مصیبت(نوشتهٔ تالین ساهاکیان)متأسفانه چند روز پیش در سنندج کودکی سهساله در نتیجهٔ حملهٔ یک سگ جان خ…
انتشار: 2026/07/23 18:44 UTCدریافت: 2026/08/16 03:41 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/16 03:41 UTC
مصیبت(نوشتهٔ تالین ساهاکیان)متأسفانه چند روز پیش در سنندج کودکی سهساله در نتیجهٔ حملهٔ یک سگ جان خود را از دست داد. اینکه این اتفاق چطور افتاده و سلسلهٔ اتفاقاتی که به این نتیجهٔ مهلک ختم شدهاند، روشن نیست و هرکس چیزی میگوید.اما داستان هر چه بوده، کودکی جان باخته است و این بسیار غمانگیز و دردناک است، اما سرنوشت تلخ این کودک، تنها موضوع غمانگیز در این ماجرا نیست. نحوهٔ برخورد گروهی از مردم، مسئولان و همچنین رسانهها با این موضوع هم بسیار دردناک و ناامید کننده است و تلختر از آن، نتیجهٔ این واکنشها در آیندهٔ بسیار نزدیک و چهبسا در همین لحظه برای سگهای بیخانمان در ایران است؛ حیواناتی که هیچگاه روی آرامش و امنیت را ندیدهاند و هرگز روز خوش نداشتهاند. گویا همگی دستبهدست هم دادهاند تا زندگی سیاه این حیوانات را سیاهتر کنند.این اتفاق تبدیل به بهانهای شده است تا صدای افرادی که رابطهٔ خوبی با این حیوانات ندارند و همیشه از حضور حیوانات در شهرها ناراضی بودهاند، گوش فلک را پر کند که ای هوار! ما که گفتیم اینها نباید توی شهرها باشند! ما که گفتیم اینها را جمع کنند! و بعد هم انگشت اتهام را بهسوی حامیان حیوانات بگیرند که به این حیوانات رسیدگی میکنند. این افراد شیپور را وارونه در دست گرفتهاند و مینوازند و چه بدصدا هم مینوازند. تکرار مکررات است، ولی بگذارید یک دفعهٔ دیگر نگاه کنیم و ببینیم مشکل از کجا ریشه میگیرد..سؤال ۱: سگهای بیخانمان از کجا میآیند؟ چه کسی مسئول بهوجودآمدن و افزایش جمعیت آنهاست؟بیشتر سگهای بیخانمان از نژادهای بومیاند که هزاران سال توسط گلهداران، صاحبان املاک و مزارع و صاحبان مشاغل، بهعنوان حیوانات کار پرورش داده شدهاند و به کار گرفته شدهاند. تعداد زایمانهای هر سگ و همچنین تعداد تولهها زیاد است. البته امروزه میتوان با عمل جراحی این حیوانات را عقیم کرد، ولی آگاهی و مسئولیتپذیری در میان مردم، مخصوصاً روستاییان، آنقدر زیاد نیست که چنین کاری بکنند. آنها میگذارند سگها سالی یک یا دو بار تولههایشان را به دنیا بیاورند، تولههای نر قوی را برمیدارند و بقیهٔ تولهها را میکشند یا از ملکشان بیرون میاندازند. علاوه بر این، چون به این حیوانات بینوا نگاه ابزاری دارند، به آنها رسیدگی نمیکنند، غذای خوب و کافی به آنها نمیدهند و بهمحض آنکه مریض یا پیر میشوند، از ملکشان بیرونشان میکنند تا با رنج و درد آواره شوند. تعدادی از آن تولهها و این سگهای بالغ زنده میمانند، جفتگیری میکنند و تولههای بیشتری به دنیا میآورند که البته بیشترشان میمیرند و این چرخه مرتب ادامه پیدا میکند.علاوه بر اینها، تعدادی از افرادی که سگی را بهعنوان حیوان خانگی گرفتهاند، بعد از مدتی از او سیر میشوند و با بیمسئولیتی تمام، سگ را در خیابان و بیابان رها میکنند. البته تعداد اینها قابلمقایسه با گروه اول نیست.پس حامیان حیوانات کوچکترین نقشی در بهوجود آمدن و افزایش جمعیت سگهای بیخانمان نداشتهاند و ندارند..