به سوگ ممتد خورشید، از غروب نوشتطلوع نور و قلم، پای مرگ چوب نوشت سرود سبز رهایی به وُسعِ قطره پاککه…
انتشار: 2026/07/20 09:29 UTCدریافت: 2026/08/07 08:30 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/07 08:30 UTC
به سوگ ممتد خورشید، از غروب نوشتطلوع نور و قلم، پای مرگ چوب نوشت سرود سبز رهایی به وُسعِ قطره پاککه زیر پیکر مردابی از رسوب نوشت شبیه چشمه دلش را به سنگلاخ سپردبرای تا ابد از درد سینه کوب نوشت نبود نقطه بی درد در تن وطنش...به شرق و غرب و شمالی که تا جنوب نوشت میان خواب درختان، غم بهار کشید به شوق فصل دگرگونی قلوب نوشت فقط به شاعر رنجور روزگار بگو...چگونه میشود از حسّ و حال خوب نوشت؟#بهاره_خامنه_پور
تاریخچه بازدید مشاهدهشده
حدود 0 بازدید تازه در ساعت در این نمونهپستهای تلگرام — شاعران ایران
تنم را بسوزان در آغوشِ خویشکه فردا نیابند خاکسترم...فریدون مشیری#استوریInstagram.com/iranian_poets_mag▪️شاعران ایران ▫️@iranian_poets_mag
و خداحافظیاشآنچنان چلچله سان است که من میخواهم،دائماً باز بگوید که "خداحافظ"اما نرودرضا براهنی▪️شاعران ایران▫️@iranian_poets_mag
#استوریInstagram.com/iranian_poets_mag▪️شاعران ایران ▫️@iranian_poets_mag
میدانستمتنت خداحافظی بود...#احمدرضا_احمدی#استوریInstagram.com/iranian_poets_mag▪️شاعران ایران ▫️@iranian_poets_mag
اینجامزار گمشدهی بوسههای توست.#نادر_نادرپور▪️شاعران ایران ▫️@iranian_poets_mag
دلم گرفته، ای دوست! هوای گریه با منگر از قفس گریزم کجا روم، کجا من؟کجا روم که راهی به گلشنی ندارمکه دیده برگشودم به کنجِ تنگنا مننه بستهام به کس دل، نه بسته دل به من کسچو تختهپاره بر موج، رها رها رها منز من هر آن که او دور، چو دل به سینه نزدیکبه من هر آن که نزدیک، ازو جدا جدا مننه چشمِ دل به سویی نه باده در سبوییکه تر کنم گلویی به یادِ آشنا منز بودنم چه افزود؟ نبودنم چه کاهد؟که گویدم به پاسخ که زندهام چرا من؟ستارهها نهفتم در آسمانِ ابریدلم گرفته، ای دوست هوای گریه با من...۱۳۶۱#سیمین_بهبهانی #استوریInstagram.com/iranian_poets_mag▪️شاعران ایران ▫️@iranian_poets_mag
