🟢 قدردانی؛ میراثی که نباید در سیلک فراموش میشد.◾تغییر مسئولیتها، بخشی طبیعی از چرخهی مدیریت در ه…
انتشار: 2026/07/21 21:57 UTC
🟢 قدردانی؛ میراثی که نباید در سیلک فراموش میشد.◾تغییر مسئولیتها، بخشی طبیعی از چرخهی مدیریت در هر نهاد و سازمانی است. هیچ مسئولیتی دائمی نیست و جابهجایی مدیران، اگر بر پایهی مصالح سازمانی و نگاه به آینده صورت گیرد، میتواند فرصتی برای تداوم، بازنگری و پویایی باشد. اما آنچه بیش از خودِ این تغییرات در حافظهی تاریخی و فرهنگی یک جامعه ماندگار میشود، شیوهی مواجهه با کسانی است که سالها با دانش، تعهد و مسئولیتپذیری، بار سنگین یک مأموریت را بر دوش کشیدهاند.◾محوطهی باستانی سیلک، صرفاً یک محوطهی تاریخی نیست؛ سیلک بخشی از هویت تمدنی ایران و یکی از مهمترین اسناد زندهی شکلگیری شهرنشینی در فلات ایران است. این محوطه، که هزاران سال تاریخ را در دل خود جای داده، نیازمند مدیریتی آگاه، پژوهشمحور و دلسوز است؛ مدیریتی که حفاظت از میراث را تنها در نگهداری از خشت و خاک خلاصه نکند، بلکه آن را مسئولیتی علمی، فرهنگی و ملی بداند.◾در همین راستا، مدیریت محوطهی تاریخی سیلک پس از هشت سال تلاش مستمر و مسئولانهی دکتر جواد حسینزاده، استاد باستانشناسی دانشگاه کاشان، به دکتر علی مولودی واگذار شده است. برای دکتر مولودی در این مسئولیت مهم آرزوی موفقیت داریم و امیدواریم با بهرهگیری از دانش، تجربه و ظرفیتهای موجود، روند حفاظت، پژوهش و معرفی این میراث ارزشمند با قدرت بیشتری ادامه یابد.◾اما در کنار این جابهجایی، پرسشی مهم نیز مطرح است؛ آیا فرهنگ سازمانی ما به اندازهای رشد کرده است که بتواند از مدیران و متخصصانی که سالها صادقانه خدمت کردهاند، به شکلی شایسته قدردانی کند؟قدردانی، یک مراسم تشریفاتی یا اقدامی نمادین نیست؛ بلکه بخشی از سرمایهی فرهنگی و اجتماعی هر جامعه است. در بسیاری از کشورهای دارای نظامهای پیشرفتهی مدیریت میراث فرهنگی، تغییر مسئولیتها همواره با ثبت و پاسداشت خدمات مدیران پیشین همراه است. این رفتار نه از سر تعارف، بلکه برای حفظ شأن دانش، تجربه و فرهنگ مسئولیتپذیری انجام میشود. زیرا هرگاه جامعهای از خدمتگزاران خود به نیکی یاد کند، در حقیقت ارزش خدمت را به نسلهای آینده آموزش داده است.◾بیتردید دکتر جواد حسینزاده، به عنوان یکی از چهرههای شناختهشدهی باستانشناسی کشور، در طول سالهای مدیریت خود، تنها یک مسئول اداری نبود؛ بلکه پژوهشگری بود که با دغدغهای علمی و فرهنگی، بخش مهمی از توان و اعتبار خود را صرف حفاظت، معرفی و پاسداری از یکی از کهنترین محوطههای تمدنی ایران کرد.◾بسیاری از این تلاشها، دور از هیاهوی رسانهای و بدون انتظار دیده شدن انجام شد؛ همان جنس از خدمت که معمولاً در سکوت شکل میگیرد اما آثار آن سالها باقی میماند.شاید خودِ ایشان هیچگاه چشمانتظار تقدیر رسمی نبوده و نباشند، اما مسئله، فراتر از یک شخص است. احترام به خدمت، احترام به یک فرهنگ است. اگر امروز از کسانی که عمر خود را وقف میراث فرهنگی کردهاند، قدردانی نکنیم، فردا چگونه میتوان از نسل جوان انتظار داشت که با همان انگیزه، صداقت و مسئولیتپذیری در این مسیر گام بردارد؟