دانستنی های روانشناسی

💬میگه:بچه‌هایی که تو دعواهای خونه، وسط والدین گیر می‌کردن یاد گرفتن آرامش رو توی کنترل همه چیز پیدا کنن.واسه همینه که الان از یه پیام جواب‌داده‌نشده، بی‌نظمی خونه، یا سکوت یه آدم، روانشون به هم می‌ریزه.اونا از قبل، مدیر بحران شدن.#سلامت_روان#تروما#بحران #خانواده#دانستنیهای_روانشناسی @darbandimoshaver

برای داشتن یک رابطه خوب، نیازی نیست دائم عاقلانه رفتار کنیم( چیزی که امکان‌پذیر نیست). کافی است همه دانش و مهارتی که داریم را به کار بگیریم تا نقش خود را در مشکلات موجود پیدا و آن را تکرار نکنیم. مهم‌تر این که هر چند وقت یک بار بتوانیم به جای بهانه‌تراشی  و دفاع از خود، با روی گشوده اقرار کنیم که گاهی رفتار اشتباهی داشته‌ایم و برای رنجاندن دیگری از او عذرخواهی کنیم.#دانستنیهای_روانشناسی @darbandimoshaver

آخر هفته آمده تا به یادمان بیاورد که زندگی فقط فهرست کارهایی نیست که باید انجام شوند. گاهی باید سرعت را کم کرد؛ نه برای فرار از زندگی، بلکه برای دوباره شنیدنِ خودمان. امروز اگر کاری هم نکردی، اگر دیرتر بیدار شدی، اگر ذهنت را از «بایدها» خالی کردی، چیزی را از دست نداده‌ای. شاید یکی از عمیق‌ترین شکل‌های مراقبت از خود همین باشد: برای مدتی، از خودت چیزی نخواهی. امروز فقط ببین بدنت چه می‌گوید، دلت کجا آرام‌تر است و چه چیزی واقعاً به تو جان می‌دهد. آخر هفته، تمرینِ برگشتن به خود است. 🤍#دانستنیهای_روانشناسی @darbandimoshaver

چگونه از فروپاشی روانی جلوگیری کنیم؟فروپاشی روانی معمولاً ناگهانی اتفاق نمی‌افتد؛ نتیجهٔ فشارهای انباشته، ترس‌های گفته‌نشده و نادیده گرفتن نیازهای درونی است.پیشگیری از آن، بیش از هر چیز، نیازمند آگاهی و مراقبت آگاهانه از خود است.اول: دیدن و پذیرفتن فشارهاانکار خستگی، غم، خشم یا ترس، آن‌ها را از بین نمی‌برد؛ فقط عمیق‌ترشان می‌کند. اولین قدم این است که به خودمان اجازه دهیم بپذیریم «حالم خوب نیست». همین پذیرش، بخش بزرگی از فشار را کاهش می‌دهد.دوم: تنظیم حد و مرزهاذهن انسان ظرفیت محدودی دارد. پیگیری مداوم اخبار، تحمل روابط فرساینده یا مسئولیت‌های بیش‌ازحد، ذهن را به مرز فرسودگی می‌رساند. نه گفتن، فاصله گرفتن موقت و کم‌کردن ورودی‌های استرس‌زا، نشانهٔ ضعف نیست؛ نشانهٔ بلوغ روانی است.سوم: بدن را جدی بگیریمخواب ناکافی، تغذیهٔ نامنظم و بی‌تحرکی مستقیماً روان را تخریب می‌کنند. مراقبت از بدن حتی در ساده‌ترین شکلش مثل پیاده‌روی کوتاه یا نفس عمیق پیام امنیت به مغز می‌فرستد.چهارم: حرف زدن، نه فرو خوردناحساساتِ گفته‌نشده، به شکل اضطراب، حملهٔ عصبی یا افسردگی بازمی‌گردند. صحبت با یک دوست امن، نوشتن، یا کمک گرفتن از متخصص، راه تخلیهٔ سالم فشار است.پنجم: معنا ساختن در دل آشوبذهن بدون معنا فرو می‌ریزد. حتی در سخت‌ترین شرایط، داشتن یک هدف کوچک، یک مسئولیت انسانی یا یک امید روزانه، روان را سرپا نگه می‌دارد.در نهایت، پیشگیری از فروپاشی روانی یعنی به‌موقع ایستادن، گوش دادن به خود، و کمک گرفتن قبل از شکستن. مراقبت از روان، یک ضرورت است#دانستنیهای_روانشناسی @darbandimoshaver

