ریچارد داوکینز : طبیعت نه مهربان است و نه نامهربان. او نه طرفدار رنج و عذاب است و نه علیه آن. طبیعت هیچ علاقه یا اهمیتی براي رنج دادن و رنج بردن قائل نیست، مگر اینکه بر بقایِ دی ان ای تأثیرگذار باشد. به راحتی میتوان ژنی را تصور کرد که هنگامی که یک غزال در شُرُف کشته شدن با دندان های یوزپلنگ است، درد آنرا کاهش دهد. آیا همچون ژنی مورد لطف انتخاب طبیعی قرار میگیرد؟ خیر، مگر اینکه عمل آرام کردن غزال شانس ژن را براي انتقال به نسل های آینده افزایش دهد.درک این مطلب دشوار است، و لذا میتوان حدس زد غزال ها درد و ترس وحشتناکی را هنگامی که یوزپلنگی برای گرفتن و کشتن آنها میدود، تحمل می کنند. زیرا سرنوشت اکثر آن ها مرگ است. تعداد کل دفعات تحمل رنج در هر سال در جهان طبیعت از حد تصور خارج است. در همین لحظه که مشغول نوشتن این پاراگراف هستم، هزاران هزار حیوان زنده زنده در حال خورده شدن هستند؛ هزاران حیوان دیگر ناله کنان از ترس در حال فرار و نجات جانشان می باشند؛ بسیاري دیگر از داخل بوسیله انگل های بیرحم به آرامی در حال خورده شدن هستند؛ هزاران جاندار مختلف بر اثر گرسنگی، تشنگی و بیماری، در حال تلف شدن هستند. این چنین عالمی نه نیت خیری خواهد داشت و نه شر. هیچ نیتی از هیچ نوعی از آن نمیتوان انتظار داشت. در عالم تحت کنترلِ نیروهای بی احساسِ فیزیکی و همتاسازی ژنتیکی، عده ای لاجرم زیر دست و پا خواهند مرد، عده ای بخت یارشان خواهد بود، ولی شما در آن نه منطقی خواهید یافت و نه عدالتی. عالمی که ما نظاره میکنیم اساساً تمام ویژگی های یک عالم بی نظم، بی هدف، و فاقد خیر و شر را داراست، و به شکلی بیرحمانه بی اعتنا و بی تفاوت است. به قول شاعر غمگین،ای ایی هاوسمن : طبیعت بی مهر و بی شعور نه میداند و نه اهمیت میدهد.دی ان ای نه میداند و نه اهمیت میدهد. دی ان ای برای خود وجود دارد. و ماییم که به ساز او میرقصیم.ریچارد داوکینز ـ نهری از عدنکانال آثار پرفسور ریچارد داوکینز 🔻🦌 @evolution_ir