قسمت بزرگی از معضل برخوردهای بین آدمها و سگها به خود آدمها و فرهنگشان برمیگردد. سگهای بومی اکث…
انتشار: 2026/07/23 18:44 UTCدریافت: 2026/08/16 03:41 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/16 03:41 UTC
قسمت بزرگی از معضل برخوردهای بین آدمها و سگها به خود آدمها و فرهنگشان برمیگردد. سگهای بومی اکثراً بسیار مظلوماند و روحیهٔ بسیار آرامی دارند. بگذارید ببینیم چه میشود که یک حیوان حالت تهاجمی از خودش نشان میدهد:۱ . حیوان مورد آزار قرار میگیرد. متأسفانه حیوانآزاری و مخصوصاً سگآزاری در ایران بیداد میکند و این دقیقاً همان قسمت ناامیدکننده در نوع مواجههٔ مردم، رسانهها و مسئولان با مسئلهٔ حیوانات بیخانمان است. هر روز و هر روز، بدون استثنا، از چهار گوشهٔ ایران گزارشهای وحشتناکی از آزار، شکنجه، قطع عضو، سنگسار کردن و سوزاندن سگها و تولههایشان میرسد و اینها هرگز تیتر خبرهای هیچ روزنامه یا گزارش رادیویی و تلویزیونیای نمیشود. متأسفانه، نبود فرهنگ حیواندوستی در خانوادهها و احساس مسئولیت نسبت به حقوق و سرنوشت حیوانات و همچنین، بیاطلاعی از وضعیت فرزندان و رها کردنشان به حال خود باعث میشود گروه بزرگی از کودکان و مخصوصاً نوجوانان هم سهم بسزایی در این جنایتها داشته باشند. این در حالی است که ارتکاب چنین جرائمی در کشورهای پیشرفته هیچگاه بدون رسیدگی و مجازات باقی نمیماند؛ هم از نظر حقوق حیوانات و هم از نظر پتانسیل آشکار برای اعمال خشونت و جنایت علیه خود آدمها در آینده. اگر فرد جنایتکار بزرگسال باشد، ماهها تا سالها زندانی میشود و اگر کودک یا نوجوان باشد، برای بررسی روانشناختی و درمان به مراجع مربوطه فرستاده میشود. هیچکدام از این اتفاقات در کشور ما نمیافتد. جان و رنج این حیوانات کوچکترین ارزشی برای جامعه و حکومت ندارد.۲ . حیوان از روی ترس یا غریزه، برای حفظ قلمرو و تولههایش حالت تهاجمی نشان میدهد.۳ . حیوان در نتیجهٔ تروماهای شدید گذشته، نسبت به برخی رفتارها، واکنشها و حرکات آدمها حساس میشود. ممکن است شخصی لزوماً قصد آزار حیوان یا تولههایش را نداشته باشد، ولی خاطرات و تجارب فوقالعاده بد قبلی که از همین رفتار یا حرکت آغاز شدهاند، حیوان را مجبور میکنند نسبت به این حرکت یا رفتار، واکنش تهاجمی نشان دهد.۴. اغلب، حرکت و رفتار حیوانات اصلاً تهاجمی نیست، ولی از طرف آدمها سو برداشت میشود. مثلاً حیوان فکر میکند شاید اگر دنبال آدمی راه برود و التماس کند، غذا بگیرد، اما بیشتر مردم ایران آنقدر از حیوانات دور بودهاند و آنقدر با آنها غریبهاند که رفتاری به این سادگی را با رفتار تهاجمی اشتباه میگیرند.جمعبندی:سگها نتیجهٔ زیادهخواهی دههزارسالهٔ بشرند. ما چه دوست داشته باشیم و چه دوست نداشته باشیم، نیاکانمان و اطرافیان خودمان مسئول ایجاد معضل سگهای بیخانمان و درد و رنج و آوارگی این موجودات وفادار و خارقالعادهاند. پس خود ما آدمها باید این مشکل را آرامآرام حل کنیم؛ با مهربانی و فرهنگسازی، با مطالبه از شهرداریها برای برخورد درست با این حیوانات و انجام پروژههای عقیمسازی مؤثر بهجای زندانی کردن حیوانات در سولههای جهنمی و زجرکش کردن آنها، با مشارکت عمومی در پروژههای عقیمسازی و غذارسانی. این راهی است که در طول چند سال، بهشکلی انسانی و اخلاقی، معضل جمعیت سگهای بیخانمان را حل میکند. این راه علمی است، مؤثر است و قبلاً بارها در کشورهای دیگر آزموده شده و جواب خودش را پس داده است. نیازی به اختراع دوبارهٔ چرخ نیست. نیازی به خشونت و جنایت هم نیست. قبل از آنکه شهرداریها موج جدید کشتارها را آغاز کنند، به این نکته فکر کنیم که با تشویق آنها به جمعآوری سگها، بدون مطالبهٔ حق حیات این حیوانات بینظیر و سراسر عشق و محبت، در قتل و سرنوشت شوم آنها شریکیم. سعی کنیم قدمی مثبت برای بهبود وضعیت حیوانات بیخانمان برداریم. حل این معضل به مدارا، همکاری و همیاری همهٔ ما نیاز دارد. کودکانمان را درست تربیت کنیم. به آنها یاد بدهیم جان هر موجودی، حتی یک مورچه، عزیز است و بگوییم آزار، شکنجه و کشتار حیوانات یک جنایت است. هرگز کودکانمان را در خیابان و کوچه به حال خود رها نکنیم و همیشه ناظر بر اعمال و امنیتشان باشیم.
