بعضی از پرندگان پیوند مادامالعمر با جفت خود برقرار میکنند و احتمال جدایی آنها کم است. کبوترها، قو…
انتشار: 2026/07/20 09:29 UTCویرایش: 2026/08/01 00:08 UTCدریافت: 2026/08/09 03:40 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/09 03:40 UTC
بعضی از پرندگان پیوند مادامالعمر با جفت خود برقرار میکنند و احتمال جدایی آنها کم است. کبوترها، قوها، غازها، بیشتر طوطیها، جغدها، آلباتروسها و عقابها جزو این دستهاند.در مقابل، بسیاری از پنگوئنها، گنجشکها و پرندگان آوازخوان معمولاً فقط در طول یک فصل تولیدمثل تکهمسر میمانند و ممکن است سال بعد جفت دیگری انتخاب کنند. پرندهٔ نر و ماده با هم لانهسازی میکنند، تخم میگذارند و از جوجهها مراقبت میکنند. مراقبت از جوجهها کار طاقتفرسایی است مثلاً جوجهٔ گنجشکها و پرندگان آوازهخوان کوچک هر پانزده دقیقه یک بار باید غذا بخورند. بنابراین، اگر مادر یا پدر با وظیفهٔ بزرگ کردن جوجهها تنها بماند، شانس بقای جوجهها کاهش قابل توجهی پیدا میکند. قبل از آنکه جوجهها کاملاً مستقل شوند، مادر و پدر جوجههایی را که کاملاً با پر پوشیده شدهاند به خارج از لانه میفرستند و چند روز تا دو هفته در کنار آنها میمانند و به آنها غذا میرسانند تا آنها به تدریج پرواز و زندگی مستقل را یاد بگیرند. اینجا مادری را می بینیم که دو جوجهاش را برای غذا خوردن به نزدیکی منبع غذا آورده است. از قرار معلوم، یکیشان زود یاد گرفته چطور خودش غذا را بردارد و آن یکی با اینکه تقریباً همقد و قوارهٔ مادرش است، انتظار دارد همچنان مادر غذا را در دهانش بگذارد. گاهی هم پدر و مادر هر دو با جوجههایشان میآیند و سعی میکنند به آنها راه و چاه را نشان بدهند. تماشای این جوجههای فوقالعاده دوستداشتنی با آن قیافههای خنگولشان مثل پماد روی روح زخمی است.



