۲ . از زبالههای انسانی تغذیه کند. برای اکثریت قریببهاتفاق سگها، این تنها گزینهٔ ممکن است، چون د…
انتشار: 2026/07/23 18:44 UTCدریافت: 2026/08/16 03:41 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/16 03:41 UTC
۲ . از زبالههای انسانی تغذیه کند. برای اکثریت قریببهاتفاق سگها، این تنها گزینهٔ ممکن است، چون در هر صورت توانایی شکار را ندارند و اصلاً شکار کجا بود؟ اما زبالههای انسانی کجا هستند؟ در کنار انسانها. پس این حیوانات خواهناخواه در کنار انسانها میمانند، حتی اگر انسان برای آنها ترسناکترین موجود باشد. آنها چارهای جز این ندارند. حالا بیایید این حالت را هم در نظر بگیریم: اگر نمیخواستند کنار انسانها باشند، کجا میتوانستند باشند؟ هیچجا! مگر ما آدمها دیگر جای قابلسکونتی برای حیوانات دیگر باقی گذاشتهایم؟ حتی حیوانات وحشی هم اغلب در نتیجهٔ شرایط دشوار و طبیعت دربوداغانی که برایشان باقی گذاشتهایم، دیگر در زیستگاههای خودشان امکان بقا ندارند و به پرسه زدن در کنار زبالههای انسانی روی آوردهاند. حالا شما این سگهای دربهدر را به کجا میخواهید بفرستید؟خلاصه آنکه چه حامیان غذارسانی کنند و چه نکنند، اکثریت قریببهاتفاق حیوانات بیخانمان گزینهای جز ماندن در کنار انسانها و تغذیه از زبالههایشان ندارند. علاوه بر این، توجه کنید که حامیان حیوانات فقط غذارسانی نمیکنند. اکثریت قریببهاتفاق سگها و گربههای عقیمشده در ایران، توسط حامیان حیوانات و با پول، وقت و انرژی آنها عقیم شدهاند. علاوه بر این، حامیان حیوانات نقش مؤثری در درمان حیوانات بیمار دارند. در واقع، آنها داوطلبانه کاری را انجام میدهند که وظیفهٔ دولت است، اما دولت در انجام آن کوتاهی میکند. در واقع، بدون حامیان، تعداد این حیوانات بیخانمان بسیار بیشتر بود و نیز تعداد حیوانات بیمار. حالا آن گروهی که مخالف حضور این حیواناتاند، میگویند خب، اگر حامیان غذا نمیدادند و درمان نمیکردند، سگها بیشتر میمردند و جمعیتشان کمتر بود. حتی اگر از جنبههای اخلاقی این قضیه چشمپوشی کنیم و فقط جنبهٔ تعداد سگها را در نظر بگیریم، باز هم این فرض بههیچوجه درست نیست. زادوولد سگهای بومی بسیار زیاد است. حیوانات در حال قحطی و بیماری هم جفتگیری و زادوولد میکنند و در هر دورهٔ زایمان دهدوازده توله به دنیا میآورند که باز دو سهتایشان برای مدتی زنده میمانند و زادوولد میکنند. غذارسانی توأم با عقیمسازی، تعداد حیوانات را بهتدریج و بهصورت مؤثر و پایدار کاهش میدهد. حیوانات بیشتر عمر میکنند و سالمترند، اما هر سال ده یا بیست توله به دنیا نمیآورند تا آنها هم مدتی زجر بکشند و در حال بیماری و ضعف زادوولد کنند. بنابراین، جامعه باید بسیار سپاسگزار حامیان حیوانات باشد..سؤال ۳: پس بالاخره چاره چیست؟سگها حیوانات وحشی نیستند. حیواناتی تولیدشده توسط بشر و وابسته به انساناند و باید در کنار او و زیر چتر حمایتیاش بمانند. این بهترین گزینه برای اکوسیستم، خود سگها و خود انسانهاست. انسان مسئول سیر کردن، درمان و کنترل جمعیت سگها از طریق عقیمسازی است..سؤال ۴: اما وقتی شهرداری برای بردن سگها میآید، بعضی از حامیان حیوانات مخالفت میکنند. چرا؟