سؤال ۲: حامیان غذارسانی میکنند. مگر این کار خود باعث جذب حیوانات به شهرها نمیشود؟بگذارید اول یک قدم به عقب برگردیم. این حیوانات وجود دارند و مثل هر موجود زندهٔ دیگری دنبال غذا میگردند. این غذا از کجا باید تأمین شود؟ سگ موجودی است که بیش از دههزار سال پیش و در نتیجهٔ اهلی شدن گرگ توسط بشر بهوجود آمده و مرتب تغییر شکل داده است تا ۴۰۰ نژاد کنونی از آن بهوجود آمدهاند. این موجودات در طبیعت و بدون دخالت بشر بهوجود نمیآمدند. بشر دههزار سال این موجود را از طبیعتش دور کرده است و حالا او را نمیخواهد. مگر میشود؟!!! خب، این موجود از طبیعت مانده و از انسان رانده، حالا دو گزینه دارد:۱ . به خوی وحشی و شکار برگردد. این گزینه برای بیشتر سگها ناممکن است و ازقضا باید خوشحال باشیم که ناممکن است. چرا؟ چون ما انسانها حیاتوحش را نابود کردهایم. طبیعت نمیتواند موجودات شکارچی بیشتری را بپذیرد. اگر سگها به خوی وحشی و شکار برگردند، اکوسیستم به هم میخورد. در واقع، ما نمیتوانیم یک موجود را از طبیعت بگیریم، پرورش دهیم، به جمعیتی برسانیم که هرگز در طبیعت بهوجود نمیآمد و بعد به طبیعت پس بدهیم و بگوییم: «حالا دوباره پسش بگیر!»
تاریخچه بازدید مشاهدهشده
حدود 0 بازدید تازه در ساعت در این نمونهپستهای تلگرام — حقوق حیوانات
نرو!زندگی یک سگخیلی کوتاه استو زندگی یک سگ ناخواستهحتی کوتاهتر!اگر شانس فقط یک بار در آدمها را میزند،حتی از یک فرسنگی یک سگ بیخانمان هم نمیگذرد...نرو!مگر چند آدم دیگر خواهند ایستاد، پنجهام را در پنجهشان خواهند گرفت و چشم در چشمان غمزدهٔ قدردانم خواهند دوخت؟ مگر نمیدانی برای بیشتر مردم من زبالهامو برای بقیه نامرئی؟ مگر به چند آدم دیگر میتوانم اینطور اعتماد کنمو در محبتشان غرق شوم؟ مگر چند بار در عمر سگیمکسی مرا کشف میکندو از وجود من چنین به وجد میآید؟نرو!عمر یک سگ خیلی کوتاه استو زندگی یک سگ ناخواسته، تلخ... تلخ...تلخ...نرو! خواهش میکنم نرو!تالین ساهاکیان#حیوانات_بیخانمان#سگ#سگهای_بیخانمان#ساهاکیان_حیوانات_بیخانمان#نخریم_به_سرپرستی_بگیریم
آنقدر رفتهام و نرسیدهامکه به رنگ غبار جادهها در آمدهامو چشمانم گویهای بلورین حسرت رسیدنها شدهاندو خیالم امتداد جادههایی استکه فقط مرگ میتواند به آنها پایان دهد…شانهٔ جاده را نگاه کن!این منام!ناخواستهترین ناخواستهٔ روی زمیندر جادهٔ ابدی دربدری!صبر کن!ممکن است تو معجزهای باشیکه مرا از این جاده میگیرد؟تالین ساهاکیان#سگ#نخریم_به_سرپرستی_بگیریم#حیوانات_بیخانمان #حیوانات_خانگی
امروز، ۱۵ اوت، روز جهانی حمایت از حیوانات بیخانمان است.اگر توانایی، آمادگی و قصد نگهداری از یک حیوان را دارید، لطفاً بهجای خرید حیوان از تولهکشان و دلالان و دامنزدن به چرخهای که خود یکی از عوامل افزایش حیوانات بیخانمان است، به حیوانی بیسرپرست پناه بدهید؛ حیوانی از یک پناهگاه یا نقاهتگاه، یا موجودی آواره که در خیابان یا جاده چشمانتظار امنیت و مهربانی است.به او نشان بدهید که زندگی فقط ترس، فرار، آوارگی، گرسنگی و ناامنی نیست. و اجازه بدهید او نیز چیزی را به شما نشان بدهد که در بسیاری از انسانها کمرنگ یا خاموش شده است: عشق، خلوص و یکرنگی.بگذارید او یک بار دیگر شما را به عشق مؤمن کند...