▫️صالح دمشقی ـ رحمه‌الله ـ به فرزندش گفت:« پسرم !اگر روز و شبی بر تو گذشت که در آن، دینت، جسمت، مال…

▫️... و گفت: عاقل آن استکه سخن بر قدر حاجت گویدو هرچه افزون است ، دست از آن بدارد.عطار نیشابوری | تذکرة الاولیاء@dawatilaallah | تماشاگه راز

▫️امیل سیوران در یکی از گزین‌گویه‌هایش می‌نویسد:«ما نه از فقدانِ امید، بلکه از زنده ماندنِ امیدهای واهی‌مان رنج می‌بریم.»@dawatilaallah | تماشاگه راز

▫️« ما شاء الله كان ، وما لم يشأ لم يكُن » «هرچه خدا بخواهد، همان می‌شود؛ و آن‌چه نخواهد، نخواهد شد.»این جمله را بر دیوار قلبت بیاویز ! چرا که عصاره‌ی آرامش و سرچشمه‌ی اطمینان است. آسایش واقعی آن‌گاه است که کارهایت را به خدا بسپاری.اگر چیزی که دوست داری به تو رسید، شکر می‌کنی و اگر نرسید باز هم خدا را سپاس می‌گویی و صبر پیشه می‌کنی و در میان این دو حالت ، با یقین زندگی می‌کنی که آنچه خدا برایت مقدر می‌کند، همان بهترین است؛ و در این یقین، حس می‌کنی که به پناهگاهی محکم و استوار تکیه زده‌ای.@dawatilaallah | تماشاگه راز

▫️‏مرا خیالِ تو، خود بی خیالِ عالم کرد ...@dawatilaallah | تماشاگه راز

▫️«مبادا رفت‌وآمد و قدرت‌نماییِ کافران در سرزمین‌ها تو را بفریبد.»گمان نکن که سکوت آسمان نشانه رضایت خداست؛ یا اینکه گسترش قدرت، افزایش ستم، و ادامه کشتار و ظلم آنان، نشانه امنیت یا رهایی‌شان باشد.آن‌ها در زمین رفت‌وآمد می‌کنند، گویی با اطمینان پیش می‌روند؛ راه برایشان هموار به نظر می‌رسد و درها یکی پس از دیگری به رویشان باز می‌شود. اما این درها، درهای رحمت نیست؛ بلکه مهلتی است که خداوند برای آزمودن و به تدریج گرفتار شدنشان به آنان داده است.اگر می‌بینی ستمگری فرصت یافته و همچنان به ظلم خود ادامه می‌دهد، تصور نکن که از حساب و کیفر در امان مانده است. هر لحظه‌ای که در ستم و گمراهی می‌گذراند، او را به سرانجامش نزدیک‌تر می‌کند. هر جان بی‌گناهی که گرفته می‌شود و هر خون پاکی که بر زمین می‌ریزد، مسئولیتی سنگین و کیفری گریزناپذیر را برای او رقم می‌زند.دنیا محل داوری نهایی نیست؛ میدان آزمون است. سرانجام واقعی در پیشگاه کسی رقم می‌خورد که حتی به اندازه ذره‌ای ستم نمی‌کند.پس فریب شکوه ظاهری و قدرت آنان را نخور و در برابر هیبتشان سست نشو؛ زیرا عدالت، هرچند دیر، سرانجام خود را نشان خواهد داد.@dawatilaallah | تماشاگه راز

▫️تمام عمر دنبال جایی می‌گردیم که آرام بگیریم . در آخر می‌فهمیم آرامش، جغرافیا نبود، آدمِ دیگری هم نبود ؛ چیزی بود که در خودمان گم کرده بودیم.@dawatilaallah | تماشاگه راز