هنر کینتسوگی:در فرهنگ ژاپنی، ظروف شکسته را دور نمی‌اندازند؛ آن‌ها را با صبر و ظرافت مرمت می‌کنند و ترک‌هایشان را با طلا پُر می‌سازند. در این نگاه، شکستگی نه نشانه‌ی پایان، بلکه بخشی از داستان شیء است. ژاپنی‌ها باور دارند آنچه آسیب دیده و رنجی را از سر گذرانده، با همه‌ی ترک‌هایش زیباتر و ارزشمندتر می‌شود؛ زیرا هر زخم، روایتگر گذشته‌ای است که به آن معنا و هویت بخشیده است.#دانستنیهای_روانشناسی @darbandimoshaver

احساسات پردازش‌نشده یعنی هیجاناتی که در زمان تجربه‌شان به‌طور کامل شناخته،ابراز و یکپارچه نشده‌اند و به همین دلیل به شکل خام،ناتمام یا فشرده درون فرد باقی می‌ماننداین احساسات معمولاً در لحظه وقوع یا سرکوب می‌شوند،یا فرد به هر دلیلی توان یا اجازه تجربه و بیان آن‌ها را نداشته است.🌱نمونه‌هایی از احساسات پردازش‌نشده:اندوهِ ناتمام:سوگ و غمی که مجال ابراز نیافته و همچنان در پس‌زمینه روان باقی مانده استخشم فروخورده:عصبانیتی که سرکوب شده و بیان نشده،یا به‌جای ابراز مستقیم،در قالب تنش بدنی،پرخاشگری منفعل یا بیماری‌های روان‌تنی بروز می‌کندترسِ تثبیت‌شده: که در زمان وقوع تجربه، به‌طور سالم مدیریت نشده و به شکل اضطراب یا اجتناب مزمن باقی مانده استاحساس گناه سرکوب‌شده:هیجاناتی که به دلیل قضاوت اجتماعی یا درونی مجال دیده و پردازش شدن پیدا نکرده‌اند و به‌صورت سنگینی درونی باقی می‌مانندنیازهای بیان‌نشده:میل یا اشتیاقی که سرکوب شده و خود را به‌صورت نارضایتی،افسردگی یا بی‌معنایی نشان می‌دهداین احساسات اغلب بعدها در روابط،واکنش‌های شدید عاطفی، یا علائم جسمی-روانی خودشان را نشان می‌دهند.#دانستنیهای_روانشناسی @darbandimoshaver

وقتی می‌خواهید انگیزهٔ فردی را کور کنید، بهترین راه این است که او را از هر نوع نوازش محروم کنید.امروزه بی‌نوازشی را شکنجهٔ سفید می‌نامند، یعنی بدون اینکه فرد را مورد آزار و اذیت قرار بدهند، او را با بی‌نوازشی آشفته و عصبی می‌سازند.#دانستنیهای_روانشناسی @darbandimoshaver

در الگوی دلبستگی،فرد اضطرابی برای احساس امنیت به نزدیکی بیشتری نیاز دارد، در حالی که فرد اجتنابی امنیت را در حفظ استقلال و فاصله تجربه میکند. اگر این تفاوت شناخته نشود، هر دو ممکن است رفتار طرف مقابل را به اشتباه «بی‌علاقگی» یا «وابستگی بیش از حد» تعبیر کنند.افراد با دلبستگی اجتنابی معمولاً در زمان استرس فاصله میگیرند، نه لزوماً به این دلیل که علاقه‌ای ندارند، بلکه چون این شیوه‌ای است که برای کنار آمدن با فشار یاد گرفته‌اند.🔻 هیچکدام از این دو نفر «اشتباه» نیستند؛ فقط زبان متفاوتی برای احساس امنیت دارند. این رابطه زمانی بهتر میشود که فرد اضطرابی یاد بگیرد همیشه به دنبال اطمینان نباشد و فرد اجتنابی یاد بگیرد به جای فاصله گرفتن، احساساتش را بیان کند. امنیت در رابطه، با درک متقابل و گفت‌وگوی سالم ساخته میشود، نه با تعقیب کردن یا فرار کردن. #دانستنیهای_روانشناسی @darbandimoshaver

