وقتی تشنه می‌شویم سریع خودمان را به شیر آب، یخچال خانه یا سوپرمارکت می‌رسانیم و آب یا نوشیدنی‌های د…

نرو!زندگی یک سگخیلی کوتاه استو زندگی یک سگ ناخواستهحتی کوتاه‌تر!اگر شانس فقط یک بار در آدم‌ها را می‌زند،حتی از یک فرسنگی یک سگ بیخانمان هم نمی‌گذرد...نرو!مگر چند آدم دیگر خواهند ایستاد، پنجه‌‌ام را در پنجه‌شان خواهند گرفت و چشم در چشمان غم‌زدهٔ قدردانم خواهند دوخت؟ مگر نمی‌دانی برای بیشتر مردم من زباله‌امو برای بقیه نامرئی؟ مگر به چند آدم دیگر می‌توانم اینطور اعتماد کنمو در محبتشان غرق شوم؟ مگر چند بار در عمر سگیمکسی مرا کشف می‌کندو از وجود من چنین به وجد می‌آید؟نرو!عمر یک سگ خیلی کوتاه استو زندگی یک سگ ناخواسته، تلخ... تلخ...تلخ...نرو! خواهش می‌کنم نرو!تالین ساهاکیان#حیوانات_بیخانمان#سگ#سگهای_بیخانمان#ساهاکیان_حیوانات_بیخانمان#نخریم_به_سرپرستی_بگیریم

آنقدر رفته‌ام و نرسیده‌امکه به رنگ غبار جاده‌ها در آمده‌امو چشمانم گوی‌های بلورین حسرت رسیدن‌ها شده‌اندو خیالم امتداد جاده‌هایی استکه فقط مرگ می‌تواند به آنها پایان دهد…شانهٔ جاده را نگاه کن!این من‌ام!ناخواسته‌ترین ناخواستهٔ روی زمین‌در جادهٔ ابدی دربدری!صبر کن!ممکن است تو معجزه‌ای باشیکه مرا از این جاده می‌گیرد؟تالین ساهاکیان#سگ#نخریم_به_سرپرستی_بگیریم#حیوانات_بیخانمان #حیوانات_خانگی

امروز، ۱۵ اوت، روز جهانی حمایت از حیوانات بی‌خانمان است.اگر توانایی، آمادگی و قصد نگهداری از یک حیوان را دارید، لطفاً به‌جای خرید حیوان از توله‌کشان و دلالان و دامن‌زدن به چرخه‌ای که خود یکی از عوامل افزایش حیوانات بی‌خانمان است، به حیوانی بی‌سرپرست پناه بدهید؛ حیوانی از یک پناهگاه یا نقاهتگاه، یا موجودی آواره که در خیابان یا جاده چشم‌انتظار امنیت و مهربانی است.به او نشان بدهید که زندگی فقط ترس، فرار، آوارگی، گرسنگی و ناامنی نیست. و اجازه بدهید او نیز چیزی را به شما نشان بدهد که در بسیاری از انسان‌ها کمرنگ یا خاموش شده است: عشق، خلوص و یک‌رنگی.بگذارید او یک بار دیگر شما را به عشق مؤمن کند...و بعد، هر روز شاهد معجزه‌ای کوچک خواهید بود: خواهید دید چگونه موجودی غمگین و رنج‌کشیده، ذره‌ذره دوباره به زندگی امیدوار می‌شود؛ چگونه قدم‌به‌قدم از سایهٔ ترس خود بیرون می‌آید، اعتماد می‌کند، اعتمادبه‌نفس پیدا می‌کند و برق شادی آرام‌آرام به چشمانش بازمی‌گردد.کمتر حسی در دنیا با این تجربه قابل مقایسه است؛ اینکه شاهد بالندگی یک موجود زنده باشید و بدانید زندگی‌ای را امن‌تر و شادتر کرده‌اید. بدانید قلبی شکسته و لرزان، در پناه محبت شما آرام گرفته و دوباره جرأت زندگی‌کردن پیدا کرده است.تماشای این تغییر، این شکوفایی و این بازگشت به زندگی، از هر پاداشی که بتوان تصور کرد باارزش‌تر است.تالین ساهاکیان⁩#حیوانات_بیخانمان #نخریم_به_سرپرستی_بگیریم

این سگ رنج‌کشیده، که حتی دمش را هم بریده‌اند، با نهایت شکیبایی و صبوری همهٔ این آزارها را تحمل می‌کند. اما اگر همین لحظه کنترلش را از دست بدهد و به یکی از این بچه‌ها حمله کند، چه؟آن‌وقت بچه‌ها خواهند گفت: «داشتیم برای خودمان بازی می‌کردیم که سگ حمله کرد.»بزرگسال کم‌شعوری هم که دارد این صحنه‌ها را ثبت می‌کند و بچه‌ها را به حیوان‌آزاری تشویق می‌کند، خواهد گفت: «بچه‌ها داشتند برای خودشان بازی می‌کردند.»والدین این بچه‌ها خواهند گفت فرزندانشان فقط پنج دقیقه بیرون بودند و داشتند برای خودشان بازی می‌کردند که سگ حمله کرد.روزنامه‌ها با تیتر درشت خواهند نوشت: «باز هم حملهٔ سگ‌های ولگرد به کودکان» و صدها مقاله دربارهٔ معضل سگ‌های بی‌خانمان و ضرورت حمایت از کودکان و مردم در برابر حملات آن‌ها منتشر خواهند کرد.بلاگرها و اینفلوئنسرها، خطاب به شهرداری‌ها، خواهند نوشت: «لعنت به شما! بیاین این سگ‌های ولگرد رو جمع کنید.»اهالی آنجا هم، که خود مروج همین فرهنگ حیوان‌ستیزی هستند، خطاب به طرفداران حقوق حیوانات خواهند گفت: «خیلی نگران سگ‌هایین، ببریدشون خونه‌تون.»رسانه‌های دولتی هم که تکلیفشان از همان اول مشخص است.