زنی با چشم های قهوه ای جامانده در جانمخیالش با من است اما حواسش را نمی دانمزنی که چشم او از شعر سعد…

از کودکی پناهِ دلم مشهدِ تو بوددستِ نیازِ من به سوی گنبدِ تو بود#رضا_شریفی@joureh

محمد عربی آبروی هر دو سراستکسی که خاک درش نیست خاک بر سر اوشنیده‌ام که تکلم نمود همچو مسیحبدین حدیث لب روح‌پرور اوکه من مدینهٔ علمم، علی درست مراعجب خجسته حدیثی‌ست! من سگ در او#هلالی_جغتایی@joureh

ناله گر در دل شکستیم از شکیبایی نبودآتشین بود آه بر گردون ترحّم کرده‌ایم#فیاض‌_لاهیجی@joureh

از درون آشفته و ظاهر چو کوهی استواررنج ها این گونه ما را سخت بار آورده‌اند#شیدا_صیادی_پور@joureh

ما بودیم و اندوهی مدام که گاه در پسِ تبسمی کوتاه از یادمان می رفت...#سیدعلی_صالحی@joureh

دست بر دار از دلم دیوانه می خواهی چه کارهمنشینی با دل ویرانه می خواهی چه کاردر شبستانی چنین متروک و بی شمع و چراغشور بخشی های این پروانه می خواهی چه کارزخمها در سینه دارم از قضای روزگارعشق را از کنج این ویرانه می خواهی چه کاراستخوان سوز است بودن در هوای بی کسیاز تن فرسوده ی من شانه می خواهی چه کاربال پروازم شکستند و دهانم دوختندعاشق گنگ و ز خود بیگانه می خواهی چه کارشد حقیقت پایمال و در دلم شوری نمانددیگر از من قصه و افسانه می خواهی چه کارساغر و مینا شکست و میکده بر چیده شدگو که از ساقی می و پیمانه می خواهی چه کارآتشی افتاده در جنگل درختان سوختنددر میان دود و آتش لانه می خواهی چه کار #اقبال‌بنی‌عامریان@joureh