تاریخچه بازدید مشاهدهشده
حدود 0 بازدید تازه در ساعت در این نمونهپستهای تلگرام — حقوق حیوانات
نرو!زندگی یک سگخیلی کوتاه استو زندگی یک سگ ناخواستهحتی کوتاهتر!اگر شانس فقط یک بار در آدمها را میزند،حتی از یک فرسنگی یک سگ بیخانمان هم نمیگذرد...نرو!مگر چند آدم دیگر خواهند ایستاد، پنجهام را در پنجهشان خواهند گرفت و چشم در چشمان غمزدهٔ قدردانم خواهند دوخت؟ مگر نمیدانی برای بیشتر مردم من زبالهامو برای بقیه نامرئی؟ مگر به چند آدم دیگر میتوانم اینطور اعتماد کنمو در محبتشان غرق شوم؟ مگر چند بار در عمر سگیمکسی مرا کشف میکندو از وجود من چنین به وجد میآید؟نرو!عمر یک سگ خیلی کوتاه استو زندگی یک سگ ناخواسته، تلخ... تلخ...تلخ...نرو! خواهش میکنم نرو!تالین ساهاکیان#حیوانات_بیخانمان#سگ#سگهای_بیخانمان#ساهاکیان_حیوانات_بیخانمان#نخریم_به_سرپرستی_بگیریم
آنقدر رفتهام و نرسیدهامکه به رنگ غبار جادهها در آمدهامو چشمانم گویهای بلورین حسرت رسیدنها شدهاندو خیالم امتداد جادههایی استکه فقط مرگ میتواند به آنها پایان دهد…شانهٔ جاده را نگاه کن!این منام!ناخواستهترین ناخواستهٔ روی زمیندر جادهٔ ابدی دربدری!صبر کن!ممکن است تو معجزهای باشیکه مرا از این جاده میگیرد؟تالین ساهاکیان#سگ#نخریم_به_سرپرستی_بگیریم#حیوانات_بیخانمان #حیوانات_خانگی
امروز، ۱۵ اوت، روز جهانی حمایت از حیوانات بیخانمان است.اگر توانایی، آمادگی و قصد نگهداری از یک حیوان را دارید، لطفاً بهجای خرید حیوان از تولهکشان و دلالان و دامنزدن به چرخهای که خود یکی از عوامل افزایش حیوانات بیخانمان است، به حیوانی بیسرپرست پناه بدهید؛ حیوانی از یک پناهگاه یا نقاهتگاه، یا موجودی آواره که در خیابان یا جاده چشمانتظار امنیت و مهربانی است.به او نشان بدهید که زندگی فقط ترس، فرار، آوارگی، گرسنگی و ناامنی نیست. و اجازه بدهید او نیز چیزی را به شما نشان بدهد که در بسیاری از انسانها کمرنگ یا خاموش شده است: عشق، خلوص و یکرنگی.بگذارید او یک بار دیگر شما را به عشق مؤمن کند...و بعد، هر روز شاهد معجزهای کوچک خواهید بود: خواهید دید چگونه موجودی غمگین و رنجکشیده، ذرهذره دوباره به زندگی امیدوار میشود؛ چگونه قدمبهقدم از سایهٔ ترس خود بیرون میآید، اعتماد میکند، اعتمادبهنفس پیدا میکند و برق شادی آرامآرام به چشمانش بازمیگردد.کمتر حسی در دنیا با این تجربه قابل مقایسه است؛ اینکه شاهد بالندگی یک موجود زنده باشید و بدانید زندگیای را امنتر و شادتر کردهاید. بدانید قلبی شکسته و لرزان، در پناه محبت شما آرام گرفته و دوباره جرأت زندگیکردن پیدا کرده است.تماشای این تغییر، این شکوفایی و این بازگشت به زندگی، از هر پاداشی که بتوان تصور کرد باارزشتر است.تالین ساهاکیان#حیوانات_بیخانمان #نخریم_به_سرپرستی_بگیریم
