ناممکن بودن بیآزاری مطلق، بهانهای برای آزار بیشتر؟همهٔ موجودات برای رفع ضرورتهای زندگی خود و بقا…
انتشار: 2026/08/11 16:27 UTCدریافت: 2026/08/16 03:41 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/16 03:41 UTC
ناممکن بودن بیآزاری مطلق، بهانهای برای آزار بیشتر؟همهٔ موجودات برای رفع ضرورتهای زندگی خود و بقا منابعی را مصرف میکنند و آسیبهایی به دیگران وارد میکنند: گیاهان را میخورند، حیوانات دیگر را میکشند، درختها را میشکنند، گیاهان را له میکنند و... حتی یک گیاه با گیاهان دیگر بر سر منابع رقابت میکند. به عبارت دیگر، هیچ موجودی نمیتواند بیآزار مطلق باشد. انسان هم از این قاعده مستثنی نیست. او هم برای بقا و برآورده کردن نیازهای خود نیاز به منابع مختلف دارد و آسیبهای زیادی به محیط زیست وارد میکند. قسمتی از این مصرف و آسیب از سر اجبار برای بقا یا انطباق با زندگی مدرن بشری است که برای بیشتر انسانها اجتنابناپذیر است و قسمتی دیگر، از روی زیادهخواهی محض و بیمسئولیتی است. نکتهٔ قابل توجه در اینجا آن است که گروهی از مردم برای سلب مسئولیت از خودشان و به اقتضای منافع و لذتهای شخصی، مصرف و آسیب اجتنابناپذیر را بهانهای برای مصرف و آسیبی که به راحتی اجتنابپذیر است قرار میدهند. برای نمونه:- اگر کسی به آنها بگوید دو ساعت دور زدن بیهدف با ماشین در شهر باعث آلودگی و هدر دادن انرژی میشود، میگویند خب من که در هر صورت نمیتوانم بدون ماشین سر کار بروم! ولی اگر کسی برای انجام برخی کارها مجبور به استفاده از وسیلهٔ نقلیهٔ شخصی است آیا این اجبار، بهانهٔ خوبی برای ساعتها دور زدن بیهدف روزانه یا هفتگی با ماشین است که به راحتی اجتنابناپذیر است؟- اگر کسی به آنها بگوید بهتر است لامپهای اضافی را خاموش کنند میگویند مصرف انرژی اجتنابناپذیر است و مصرف آن چند تا لامپ نسبت به کل مصرف چیزی نیست. بله مصرف انرژی اجتنابناپذیر است. از کسی هم انتظار نمیرود در تاریکی بنشیند ولی آیا این نیاز اجتنابناپذیر بهانهٔ خوبی برای روشن گذاشتن روزانهٔ چراغها برای چندین ساعت است بدون آنکه کسی به آن روشنایی نیاز داشته باشد؟- اگر کسی به آنها بگوید گوشتخواری، حمایت از بردهداری، استثمار، شکنجه و کشتار حیوانات است میگویند از کجا معلوم که یک هویچ موقع بریده شدن درد نمیکشد؟ اینکه انسان قادر به فتوسنتز نیست و مجبور است برای حفظ بقا و سلامتی از موجودات دیگر تغذیه کند، بر کسی پوشیده نیست! اینکه کشاورزی باعث مصرف منابع و ایجاد آلودگی میشود هم بر کسی پوشیده نیست ولی آیا این بهانهٔ خوبی برای آن است که علاوه بر مصرف گیاهان، سالانه صدها میلیارد حیوان را زندانی کنیم، پرورش دهیم، شکنجه کنیم و بکُشیم؟ آیا این منطقی است که با این همه هزینه که به قول خود آنها طبیعت برای کشاورزی پرداخت میکند، چندین کیلوگرم غله، علوفه و سویا بکاریم و به خورد یک حیوان اسیر نگونبخت بدهیم تا یک کیلوگرم گوشت تولید کنیم؟- ...