نیمه‌شب است و دراز کشیده‌ام داخل یخچالِ خانه‌ی ابواحمد. ما از او فقط یک اسم و یک چهره و یک خانه می‌…

نیمه‌شب است و دراز کشیده‌ام داخل یخچالِ خانه‌ی ابواحمد. ما از او فقط یک اسم و یک چهره و یک خانه می‌شناسیم‌ که هیچ‌کدام نسبت به پارسال فرق نکرده‌اند. فقط ابواحمد کمی سرِ پیری، شکسته‌تر شده است. مگر ما سرِ جوانی نشده‌ایم؟ بچه‌‌ی پنج شش وجبی‌اش هم کمی بزرگتر…همه را دیده‌اید؟ مرد‌های میانسالی که با همه‌‌ی هیبت‌شان‌، با گردن‌هایی که تبر نمی‌زندشان، با قد رشیدشان، جلوی زائر اباعبدالله سر خم می‌کنند و «خادم...خادم.. بخدمتک...» از دهانشان نمی‌افتد. پسرهای جوانی که درست در اولِ سال‌های چِل‌چلی‌شان، اولِ شر و شور‌ بودنشان، درست در بحبوحه‌ی غرورِ جوانی‌شان، می‌نشینند و به زوّار خدمت می‌کنند، یا می‌ایستند و نوکری می‌کنند. به پسرک‌هایی که مای‌بارد به زائران می‌دهند و همه را برادر و خواهر خودشان می‌بینند‌. دیده‌اید مردهایی را که سراسر مسیر مشایه، سلاح به دست ایستاده‌اند که اگر دشمنی پا چپ گذاشت یا خواست ضامن را بکشد و انتحاری بزند، حیدرحیدر بگویند،‌ لبیک یا حسین سر بدهند و خودشان را فدا کنند؟ قُوات عسکری و نیروهای اَمنِ عراقی و‌ برادرانِ نیروقدسیِ ایرانی‌شان را می‌گویم که با چشمان باز می‌خوابند و باعث می‌شوند آب توی دل زائران سیدالشهدا تکان نخورد؟ همان‌ها که حتی اگر یادتان باشد همین چندسال پیش که داعش بیخ گوش‌ کربلا بود و صدای انفجار‌ها و عربده‌های حرامی‌شان می‌رسید و آرزو به دل ماندند که خونی از ما بریزند، دل‌های ما را همین‌ مردها مثل شای عراقی‌شان گرم می‌کردند. این‌ همه مردتر از مرد را دیده‌اید دیگر نه؟ این‌ها که از خودشان هنری نداشتند! این‌ها که شلوارشان را نمی‌توانستند‌ بالا بکشند! این‌ها که یک روزی حتی بلد نبودند درست راه بروند و راه به راه زمین می‌خوردند! چه کسی یادشان داد اشکشان را پاک‌کنند و بگویند «یاعلی» و‌ بلند بشوند؟ این‌ها اگر به جایی رسیده‌اند که این‌طور بزرگ بشوند، این‌طور قد علم کنند، این‌طور علم‌داری کنند، مادری بالای سرشان بوده که شیرِ غیرت بهشان بدهد! من یقین دارم شیربها حتماً در عراق گران‌تر از همه‌جای عالم است! نوش‌جانشان‌! خواستم بگویم معجزه‌ی اربعینی اگر هست، که رفت و آمد و بریز و بپاشی، که علما بر سر منبرها پُزش را بدهند، شهدا در آن خدمت کنند و زوّار عکس یادگاری بگیرند، صدقه‌سرِ مادرهاست! مادرهایی که اگر نبودند، که اگر این‌طور نبودند، هیچ نبود! هیچ..سید مصطفی موسویسفرنامه اربعین/ دهم@ir_tavabin