صبح را قوی شروع کن(روزت را به اضطراب نسپار.)صبح، فقط یک ساعت از روز نیست؛تنظیم‌کننده‌ی ریتمِ ذهن است.اگر با عجله، خبرهای نگران‌کنندهو هجومِ پیام‌ها بیدار شوی،مغزت را مستقیم وارد حالتِ بقا کرده‌ای.شروعِ قوی یعنی:چند دقیقه بی‌گوشی،چند نفسِ عمیق،کمی نور،کمی حرکت.ذهن، اولِ صبح هنوز نرم است؛هرچه در آن بگذاری،تا شب با تو می‌ماند.قوی‌بودن یعنیقبل از اینکه دنیا از تو چیزی بخواهد،تو از خودت بپرسی:«امروز مهم‌ترین کارِ من چیست؟»روزهای خوب،تصادفی نیستند؛از صبح‌های آگاهانه ساخته می‌شوند.#دانستنیهای_روانشناسی @darbandimoshaver

✅  بعضی زن و شوهرها با تبری در دست برای برقراری ارتباط با هم تلاش می کنند. آنها می خواهند دیگری را در کنار خود نگه دارند ولی پوششی از تیغ بر تن کرده اند یا می خواهند روحیات و نیازهایشان شناخته شود اما نقابی به نفوذ ناپذیری کلاهخود بر صورت دارند.بدیهی است در این شرایط صمیمیت به وجود نیاید و جای تعجب نیست که آنها آزرده خاطر و ناراضی باشند.شما برای برقراری ارتباط چه چیزی در دست دارید؟چه پوششی بر تن کرده اید؟چه نقابی بر نیازها و خواسته هایت گذاشته اید؟#دانستنیهای_روانشناسی @darbandimoshaver

ذهن و جهان بیرون، پیوسته در گفت‌وگو با یکدیگرند.آشفتگی درون، خود را در بی‌نظمیِ محیط نشان می‌دهد،و بی‌نظمیِ بیرون، دوباره ذهن را در هم می‌پیچد.نظم دادن به پیرامون، فقط مرتب کردن اشیا نیست؛تمرینی‌ست برای بازگرداندنِ آگاهی و حضور به لحظه.وقتی در سکوت چیزی را سرِ جای خود می‌گذاری،وقتی میز یا اتاقت را مرتب می‌کنی،در واقع در حال گفت‌وگو با ذهنی هستی که می‌خواهد آرام و روشن شود.نظم بیرونی، پژواکی از وضوح درونی‌ست.هر عمل آگاهانه‌ای — حتی تا کردنِ یک لباس یا تمیز کردنِ سطحی کوچک —اگر با حضور انجام شود، ذهن را از پراکندگی به تمرکز بازمی‌گرداند.امروز، چند دقیقه‌ای را به نظم دادن اختصاص بده.با عجله نه؛ با دقت و توجه.به حرکات دستانت نگاه کن، به تماس، به حسِ فضا، به نفس کشیدنت.در این لحظاتِ ساده، ذهن نیز کم‌کم در جای خودش قرار می‌گیرد.وقتی پیرامونت نظم می‌یابد، درونت بازتر می‌شود،و وقتی درونت روشن‌تر است،نظم در بیرون، خودبه‌خود جاری می‌شود.#دانستنیهای_روانشناسی @darbandimoshaver