در ایران، شهرداریها مسئول ساماندهی سگهای بیخانماناند. آنها بودجههای کلان برای این کار میگیرند، اما این بودجهها صرف پروژههای عقیمسازی اصولی و نگهداری و مراقبت از سگها نمیشود. کاری که بیشتر شهرداریها میکنند این است که این حیوانات دربهدر و درمانده را با خشونت از سطح شهرها و حتی حومه و بیابان جمعآوری میکنند و به سولههای جهنمی که برای این کار تدارک دیدهاند، میبرند. تعدادی از حیوانات را مستقیماً میکشند و تعدادی را در سوله زندانی میکنند تا در طول چند روز تا چند ماه، از تشنگی، گرسنگی و بیماریها بمیرند. آنها در واقع حیوانات را زجرکش میکنند. در واقع، چیزی که دولت از آن تحت عنوان «ساماندهی» نام میبرد، قتلعام سگها بهصورت مستقیم و غیرمستقیم است. هدف شهرداریها فقط پاک کردن صورتمسئله است؛ اینکه شهروندان زنگ نزنند و از حضور سگها شکایت نکنند. اغلب نه برای شهروندی که به شهرداری زنگ میزند مهم است چه بر سر حیوان میآید، نه برای شهرداری و نه برای قانونگذار و ناظر دولتی! این دقیقاً همان دلیلی است که حامیان حیوانات را بر آن میدارد تا با نیروهای شهرداری که برای جمعآوری سگها میآیند، درگیر شوند، چون دقیقاً میدانند حیوانی که اسیر میشود، برای زجرکش شدن برده میشود. حالا گروهی از مردم حامیان را شماتت میکنند که چرا نمیگذارند شهرداریها سگها را ببرند! جواب خیلی ساده است: چون وجدان دارند و وجدانشان اجازه نمیدهد در برابر شکنجه و قتل یک حیوان بیدفاع ساکت بمانند. به جای سرزنش حامیان، تلنگری به خودتان بزنید و ببینید چطور موضوعی به این دهشتناکی وجدان و انسانیت شما را جریحهدار نمیکند!.سؤال ۵: بالاخره قضیهٔ امنیت آدمها چه میشود؟
تاریخچه بازدید مشاهدهشده
حدود 0 بازدید تازه در ساعت در این نمونهپستهای تلگرام — حقوق حیوانات
نرو!زندگی یک سگخیلی کوتاه استو زندگی یک سگ ناخواستهحتی کوتاهتر!اگر شانس فقط یک بار در آدمها را میزند،حتی از یک فرسنگی یک سگ بیخانمان هم نمیگذرد...نرو!مگر چند آدم دیگر خواهند ایستاد، پنجهام را در پنجهشان خواهند گرفت و چشم در چشمان غمزدهٔ قدردانم خواهند دوخت؟ مگر نمیدانی برای بیشتر مردم من زبالهامو برای بقیه نامرئی؟ مگر به چند آدم دیگر میتوانم اینطور اعتماد کنمو در محبتشان غرق شوم؟ مگر چند بار در عمر سگیمکسی مرا کشف میکندو از وجود من چنین به وجد میآید؟نرو!عمر یک سگ خیلی کوتاه استو زندگی یک سگ ناخواسته، تلخ... تلخ...تلخ...نرو! خواهش میکنم نرو!تالین ساهاکیان#حیوانات_بیخانمان#سگ#سگهای_بیخانمان#ساهاکیان_حیوانات_بیخانمان#نخریم_به_سرپرستی_بگیریم
آنقدر رفتهام و نرسیدهامکه به رنگ غبار جادهها در آمدهامو چشمانم گویهای بلورین حسرت رسیدنها شدهاندو خیالم امتداد جادههایی استکه فقط مرگ میتواند به آنها پایان دهد…شانهٔ جاده را نگاه کن!این منام!ناخواستهترین ناخواستهٔ روی زمیندر جادهٔ ابدی دربدری!صبر کن!ممکن است تو معجزهای باشیکه مرا از این جاده میگیرد؟تالین ساهاکیان#سگ#نخریم_به_سرپرستی_بگیریم#حیوانات_بیخانمان #حیوانات_خانگی
امروز، ۱۵ اوت، روز جهانی حمایت از حیوانات بیخانمان است.اگر توانایی، آمادگی و قصد نگهداری از یک حیوان را دارید، لطفاً بهجای خرید حیوان از تولهکشان و دلالان و دامنزدن به چرخهای که خود یکی از عوامل افزایش حیوانات بیخانمان است، به حیوانی بیسرپرست پناه بدهید؛ حیوانی از یک پناهگاه یا نقاهتگاه، یا موجودی آواره که در خیابان یا جاده چشمانتظار امنیت و مهربانی است.به او نشان بدهید که زندگی فقط ترس، فرار، آوارگی، گرسنگی و ناامنی نیست. و اجازه بدهید او نیز چیزی را به شما نشان بدهد که در بسیاری از انسانها کمرنگ یا خاموش شده است: عشق، خلوص و یکرنگی.