◾میراث فرهنگی تنها با مرمت بناها، حفاظت از محوطهها و تدوین پروندههای پژوهشی زنده نمیماند؛ این میراث زمانی استمرار مییابد که جامعه، حافظان آن را نیز ارج بنهد. همانگونه که آثار تاریخی بخشی از حافظهی یک ملت هستند، انسانهایی که عمر و دانش خود را صرف صیانت از آن آثار کردهاند نیز بخشی از سرمایهی فرهنگی و هویتی کشور به شمار میروند.تغییر مدیریت در سیلک، فرصتی است تا علاوه بر حمایت از مدیریت جدید، فرهنگ قدردانی را نیز یادآوری کنیم. حمایت از مدیر تازه، هرگز با پاسداشت خدمات مدیر پیشین در تضاد نیست؛ بلکه این دو، مکمل یکدیگرند و نشاندهندهی بلوغ مدیریتی و فرهنگی یک جامعه هستند.◾تیم رسانهی هنرمندان کاشان نیز به سهم خود، از سالها تلاش صادقانه، علمی و مسئولانهی دکتر جواد حسینزاده در حفاظت، پژوهش، معرفی و پاسداری از محوطهی تاریخی سیلک صمیمانه قدردانی میکند و برای دکتر علی مولودی در ادامهی این مسیر ارزشمند آرزوی موفقیت دارد.باور داریم که مسئولیتها میآیند و میروند، اما آنچه در حافظهی تاریخ باقی میماند، صداقت در خدمت، تعهد به فرهنگ و احترام جامعه به خدمتگزاران خود است. جامعهای که قدر خادمان فرهنگ را بداند، بیتردید میراث فرهنگی خود را نیز بهتر و ماندگارتر حفظ خواهد کرد.◾تیم رسانه هنرمندان کاشان/ دلارام تابان⭕ t.me/Honarmandankashan
پستهای تلگرام — هنرمندان
هنرمندان pinned a photo
📌«آقای رفیعی، مسئلهٔ آلیاسین، لحن مطالبهگران نیست؛ ابهام در معامله است»✍️ حسن ابوالفضلی🔸️یادداشت اخیر عبدالمجید رفیعی برزکی در روزنگار از گزارهای درست آغاز میکند: مطالبهگری مجوز توهین، تهمت و تخریب شخصیت نیست؛ اما عنوان «مطالبهگری یا داد و هوار؟» ناخواسته کانون بحث را از موضوع مطالبه به لحنِ مطالبهگران منتقل میکند. در پرونده آلیاسین، پرسش اصلی این است که آیا در واگذاری یک مال عمومی و اثر تاریخی، قیمتگذاری، نحوه تصمیمگیری، مفاد بیعنامه و الزام قانونی به رعایت «صرفه و صلاح» بهدرستی رعایت شده است یا خیر. بنابراین، حتی اگر نقدی به ادبیات برخی مطالبهگران وارد باشد، نباید جای پاسخ به #پرسشهای_مستند این پرونده را بگیرد.🔸️یکی از مهمترین این پرسشها، نحوه انتخاب کارشناسان رسمی قیمتگذاری ملک است؛ موضوعی که در یادداشت آقای رفیعی تقریباً غایب مانده است. مطابق مواد ۴ و ۵ آییننامه نحوه تعیین کارشناس برای دستگاههای اجرایی مصوب ۱۴۰۲، ارجاع کارشناسی باید از طریق سامانه ملّی انجام شود و انتخاب کارشناس یا هیأت کارشناسی نیز «به صورت اتفاقی و به قید قرعه» صورت گیرد؛ ضمن آنکه گزارش کارشناسیِ مبنای معاملات دستگاه اجرایی، باید در سامانه ثبت و دارای #شناسه_یکتا باشد. فلسفه این حکم نیز روشن است: مدیر دستگاه نباید بتواند برای ارزیابی اموال عمومی، کارشناس مورد نظر یا آشنای خود را رأساً انتخاب کند؛ چراکه چنین امکانی، حتی بدون اثبات تخلّف، زمینه تعارض منافع و شائبه اثرگذاری بر نتیجه کارشناسی را ایجاد میکند. از همین رو، اگر کارشناسان پنجنفره آلیاسین واقعاً از مسیر سامانه و قرعه انتخاب شدهاند، انتشار شناسه یکتا، سابقه ثبت درخواست و مستند انتخاب تصادفی کارشناسان میتواند بهسادگی این ابهام را برطرف کند.