💢زندگی شما بازتاب هویت شماست، نه تلاش‌هایتان!برای اصلاح مسیر، نباید صرفاً دنبال «برنامه جدید» باشید، بلکه باید «آدم جدیدی» شوید.برای این تغییر، ابتدا با کارهای کوچک هویت جدید را به مغزتان ثابت کنید؛ مثلاً برای تبدیل شدن به یک «فرد منظم»، فقط مرتب کردن همیشگی میز کار را ملاک قرار دهید.سپس آینده را عینی کنید؛ یعنی به جای هدف مبهم «موفقیت»، دقیقاً مشخص کنید ۳ سال بعد در چنین روزی مشغول انجام چه پروژه یا مهارتی هستید تا انتخاب‌های امروزتان معنادار شود. در نهایت، با حذف تحمل‌های سمی مثل بستن کارهای نیمه‌تمام یا تعمیر وسایل خراب، انرژی ذهنی‌تان را برای جهش‌های بزرگ آزاد کنید.#دانستنیهای_روانشناسی @darbandimoshaver

‏به چه کسی میگویند"امن"؟کسی که وقتی جای زخم‌هایت را به او نشان می‌دهی،از آن پس همه تلاشش را میکند که از آن سمت به تو آسیبی نرسد.به چه کسی میگویند"همدرد"؟کسانی که وقتی از دردهایشان به هم میگویند،از آن پس همه تلاششان درک متقابل،برای عبور از زخم و دردها باشد نه انکار درد همدیگر...#دانستنیهای_روانشناسی @darbandimoshaver

«انرژی منفی» آیا  واقعیت علمی است  یا فقط یک تجربه انسانی است؟در روان‌شناسی علمی، مفهومی به نام «انرژی منفی» به عنوان یک نیروی مستقل و قابل اندازه‌گیری وجود ندارد. با این حال، تجربه‌ای که مردم با این واژه توصیف می‌کنند، کاملاً قابل فهم و توضیح است.وقتی می‌گوییم «فضا سنگین بود» یا «از آن آدم انرژی منفی گرفتم»، معمولاً با پدیده‌ای به نام «سرایت هیجانی» روبه‌رو هستیم. مغز انسان به‌طور طبیعی هیجان‌های دیگران را از طریق حالت چهره، لحن صدا و زبان بدن دریافت و بازتاب می‌دهد. به همین دلیل، قرار گرفتن در کنار فردی مضطرب، خشمگین یا افسرده می‌تواند بدن و ذهن ما را نیز در همان مسیر تنظیم کند.از سوی دیگر، سیستم عصبی ما به محیط‌های پرتنش واکنش نشان می‌دهد. فعال شدن سیستم استرس، افزایش ضربان قلب یا احساس دلشوره، می‌تواند به صورت «سنگینی فضا» تجربه شود. همچنین، طرحواره‌ها و فیلترهای شناختی ما نقش مهمی دارند؛ گاهی آنچه انرژی منفی می‌نامیم، در واقع حساسیت بیشتر ذهن ما به نشانه‌های تهدید یا ناراحتی است.انسان موجودی اجتماعی است و سیستم عصبی ما با دیگران هم‌تنظیم می‌شود. به همین دلیل، مراقبت از مرزهای روانی، انتخاب روابط امن و توجه به تنظیم هیجانی خود، اهمیت زیادی دارد.آنچه در زبان روزمره «انرژی منفی» نامیده می‌شود، اغلب ترکیبی از سرایت هیجانی، واکنش‌های عصبی ـ زیستی و تفسیرهای شناختی ماست؛ تجربه‌ای انسانی که با آگاهی و خودتنظیمی می‌توان آن را بهتر مدیریت کرد.#دانستنیهای_روانشناسی @darbandimoshaver

