آنقدر رفته‌ام و نرسیده‌امکه به رنگ غبار جاده‌ها در آمده‌امو چشمانم گوی‌های بلورین حسرت رسیدن‌ها شده…

نرو!زندگی یک سگخیلی کوتاه استو زندگی یک سگ ناخواستهحتی کوتاه‌تر!اگر شانس فقط یک بار در آدم‌ها را می‌زند،حتی از یک فرسنگی یک سگ بیخانمان هم نمی‌گذرد...نرو!مگر چند آدم دیگر خواهند ایستاد، پنجه‌‌ام را در پنجه‌شان خواهند گرفت و چشم در چشمان غم‌زدهٔ قدردانم خواهند دوخت؟ مگر نمی‌دانی برای بیشتر مردم من زباله‌امو برای بقیه نامرئی؟ مگر به چند آدم دیگر می‌توانم اینطور اعتماد کنمو در محبتشان غرق شوم؟ مگر چند بار در عمر سگیمکسی مرا کشف می‌کندو از وجود من چنین به وجد می‌آید؟نرو!عمر یک سگ خیلی کوتاه استو زندگی یک سگ ناخواسته، تلخ... تلخ...تلخ...نرو! خواهش می‌کنم نرو!تالین ساهاکیان#حیوانات_بیخانمان#سگ#سگهای_بیخانمان#ساهاکیان_حیوانات_بیخانمان#نخریم_به_سرپرستی_بگیریم

امروز، ۱۵ اوت، روز جهانی حمایت از حیوانات بی‌خانمان است.اگر توانایی، آمادگی و قصد نگهداری از یک حیوان را دارید، لطفاً به‌جای خرید حیوان از توله‌کشان و دلالان و دامن‌زدن به چرخه‌ای که خود یکی از عوامل افزایش حیوانات بی‌خانمان است، به حیوانی بی‌سرپرست پناه بدهید؛ حیوانی از یک پناهگاه یا نقاهتگاه، یا موجودی آواره که در خیابان یا جاده چشم‌انتظار امنیت و مهربانی است.به او نشان بدهید که زندگی فقط ترس، فرار، آوارگی، گرسنگی و ناامنی نیست. و اجازه بدهید او نیز چیزی را به شما نشان بدهد که در بسیاری از انسان‌ها کمرنگ یا خاموش شده است: عشق، خلوص و یک‌رنگی.بگذارید او یک بار دیگر شما را به عشق مؤمن کند...و بعد، هر روز شاهد معجزه‌ای کوچک خواهید بود: خواهید دید چگونه موجودی غمگین و رنج‌کشیده، ذره‌ذره دوباره به زندگی امیدوار می‌شود؛ چگونه قدم‌به‌قدم از سایهٔ ترس خود بیرون می‌آید، اعتماد می‌کند، اعتمادبه‌نفس پیدا می‌کند و برق شادی آرام‌آرام به چشمانش بازمی‌گردد.کمتر حسی در دنیا با این تجربه قابل مقایسه است؛ اینکه شاهد بالندگی یک موجود زنده باشید و بدانید زندگی‌ای را امن‌تر و شادتر کرده‌اید. بدانید قلبی شکسته و لرزان، در پناه محبت شما آرام گرفته و دوباره جرأت زندگی‌کردن پیدا کرده است.تماشای این تغییر، این شکوفایی و این بازگشت به زندگی، از هر پاداشی که بتوان تصور کرد باارزش‌تر است.تالین ساهاکیان⁩#حیوانات_بیخانمان #نخریم_به_سرپرستی_بگیریم