و بعد، هر روز شاهد معجزهای کوچک خواهید بود: خواهید دید چگونه موجودی غمگین و رنجکشیده، ذرهذره دوباره به زندگی امیدوار میشود؛ چگونه قدمبهقدم از سایهٔ ترس خود بیرون میآید، اعتماد میکند، اعتمادبهنفس پیدا میکند و برق شادی آرامآرام به چشمانش بازمیگردد.کمتر حسی در دنیا با این تجربه قابل مقایسه است؛ اینکه شاهد بالندگی یک موجود زنده باشید و بدانید زندگیای را امنتر و شادتر کردهاید. بدانید قلبی شکسته و لرزان، در پناه محبت شما آرام گرفته و دوباره جرأت زندگیکردن پیدا کرده است.تماشای این تغییر، این شکوفایی و این بازگشت به زندگی، از هر پاداشی که بتوان تصور کرد باارزشتر است.تالین ساهاکیان#حیوانات_بیخانمان #نخریم_به_سرپرستی_بگیریم
وقتی تشنه میشویم سریع خودمان را به شیر آب، یخچال خانه یا سوپرمارکت میرسانیم و آب یا نوشیدنیهای دیگر مینوشیم. حیوانات دیگر، این رفاه را ندارند. وقتی بارندگیای وجود ندارد آبی هم وجود ندارد. تحمل خشکی و گرمای تابستان برای بیشتر حیوانات بسیار سخت است و کمآبی به قیمت جان آنها تمام میشود.یک ظرف آب در حیاط، تراس، بالکون، کوچه یا کنار جاده میتواند سرنوشت صدها حیوان را تغییر دهد. برای قرار دادن آب برای حیوانات، به این نکات توجه کنید:نکتهٔ ۱: ظروف کمعمق مانند زیرگلدانیهای پلاستیکی یا سفالی بزرگ مناسبترین گزینه برای حیوانات کوچکاند چون همهٔ آنها میتوانند خودشان را به آب برسانند بدون آنکه خطر غرق یا خفه شدن برایشان وجود داشته باشد. در صورت استفاده از ظرفهای عمیق، ممکن است جوجههایی که تازه دارند پرواز یاد میگیرند در ظرف بیفتند و خفه شوند. اگر میخواهید حشرات هم به راحتی و بدون خطر غرق شدن از ظرف آب بخورند یک عدد سنگ یا جسم سخت بزرگ در وسط ظرف قرار دهید. نکتهٔ ۲: ظرف را در سایه قرار دهید. در فصل گرما آب بسیار سریع میتواند گرم و حتی داغ شود. اگر در محلی زندگی میکنید که گربهٔ زیاد وجود دارد بهتر است برای پرندگان ظرف جدایی در جایی بالاتر قرار دهید.نکتهٔ ۳:به پاکیزگی ظرف و آب توجه کنید. چون هر روز صدها حیوان از ظرف آب میخورند، ظرف آب میتواند به منبع انتقال انگلهایی مانند سالمونلا و تریکوموناس بین حیوانات و مخصوصاً پرندگان تبدیل شود و باعث بیماری و مرگ آنها شود. به همین دلیل، ظرف باید هر روز تمیز شود. برای تمیز کردن ظرف از مواد شوینده استفاده نکنید. کف ظرف را با یک برس تمیز کنید و برای از بین بردن باکتریها، انگلها و میکروبهای احتمالی از یکی از دو روش زیر استفاده کنید:روش اول: هر روز یک لیوان آب جوش در ظرف بریزید، آب را در ظرف بگردانید و دور بریزید.روش دوم: دو ظرف داشته باشید. یک ظرف را با آب پر کنید و ظرف دیگر را خالی کنید و زیر آفتاب بگذارید. روز بعد جای ظرفها را با هم عوض کنید. به این ترتیب همهٔ انگلهای احتمالی نابود میشوند.همچنین، سعی کنید در تابستان روزانه آب را حداقل دو بار عوض کنید. علاوه بر کثیف شدن آب، خوردن آب داغ در تابستان چندان دلچسب نیست.همچنین، برای خنک ماندن آب میتوانیم یک بطری پلاستیکی تمیز و یخزده را در ظرف آب بگذاریم تا آب مدت بیشتری خنک بماند. توجه کنیم که آبی که مخصوصاً برای پرندگان میگذاریم نباید یخ باشد، باید خنک باشد.تالین ساهاکیان