بیشتر ما در موقعیتی مشابه، همان کاری را انجام میدهیم که این مرد جوان انجام میدهد. وقتی حیوانی را…
انتشار: 2026/07/22 11:53 UTCدریافت: 2026/08/16 03:41 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/16 03:41 UTC
بیشتر ما در موقعیتی مشابه، همان کاری را انجام میدهیم که این مرد جوان انجام میدهد. وقتی حیوانی را میبینیم که از مرگی دهشتناک میگریزد، با او همدلی میکنیم و با همهٔ وجود آرزو میکنیم نجات پیدا کند.بله، بیشتر ما آدمهای بیوجدانی نیستیم. حتی اگر حیوانی نیازمند یا فراری از کشتارگاه یا قصابی را ببینیم، سعی میکنیم او را نجات دهیم و به آرامش و امنیت برسانیم.مشکل بیشتر ما بیوجدانی نیست؛ بیفکری است. مشکل ما، فراموش کردن رابطهٔ غذا، پوشاک یا وسیلهایست که میخریم با رنج بیانتها و قتل موجودی که اگر در لحظهٔ کشتن یا آزارش سر میرسیدیم حتماً برای نجاتش کوشش میکردیم.خبر بد این است که این بیفکری، همانقدر باعث شکنجه و قتل حیوانات میشود که بیوجدانی و سنگدلی. برای حیوانات چه فرقی میکند که ما از روی بیفکری به پرورش، شکنجه و کشتار آنها دامن میزنیم یا از روی بیوجدانی؟! چیزی که این زنجیرهٔ ممتد شکنجه و قتل را پاره میکند، خارج شدن از این سیستم جنونآور کشتار است.پس بیاموزیم، آگاهانه انتخاب کنیم و به استثمار حیوانات، خشونت علیه آنها و کشتنشان، در تمام سطوح زندگی و با هر ابزار ممکن، «نه» بگوییم.نه به خوردن حیوانات و ترشحات بدن آنها!نه به پوشیدن پوست، پر و پشم آنها!نه به استفاده از کالاها و موادی که در تولیدشان از اجزای بدن حیوانات یا مواد حیوانی استفاده شده است!نه به مصرف محصولاتی که نتیجهٔ به بردگی کشاندن، استثمار و قتل حیواناتاند.تالین ساهاکیان