🔸️البته نسبتدادن قطعی «دیکتهکردن قیمت به کارشناسان» بدون سند، حرفهای و قابل دفاع نیست و تا زمانی که مستند نشده، باید در حدّ شائبه و پرسش قابل تحقیق باقی بماند؛ اما همین امر ضرورت شفافسازی را بیشتر میکند. افزون بر نحوه انتخاب کارشناسان، پرسشهای دیگری نیز همچنان باقی است: معاملات مشابه و قابل قیاس چگونه در قیمتگذاری لحاظ شدهاند؟ ضرایب افزاینده و کاهنده بر چه مبنایی اعمال شدهاند؟ مسیر محاسبه منتهی به قیمت نهایی چگونه قابل بازبینی است؟ و نهایتاً آیا با این مستندات، شرط قانونی صرفه و صلاح شهرداری واقعاً احراز شده است؟🔸️از این رو، اگر قرار است مطالبهگری درباره آلیاسین نقد شود، #منصفانهتر آن است که ابتدا به #محتوایِ_مطالبه پاسخ داده شود. اگر مستندات قانونی و کارشناسی کافی وجود دارد، انتشار آنها بهترین پاسخ به منتقدان خواهد بود؛ و اگر چنین مستنداتی وجود ندارد، فروکاستن مجموعه این پرسشهای حقوقی و کارشناسی به «#پرخاش» و «#هیاهو» مسئله را حل نمیکند. ادب، شرط اخلاقی مطالبهگری است؛ اما شفافیت، قانونمداری و پاسخگویی نیز شرط اخلاقی و حقوقی مدیریت اموال عمومی است؛ نمیتوان اولی را با صدای بلند مطالبه کرد و از سه مورد دیگر به آرامی عبور نمود. پایان./📝 تحلیل ۱۱۷_ ۲۴ مرداد ۱۴۰۵. ┄┄┄┅┅❅✾❅┅┅┄┄┄📲 لینک کانال شهراندیش کاشان🆔️ @SHAHR_ANDISH
⭕اصلاحیه 🟢با تلاش و حمایت جمعی از هنرمندان کاشان انجام میشود ✨تور فرهنگی و هنری تهران برای دیدن نمایش #طنز « ویژه بانوان نیست » و حمایت از وحید رضا صادقپور بازیگر مطرح این نمایش، پنجشنبه « ۱۲ شهریور » ماه انجام میشود 🔴اطلاعات تکمیلی بزودی منتشر میشود.⭕ @honarmandankashan
🎥 حضور گروه تولیدی خدماتی «شد» در برنامه «سلام صبح بخیر» شبکه سه سیما فرصتی ارزشمند فراهم شد تا گوشهای از توانمندیها و تلاشهای اعضای جامعه نابینایان و کمبینایان کاشان در قاب رسانه ملی به نمایش گذاشته شود.از نگاه پرمهرتان دعوت میکنیم این حضور افتخارآمیز را به نظاره بنشینید..✅روابط عمومی جامعه نابینایان و کمبینایان کاشان🔗Telegram:t.me/kashanblind%F0%9F%94%97Instagram: www.instagram.com/nabinayan_kashan🔗Eitaa:eitaa.com/kashanblind2
بهنام اعتمادی آذر هنرمند عکاس و گرافیست کاشانی در بین مدرسان کارگاه چند روزه عکاسی در یزد به مناسبت روز جهانی عکاس⭕ @honarmandankashan