این لیست بسیار طولانی است. چنگ زدن به بهانهٔ مصرف یا آسیب یا آزار «اجتنابناپذیر» یا «به سختی اجتنابناپذیر» برای ادامهٔ آزار، استثمار، کشتار و مصرف غیر مسئولانه که به سادگی «قابل اجتناب» است نشان از عدم پایبندی شخص به اخلاق میدهد. ما هرگز نمیتوانیم صد درصد کامل یا مطلقاً بیآزار باشیم ولی این به آن معنا نیست که نباید برای رسیدن به ۷۰ یا ۸۰ یا ۹۰ یا ۹۵ تلاش کنیم. آیا همین مسئله در مورد امور و روابط اجتماعی صادق نیست؟ برای نمونه، ما هیچ وقت نمیتوانیم پدر، مادر، همسر، دوست، همسایه، کارمند یا کارفرمای مطلقاً کاملی باشیم و ممکن است گاهی درست عمل نکنیم یا بعضی از موارد از حوزهٔ اختیارات و امکانات ما خارج باشند ولی آیا این باعث میشود که بقیهٔ ۷۰ یا ۸۰ یا ۹۰ درصد مواردی را هم که میتوانیم در آنها به خوبی عمل کنیم نادیده بگیریم و داوطلبانه به سوی زیر پا گذاشتن حقوق دیگران و نادیده گرفتن مسئولیتهای خودمان پیش برویم؟بدیهی است که این مرزها ثابت نیستند و میزان حساسیت و پیشرفت افراد در آنها متغیر است ولی مهم آن است که تکتک ما برای آگاهی بیشتر خودمان تلاش کنیم، مسئولیت خودمان را در برابر جهان هستی جدی بگیریم و سعی کنیم تا جایی که میتوانیم و شرایط به ما اجازه میدهد آزار به دیگران را به حداقل برسانیم.بیآزاری مطلق یک توهّم است ولی تلاش برای آزار کمتر، مهمترین وظیفهٔ اخلاقی یک انسان است.تالین ساهاکیان
پستهای تلگرام — حقوق حیوانات
نرو!زندگی یک سگخیلی کوتاه استو زندگی یک سگ ناخواستهحتی کوتاهتر!اگر شانس فقط یک بار در آدمها را میزند،حتی از یک فرسنگی یک سگ بیخانمان هم نمیگذرد...نرو!مگر چند آدم دیگر خواهند ایستاد، پنجهام را در پنجهشان خواهند گرفت و چشم در چشمان غمزدهٔ قدردانم خواهند دوخت؟ مگر نمیدانی برای بیشتر مردم من زبالهامو برای بقیه نامرئی؟ مگر به چند آدم دیگر میتوانم اینطور اعتماد کنمو در محبتشان غرق شوم؟ مگر چند بار در عمر سگیمکسی مرا کشف میکندو از وجود من چنین به وجد میآید؟نرو!عمر یک سگ خیلی کوتاه استو زندگی یک سگ ناخواسته، تلخ... تلخ...تلخ...نرو! خواهش میکنم نرو!تالین ساهاکیان#حیوانات_بیخانمان#سگ#سگهای_بیخانمان#ساهاکیان_حیوانات_بیخانمان#نخریم_به_سرپرستی_بگیریم
آنقدر رفتهام و نرسیدهامکه به رنگ غبار جادهها در آمدهامو چشمانم گویهای بلورین حسرت رسیدنها شدهاندو خیالم امتداد جادههایی استکه فقط مرگ میتواند به آنها پایان دهد…شانهٔ جاده را نگاه کن!این منام!ناخواستهترین ناخواستهٔ روی زمیندر جادهٔ ابدی دربدری!صبر کن!ممکن است تو معجزهای باشیکه مرا از این جاده میگیرد؟تالین ساهاکیان#سگ#نخریم_به_سرپرستی_بگیریم#حیوانات_بیخانمان #حیوانات_خانگی
امروز، ۱۵ اوت، روز جهانی حمایت از حیوانات بیخانمان است.اگر توانایی، آمادگی و قصد نگهداری از یک حیوان را دارید، لطفاً بهجای خرید حیوان از تولهکشان و دلالان و دامنزدن به چرخهای که خود یکی از عوامل افزایش حیوانات بیخانمان است، به حیوانی بیسرپرست پناه بدهید؛ حیوانی از یک پناهگاه یا نقاهتگاه، یا موجودی آواره که در خیابان یا جاده چشمانتظار امنیت و مهربانی است.به او نشان بدهید که زندگی فقط ترس، فرار، آوارگی، گرسنگی و ناامنی نیست. و اجازه بدهید او نیز چیزی را به شما نشان بدهد که در بسیاری از انسانها کمرنگ یا خاموش شده است: عشق، خلوص و یکرنگی.بگذارید او یک بار دیگر شما را به عشق مؤمن کند...