوانند از ثبات روابط تجاری خود مطمئن باشند.🔹 تعرفه در این نظم تازه فقط ابزاری اقتصادی نیست. ممکن است برای حمایت از کشاورزان، جلب رأیدهندگان، فشار بر دولتهای دیگر یا تحقق اهداف سیاست خارجی استفاده شود. به همین دلیل، مرز میان سیاست داخلی، امنیت ملی و تجارت خارجی روزبهروز کمرنگتر میشود.🔹 در نتیجه، شرکتهای آمریکایی، اروپایی و ژاپنی میکوشند وابستگی خود را به تولید در چین کاهش دهند. سیاستهایی مانند «چین بهاضافه یک»، انتقال تولید به کشورهای نزدیک و انتقال کارخانهها به کشورهای دوست، از همین نگرانی ناشی میشوند.🔹 هند، ویتنام، اندونزی، مالزی و مکزیک از برندگان احتمالی این تحولاند. این کشورها برای جذب کارخانهها و سرمایههایی رقابت میکنند که به دلایل سیاسی یا امنیتی در حال خروج از چین هستند. موفقیت در این رقابت میتواند جایگاه اقتصادی آنها را در دهههای آینده تغییر دهد.🔹 البته قهرمانپور نمیگوید تجارت آزاد کاملاً از بین خواهد رفت. بلوکهایی مانند آسهآن و مرکوسور و برخی کشورها ممکن است تجارت آزاد را درون مجموعه خود حفظ کنند؛ اما روند مسلط جهانی، حرکت بهسوی تجارت بلوکی، ترجیحی و امنیتمحور است.🔹 در این الگو، دولتها پیش از صادرات یا واردات یک کالا میپرسند که این مبادله چه پیامدی برای امنیت ملی دارد. تجربه ممنوعیت صادرات واکسن در دوران کرونا نیز نشان داد که هنگام بحران، حتی قیمت بالاتر نمیتواند ملاحظات امنیتی و نیازهای داخلی را کنار بزند.👇🏻ادامه✅@mellimazzhabi