«دالان»؛ جایی برای دیدن دوباره کاشان از دریچه دوربیننخستین جشنواره ملی عکس معماری «دالان؛ از گذر نور تا حافظه شهر» به روایت یک تیم جوان و دغدغهمند در کاشان برگزار میشودبه گزارش اختصاصی رسانه هنرمندان کاشان، نخستین جشنواره ملی عکس معماری «دالان؛ از گذر نور تا حافظه شهر» در حالی در کاشان برگزار میشود که قرار است نگاه عکاسان به معماری تاریخی و معاصر این شهر را به روایتی تصویری از هویت، نور، فضا و حافظه شهری تبدیل کند.«دالان» تنها یک جشنواره عکس نیست؛ دعوتی است به دوباره دیدن شهری که شاید هر روز از کنار بناها و فضاهایش عبور میکنیم، اما کمتر فرصت کردهایم آنها را از نگاه یک عکاس ببینیم.این جشنواره در دو بخش معماری تاریخی و معاصر و بخش ویژه «کاشان در شب» برگزار میشود و فرصتی برای حضور و دیدهشدن عکاسان، بهویژه علاقهمندان به عکاسی معماری، شهری و مستند فراهم میکند.در پشت این رویداد، تیمی از فعالان فرهنگی و هنری در کاشان در حال تلاش برای شکلگیری جشنوارهای متفاوت هستند؛ تیمی که با دبیری حامد پاسبانیپور، عکاس و نقاش کاشانی، تلاش دارد «دالان» را به بستری برای گفتوگو میان معماری، هنر عکاسی و حافظه شهری تبدیل کند.دعوت از عکاسان سراسر کشوررسانه هنرمندان کاشان از تمام عکاسان، هنرمندان و علاقهمندان به عکاسی معماری دعوت میکند تا در این رویداد ملی حضور داشته باشند و نگاه خود را به معماری و سیمای شهر کاشان به تصویر بکشند.اگر معماری را فقط یک ساختمان نمیبینید؛اگر نور و سایه برای شما بخشی از زبان تصویر است؛اگر جزئیات یک خانه تاریخی، یک گذر، یک دیوار یا حتی چهره کاشان در شب میتواند برایتان روایتگر باشد؛«دالان» میتواند جای نگاه شما باشد.این جشنواره فرصتی است برای آنکه عکاسان از شهرهای مختلف، کاشان را نه فقط بهعنوان یک مقصد گردشگری، بلکه بهعنوان یک شهر زنده با حافظه، معماری و روایتهای تصویری متعدد ببینند.رسانه هنرمندان کاشان؛ حامی رسانهای «دالان»«رسانه هنرمندان کاشان» نیز در کنار این رویداد، بهعنوان حامی رسانهای جشنواره ملی عکس معماری «دالان»، تلاش خواهد کرد در مسیر معرفی جشنواره، انعکاس اخبار، معرفی هنرمندان و روایت رسانهای این رویداد همراه جشنواره باشد.از جامعه هنری و مخاطبان رسانه هنرمندان کاشان نیز دعوت میکنیم با حمایت از این حرکت فرهنگی، صفحه رسمی جشنواره را دنبال کنند و اخبار و فراخوانهای آن را با عکاسان و علاقهمندان به اشتراک بگذارند.📲 صفحه رسمی جشنواره:@dalan_photofestival📅 مهلت ارسال آثار: ۱۹ مرداد تا ۱۵ مهر ۱۴۰۵📍 محدوده عکاسی: کاشان📷 بخش اصلی: معماری تاریخی و معاصر🌙 بخش ویژه: کاشان در شبدبیر جشنواره: حامد پاسبانیپورداوران: صادق میری، سعید محمودی ازناوه، پرهام رئوفیبرگزارکننده: سازمان فرهنگی، اجتماعی و ورزشی شهرداری کاشانبا همکاری: خانه هنر رویداد📌 برای اطلاع از فراخوان، اخبار، برنامهها و جزئیات جشنواره، صفحه رسمی جشنواره به نشانی @dalan_photofestival را دنبال کنید و با حمایت و معرفی آن، در دیدهشدن این رویداد ملی سهیم باشید.«دالان»؛ از گذر نور تا حافظه شهر.شاید این بار، کاشان را آنگونه ببینیم که پیش از این ندیدهایم.رسانه هنرمندان کاشان | حامی رسانهای نخستین جشنواره ملی عکس معماری «دالان»