بگذارید او یک بار دیگر شما را به عشق مؤمن کند...و بعد، هر روز شاهد معجزهای کوچک خواهید بود: خواهید دید چگونه موجودی غمگین و رنجکشیده، ذرهذره دوباره به زندگی امیدوار میشود؛ چگونه قدمبهقدم از سایهٔ ترس خود بیرون میآید، اعتماد میکند، اعتمادبهنفس پیدا میکند و برق شادی آرامآرام به چشمانش بازمیگردد.کمتر حسی در دنیا با این تجربه قابل مقایسه است؛ اینکه شاهد بالندگی یک موجود زنده باشید و بدانید زندگیای را امنتر و شادتر کردهاید. بدانید قلبی شکسته و لرزان، در پناه محبت شما آرام گرفته و دوباره جرأت زندگیکردن پیدا کرده است.تماشای این تغییر، این شکوفایی و این بازگشت به زندگی، از هر پاداشی که بتوان تصور کرد باارزشتر است.تالین ساهاکیان#حیوانات_بیخانمان #نخریم_به_سرپرستی_بگیریم
وقتی تشنه میشویم سریع خودمان را به شیر آب، یخچال خانه یا سوپرمارکت میرسانیم و آب یا نوشیدنیهای دیگر مینوشیم. حیوانات دیگر، این رفاه را ندارند. وقتی بارندگیای وجود ندارد آبی هم وجود ندارد. تحمل خشکی و گرمای تابستان برای بیشتر حیوانات بسیار سخت است و کمآبی به قیمت جان آنها تمام میشود.یک ظرف آب در حیاط، تراس، بالکون، کوچه یا کنار جاده میتواند سرنوشت صدها حیوان را تغییر دهد. برای قرار دادن آب برای حیوانات، به این نکات توجه کنید:نکتهٔ ۱: ظروف کمعمق مانند زیرگلدانیهای پلاستیکی یا سفالی بزرگ مناسبترین گزینه برای حیوانات کوچکاند چون همهٔ آنها میتوانند خودشان را به آب برسانند بدون آنکه خطر غرق یا خفه شدن برایشان وجود داشته باشد. در صورت استفاده از ظرفهای عمیق، ممکن است جوجههایی که تازه دارند پرواز یاد میگیرند در ظرف بیفتند و خفه شوند. اگر میخواهید حشرات هم به راحتی و بدون خطر غرق شدن از ظرف آب بخورند یک عدد سنگ یا جسم سخت بزرگ در وسط ظرف قرار دهید. نکتهٔ ۲: ظرف را در سایه قرار دهید. در فصل گرما آب بسیار سریع میتواند گرم و حتی داغ شود. اگر در محلی زندگی میکنید که گربهٔ زیاد وجود دارد بهتر است برای پرندگان ظرف جدایی در جایی بالاتر قرار دهید.نکتهٔ ۳:به پاکیزگی ظرف و آب توجه کنید. چون هر روز صدها حیوان از ظرف آب میخورند، ظرف آب میتواند به منبع انتقال انگلهایی مانند سالمونلا و تریکوموناس بین حیوانات و مخصوصاً پرندگان تبدیل شود و باعث بیماری و مرگ آنها شود. به همین دلیل، ظرف باید هر روز تمیز شود. برای تمیز کردن ظرف از مواد شوینده استفاده نکنید. کف ظرف را با یک برس تمیز کنید و برای از بین بردن باکتریها، انگلها و میکروبهای احتمالی از یکی از دو روش زیر استفاده کنید:روش اول: هر روز یک لیوان آب جوش در ظرف بریزید، آب را در ظرف بگردانید و دور بریزید.روش دوم: دو ظرف داشته باشید. یک ظرف را با آب پر کنید و ظرف دیگر را خالی کنید و زیر آفتاب بگذارید. روز بعد جای ظرفها را با هم عوض کنید. به این ترتیب همهٔ انگلهای احتمالی نابود میشوند.همچنین، سعی کنید در تابستان روزانه آب را حداقل دو بار عوض کنید. علاوه بر کثیف شدن آب، خوردن آب داغ در تابستان چندان دلچسب نیست.همچنین، برای خنک ماندن آب میتوانیم یک بطری پلاستیکی تمیز و یخزده را در ظرف آب بگذاریم تا آب مدت بیشتری خنک بماند. توجه کنیم که آبی که مخصوصاً برای پرندگان میگذاریم نباید یخ باشد، باید خنک باشد.تالین ساهاکیان