و بعد، هر روز شاهد معجزهای کوچک خواهید بود: خواهید دید چگونه موجودی غمگین و رنجکشیده، ذرهذره دوباره به زندگی امیدوار میشود؛ چگونه قدمبهقدم از سایهٔ ترس خود بیرون میآید، اعتماد میکند، اعتمادبهنفس پیدا میکند و برق شادی آرامآرام به چشمانش بازمیگردد.کمتر حسی در دنیا با این تجربه قابل مقایسه است؛ اینکه شاهد بالندگی یک موجود زنده باشید و بدانید زندگیای را امنتر و شادتر کردهاید. بدانید قلبی شکسته و لرزان، در پناه محبت شما آرام گرفته و دوباره جرأت زندگیکردن پیدا کرده است.تماشای این تغییر، این شکوفایی و این بازگشت به زندگی، از هر پاداشی که بتوان تصور کرد باارزشتر است.تالین ساهاکیان#حیوانات_بیخانمان #نخریم_به_سرپرستی_بگیریم
وقتی تشنه میشویم سریع خودمان را به شیر آب، یخچال خانه یا سوپرمارکت میرسانیم و آب یا نوشیدنیهای دیگر مینوشیم. حیوانات دیگر، این رفاه را ندارند. وقتی بارندگیای وجود ندارد آبی هم وجود ندارد. تحمل خشکی و گرمای تابستان برای بیشتر حیوانات بسیار سخت است و کمآبی به قیمت جان آنها تمام میشود.یک ظرف آب در حیاط، تراس، بالکون، کوچه یا کنار جاده میتواند سرنوشت صدها حیوان را تغییر دهد. برای قرار دادن آب برای حیوانات، به این نکات توجه کنید:نکتهٔ ۱: ظروف کمعمق مانند زیرگلدانیهای پلاستیکی یا سفالی بزرگ مناسبترین گزینه برای حیوانات کوچکاند چون همهٔ آنها میتوانند خودشان را به آب برسانند بدون آنکه خطر غرق یا خفه شدن برایشان وجود داشته باشد. در صورت استفاده از ظرفهای عمیق، ممکن است جوجههایی که تازه دارند پرواز یاد میگیرند در ظرف بیفتند و خفه شوند. اگر میخواهید حشرات هم به راحتی و بدون خطر غرق شدن از ظرف آب بخورند یک عدد سنگ یا جسم سخت بزرگ در وسط ظرف قرار دهید. نکتهٔ ۲: ظرف را در سایه قرار دهید. در فصل گرما آب بسیار سریع میتواند گرم و حتی داغ شود. اگر در محلی زندگی میکنید که گربهٔ زیاد وجود دارد بهتر است برای پرندگان ظرف جدایی در جایی بالاتر قرار دهید.نکتهٔ ۳:به پاکیزگی ظرف و آب توجه کنید. چون هر روز صدها حیوان از ظرف آب میخورند، ظرف آب میتواند به منبع انتقال انگلهایی مانند سالمونلا و تریکوموناس بین حیوانات و مخصوصاً پرندگان تبدیل شود و باعث بیماری و مرگ آنها شود. به همین دلیل، ظرف باید هر روز تمیز شود. برای تمیز کردن ظرف از مواد شوینده استفاده نکنید. کف ظرف را با یک برس تمیز کنید و برای از بین بردن باکتریها، انگلها و میکروبهای احتمالی از یکی از دو روش زیر استفاده کنید:روش اول: هر روز یک لیوان آب جوش در ظرف بریزید، آب را در ظرف بگردانید و دور بریزید.روش دوم: دو ظرف داشته باشید. یک ظرف را با آب پر کنید و ظرف دیگر را خالی کنید و زیر آفتاب بگذارید. روز بعد جای ظرفها را با هم عوض کنید. به این ترتیب همهٔ انگلهای احتمالی نابود میشوند.همچنین، سعی کنید در تابستان روزانه آب را حداقل دو بار عوض کنید. علاوه بر کثیف شدن آب، خوردن آب داغ در تابستان چندان دلچسب نیست.همچنین، برای خنک ماندن آب میتوانیم یک بطری پلاستیکی تمیز و یخزده را در ظرف آب بگذاریم تا آب مدت بیشتری خنک بماند. توجه کنیم که آبی که مخصوصاً برای پرندگان میگذاریم نباید یخ باشد، باید خنک باشد.تالین ساهاکیان