وقتی تشنه می‌شویم سریع خودمان را به شیر آب، یخچال خانه یا سوپرمارکت می‌رسانیم و آب یا نوشیدنی‌های دیگر می‌نوشیم. حیوانات دیگر، این رفاه را ندارند. وقتی بارندگی‌ای وجود ندارد آبی هم وجود ندارد. تحمل خشکی و گرمای تابستان برای بیشتر حیوانات بسیار سخت است و کم‌آبی به قیمت جان آنها تمام می‌شود.یک ظرف آب در حیاط، تراس، بالکون، کوچه یا کنار جاده می‌تواند سرنوشت صدها حیوان را تغییر دهد. برای قرار دادن آب برای حیوانات، به این نکات توجه کنید:نکتهٔ ۱: ظروف کم‌عمق مانند زیرگلدانی‌های پلاستیکی یا سفالی بزرگ مناسب‌ترین گزینه برای حیوانات کوچک‌‌اند چون همهٔ آنها می‌توانند خودشان را به آب برسانند بدون آنکه خطر غرق یا خفه شدن برایشان وجود داشته باشد. در صورت استفاده از ظرف‌های عمیق، ممکن است جوجه‌هایی که تازه دارند پرواز یاد می‌گیرند در ظرف بیفتند و خفه شوند. اگر می‌خواهید حشرات هم به راحتی و بدون خطر غرق شدن از ظرف آب بخورند یک عدد سنگ یا جسم سخت بزرگ در وسط ظرف قرار دهید. نکتهٔ ۲: ظرف را در سایه قرار دهید. در فصل گرما آب بسیار سریع می‌تواند گرم و حتی داغ شود. اگر در محلی زندگی می‌کنید که گربهٔ زیاد وجود دارد بهتر است برای پرندگان ظرف جدایی در جایی بالاتر قرار دهید.نکتهٔ ۳:به پاکیزگی ظرف و  آب توجه کنید. چون هر روز صدها حیوان از ظرف آب می‌خورند، ظرف آب می‌تواند به منبع انتقال انگل‌هایی مانند سالمونلا و تریکوموناس بین حیوانات و مخصوصاً پرندگان تبدیل شود و باعث بیماری و مرگ آنها شود. به همین دلیل، ظرف باید هر روز تمیز شود. برای تمیز کردن ظرف از مواد شوینده استفاده نکنید. کف ظرف را با یک برس تمیز کنید و برای از بین بردن باکتری‌ها، انگل‌ها و میکروب‌های احتمالی از یکی از دو روش زیر استفاده کنید:روش اول: هر روز یک لیوان آب جوش در ظرف بریزید، آب را در ظرف بگردانید و دور بریزید.روش دوم: دو ظرف داشته باشید. یک ظرف را با آب پر کنید و ظرف دیگر را خالی کنید و زیر آفتاب بگذارید. روز بعد جای ظرف‌ها را با هم عوض کنید. به این ترتیب همهٔ انگل‌های احتمالی نابود می‌شوند.همچنین، سعی کنید در تابستان روزانه آب را حداقل دو بار عوض کنید. علاوه بر کثیف شدن آب، خوردن آب داغ در تابستان چندان دلچسب نیست.همچنین، برای خنک ماندن آب می‌توانیم یک بطری پلاستیکی تمیز و یخ‌زده را در ظرف آب بگذاریم تا آب مدت بیشتری خنک بماند. توجه کنیم که آبی که مخصوصاً برای پرندگان می‌گذاریم نباید یخ باشد، باید خنک باشد.تالین ساهاکیان

این سگ رنج‌کشیده، که حتی دمش را هم بریده‌اند، با نهایت شکیبایی و صبوری همهٔ این آزارها را تحمل می‌کند. اما اگر همین لحظه کنترلش را از دست بدهد و به یکی از این بچه‌ها حمله کند، چه؟آن‌وقت بچه‌ها خواهند گفت: «داشتیم برای خودمان بازی می‌کردیم که سگ حمله کرد.»بزرگسال کم‌شعوری هم که دارد این صحنه‌ها را ثبت می‌کند و بچه‌ها را به حیوان‌آزاری تشویق می‌کند، خواهد گفت: «بچه‌ها داشتند برای خودشان بازی می‌کردند.»والدین این بچه‌ها خواهند گفت فرزندانشان فقط پنج دقیقه بیرون بودند و داشتند برای خودشان بازی می‌کردند که سگ حمله کرد.روزنامه‌ها با تیتر درشت خواهند نوشت: «باز هم حملهٔ سگ‌های ولگرد به کودکان» و صدها مقاله دربارهٔ معضل سگ‌های بی‌خانمان و ضرورت حمایت از کودکان و مردم در برابر حملات آن‌ها منتشر خواهند کرد.بلاگرها و اینفلوئنسرها، خطاب به شهرداری‌ها، خواهند نوشت: «لعنت به شما! بیاین این سگ‌های ولگرد رو جمع کنید.»اهالی آنجا هم، که خود مروج همین فرهنگ حیوان‌ستیزی هستند، خطاب به طرفداران حقوق حیوانات خواهند گفت: «خیلی نگران سگ‌هایین، ببریدشون خونه‌تون.»رسانه‌های دولتی هم که تکلیفشان از همان اول مشخص است.