ادامه ی گوش به زنگی گوش به زنگی و هوشیاری مفرط ممکنه با علائم دیگه ای هم همراه باشد:بدخوابی یا بیدار شدن ناگهانیاسترس بدون دلیل مشخصتمرکز سخت یا ذهن پرش داراحساس خطر دائم، حتی وقتی همه چی امن هست.  حالا باید چی کار کرد؟به خودمان زمان بدهیم. این وضعیت، با گذشت زمان و البته که در فضای امن، آرام تر میشود اما حتما نیاز به زمان دادن هست.دور بودن از محرک های خطر و از جمله تصاویر و  صداهای آزاردهنده مثلا استفاده از هدفون ضدصدا، کم کردن مشاهده و شنیدن اخبار و رسانه ها، گوش دادن به موسیقی آرام می‌تواند کمک کند.حرکت دادن بدن. پیاده روی، رقص، یوگا، حتی راه رفتن ساده باعث بهتر عمل کردن و تنظیم سیستم عصبی می شود.تنفس عمیق و آگاهانه. تمرین های تنفسی (۴ ثانیه دم، ۴ ثانیه نگه داشتن، ۶ ثانیه بازدم) بسیار مفید است .اگه علائم ماندگار شدند، کمک حرفه ای باید گرفت.  مغز می تواند دوباره احساس امنیت را  یاد بگیرد، با کمک درست و حرفه ای می‌توانیم خود را بازسازی کنیم. هوشیار بودن، در زمان خطر، حتما نجات بخش هست.اما الان که در امان تری، وقت آن است که این زره رو با مهربانی باز کنیم.یادت باشهتو هنوز اون آدم قوی ای هستی که تونسته از دل خطر عبور کنه.#دانستنیهای_روانشناسی @darbandimoshaver

گوش به زنگی هایپرویژیلانس (Hypervigilance) به معنای هوشیاری یا گوش به زنگی بیش از حد نسبت به خطرات یا تهدیدات واقعی یا خیالی است.علت بروز گوش بزنگی به ماهیت موقعیت و نیازهای فرد بستگی دارد و معمولا زمانی فعال می‌شود که توجه به محرکی خاص برای جلوگیری یا پیشگیری از خطر ضروری باشد. در شرایطی که سیگنال هدف به ندرت اتفاق می‌افتد اما اهمیت بالایی دارد، گوش بزنگی نقش حیاتی دارد تا فرد سریع و بدون تأخیر به آن پاسخ دهد همچنین وضعیت‌های شغلی، شرایط اضطراری، و تجربه‌های روانی خاص می‌توانند این حالت را تقویت یا تضعیف کنند. به طور مثال کاهش گوش بزنگی اغلب پس از یک دوره تمرکز طولانی بروز می‌کند، به خصوص در کارهای با تقاضای شناختی بالا که منجر به کاهش انگیزش و کاهش عملکرد و سرخوردگی شناختی می‌شود.گوش بزنگی توانایی پیگیری و ردیابی ظهور محرک‌ هدف یا علائم مهم در شرایطی است که این محرک‌ها به ندرت اتفاق می‌افتند اما نیاز به واکنش سریع و دقیق دارنداز لحاظ رفتاری، فردی که گوش بزنگ است دارای ویژگی‌هایی مانند مراقبت و توجه مستمر به محیط، انتظار برای وقوع رویداد خاص، آمادگی برای واکنش سریع و تمرکز بالا بر نشانه‌های ظریف محیط می‌باشدمثلاً ماموران نظامی، افراد شاغل در امداد و نجات، یا کسانی که در شرایط دارای ریسک بالا فعالیت می‌کنند، نیازمند حالت گوش بزنگی بسیار بالا هستند تا به محض وقوع رویداد یا سیگنال مهم، عکس‌العمل فوری نشان دهند. همچنین این اصطلاح در شرایط حرفه‌ای به معنای حضور در حالت آماده‌باش و قابلیت دسترسی برای گرفتن پاسخ سریع به شرایط خاص است.این مطلب ادامه دارد #دانستنیهای_روانشناسی @darbandimoshaver

در بحران روان، بعضی جمله‌ها از روی دلسوزی گفته میشناما ناخواسته درد رو عمیق‌تر میکنن!❌ «مثبت فکر کن»❌ «قوی باش، بگذره»❌ «دیگران بدترش رو هم تحمل کردن»❌ «زیادی حساس شدی»❌ «این که چیزی نیست» چرا این حرف‌ها آسیب‌زننده‌ هستن؟چون در بحران روانی، مغز در حالت هشدار قرار داره.سیستم عصبی فعال شده و فرد دسترسی کافی به منطق، تحلیل و امیدِ کلامی نداره.در این شرایط، مقایسه، نصیحت یا کوچک‌نماییِ دردباعث شرم، انزوا و بسته‌شدن بیشتر فرد میشهبه‌جاش چی بگیم؟– «میبینم متوجه م که چقدر برات سخته»– «حق داری این‌قدر خسته باشی»– «کنارت هستم، لازم نیست الان درستش کنی»-« هرکمکی که حس میکنی از دستم برمیاد بهم بگو»#دانستنیهای_روانشناسی @darbandimoshaver