وقتی تشنه میشویم سریع خودمان را به شیر آب، یخچال خانه یا سوپرمارکت میرسانیم و آب یا نوشیدنیهای دیگر مینوشیم. حیوانات دیگر، این رفاه را ندارند. وقتی بارندگیای وجود ندارد آبی هم وجود ندارد. تحمل خشکی و گرمای تابستان برای بیشتر حیوانات بسیار سخت است و کمآبی به قیمت جان آنها تمام میشود.یک ظرف آب در حیاط، تراس، بالکون، کوچه یا کنار جاده میتواند سرنوشت صدها حیوان را تغییر دهد. برای قرار دادن آب برای حیوانات، به این نکات توجه کنید:نکتهٔ ۱: ظروف کمعمق مانند زیرگلدانیهای پلاستیکی یا سفالی بزرگ مناسبترین گزینه برای حیوانات کوچکاند چون همهٔ آنها میتوانند خودشان را به آب برسانند بدون آنکه خطر غرق یا خفه شدن برایشان وجود داشته باشد. در صورت استفاده از ظرفهای عمیق، ممکن است جوجههایی که تازه دارند پرواز یاد میگیرند در ظرف بیفتند و خفه شوند. اگر میخواهید حشرات هم به راحتی و بدون خطر غرق شدن از ظرف آب بخورند یک عدد سنگ یا جسم سخت بزرگ در وسط ظرف قرار دهید. نکتهٔ ۲: ظرف را در سایه قرار دهید. در فصل گرما آب بسیار سریع میتواند گرم و حتی داغ شود. اگر در محلی زندگی میکنید که گربهٔ زیاد وجود دارد بهتر است برای پرندگان ظرف جدایی در جایی بالاتر قرار دهید.نکتهٔ ۳:به پاکیزگی ظرف و آب توجه کنید. چون هر روز صدها حیوان از ظرف آب میخورند، ظرف آب میتواند به منبع انتقال انگلهایی مانند سالمونلا و تریکوموناس بین حیوانات و مخصوصاً پرندگان تبدیل شود و باعث بیماری و مرگ آنها شود. به همین دلیل، ظرف باید هر روز تمیز شود. برای تمیز کردن ظرف از مواد شوینده استفاده نکنید. کف ظرف را با یک برس تمیز کنید و برای از بین بردن باکتریها، انگلها و میکروبهای احتمالی از یکی از دو روش زیر استفاده کنید:روش اول: هر روز یک لیوان آب جوش در ظرف بریزید، آب را در ظرف بگردانید و دور بریزید.روش دوم: دو ظرف داشته باشید. یک ظرف را با آب پر کنید و ظرف دیگر را خالی کنید و زیر آفتاب بگذارید. روز بعد جای ظرفها را با هم عوض کنید. به این ترتیب همهٔ انگلهای احتمالی نابود میشوند.همچنین، سعی کنید در تابستان روزانه آب را حداقل دو بار عوض کنید. علاوه بر کثیف شدن آب، خوردن آب داغ در تابستان چندان دلچسب نیست.همچنین، برای خنک ماندن آب میتوانیم یک بطری پلاستیکی تمیز و یخزده را در ظرف آب بگذاریم تا آب مدت بیشتری خنک بماند. توجه کنیم که آبی که مخصوصاً برای پرندگان میگذاریم نباید یخ باشد، باید خنک باشد.تالین ساهاکیان