▫️گناهانِ پنهانی، ایمان انسان را از درون میجوند، بیآنکه مؤمن متوجه این فرسایش باشد. سپس آدمی کمک…
انتشار: 2026/07/25 08:21 UTCدریافت: 2026/08/04 18:27 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/04 18:27 UTC
▫️گناهانِ پنهانی، ایمان انسان را از درون میجوند، بیآنکه مؤمن متوجه این فرسایش باشد. سپس آدمی کمکم و ذرهذره سقوط میکند.نخست، عبادتهای پنهانی از میان میروند؛ لذت مناجات و خلوت با خدا را از دست میدهد و دیگر حضور و همراهی خداوند را آنگونه که باید احساس نمیکند. سپس این سقوط ادامه پیدا میکند: نوافل و عبادتهای مستحبی را ترک میکند و برای انجام عبادتهای ظاهری نیز بهانهتراشی و توجیهگری را آغاز میکند.در نهایت، پس از آنکه تهیشدن روحی مدتها ادامه یافته است، حتی ظاهر دینی و بیرونی او نیز فرو میریزد.اگر انسان به خود نیاید، خود را دریابد، به ریسمان خدا چنگ نزند و در پیشگاه او همچون کودکی از شدت گریه اشک نریزد، همچنان در سراشیبی سقوط خواهد ماند؛ زیرا کسی که از چشم خدا بیفتد، دیگر زمینی نمییابد که با آغوش باز پذیرای او باشد، و برای درهٔ سقوط نیز پایانی نیست.و خوشبخت کسی است که پیوسته خودش را محاسبه کند و زیانهای کوچک و لغزشهای جزئی را پیش از آنکه به فروپاشیهای بزرگ تبدیل شوند، ببیند و دریابد.@dawatilaallah | تماشاگه راز