اگر بدن در معرض اضطراب شدید و طولانی و تروما و استرس مزمن قرار بگیره دچار Anhedonid میشه یعنی قطع ارتباط با احساسات به عنوان مکانیزم دفاعی.اگه این روزا به هیچ چیز حسی ندارید بدونید که واکنش طبیعی مغز برای حفاظت از شماست.#دانستنیهای_روانشناسی @darbandimoshaver

هر آدمی یه بخشی از وجود تو رو تحت تاثیر قرار میده. بعضیا به زندگیت میان تا نیمه‌های تاریک وجودت رو بهت نشون بدن. بعضیا میان تا کمکت کنن به آدمی که باید باشی تبدیل بشی. بعضیا هم فرصتی رو ایجاد میکنن، تا تو خودت و توانایی‌هات رو بشناسی، و متوجه بشی که واقعا کی هستی و چی میخوای. بنابراین ما از روابطمون با آدمای دیگه یا لذت میبریم، یا یاد میگیریم، یا تجربه کسب میکنیم تا رشد کنیم. پس به گذشته خودت و روابطت افتخار کن و با نگاه سرزنشگرانه خودت را مواخذه نکن .#دانستنیهای_روانشناسی @darbandimoshaver

بعضی روزها سبک‌اند، بعضی دیگر سنگین — و این کاملاً طبیعی است.زندگی در موج‌ها جریان دارد، و پیشرفت واقعی به این معنا نیست که همیشه احساس خوبی داشته باشیم؛ بلکه یعنی حتی وقتی سخت است، اماده حرکت بمانیم. و در هر لحظه، با صبر و مهربانی با خودمان رفتار کنیم.#دانستنیهای_روانشناسی @darbandimoshaver

‌#آغوش‌گرفتن ها سیستم عصبی را آرام می‌کنند.  آغوش بیشتر، #نصیحت کمتر.تصور کنید زمانی که گریه می‌کردید، به‌جای اینکه بشنوید گریه‌ات را متوقف کن، در آغوش گرفته شدید . تصور کنید زمانی که دوستی با موضوعی بسیار استرس زا نزد شما آمد، به جای انگیزه ی نصیحت کردن، فقط دست او را گرفتید و به او گفتید "من اینجا هستم تا گوش کنم." تصور کنید زمانی که احساس ناراحتی می کنید  یا انرژی روانی و خُلق پایینی دارید (بدون هیچ دلیل واضحی)—کسی که دوستش دارید دستانش را دور شما حلقه کرد و شما را محکم در آغوش گرفت.آغوش گرفتن و لمس انسان یکی از بزرگترین شفا دهندگان است. ما آن را نادیده می گیریم. و  با این که هر اینچ از بدن ما قرار است با همه چیز و هر کس در اطراف ما تنظیم شود.  ما می‌خواهیم در مورد اهمیت آغوش درمانی بدانیم و به راه‌های محبت و اغوش باز کردن برای خود و عزیزانمان فکر کنیم. زمان آن رسیده که یکدیگر را آرام کنیم.  با یکدیگر آرامش را تمرین کنیم  و دیگر از خودمان انتظار نداشته باشیم که ماشین باشیم. آغوش بیشتر، نصیحت کمتر #نیکول_لپرا#دانستنیهای_روانشناسی @darbandimoshaver

تروما اغلب مثل یک کوله‌پشتیِ سنگین هست که به ما تحمیل شده. ما نمی‌تونیم گذشته‌ای را که والدینمان داشتند ،تغییر بدیم، اما می‌تونیم تصمیم بگیریم که بارِ سنگینِ اون‌ها رو به دوشِ فرزندانمون ننندازیم.قطع کردنِ این بندها، جسورانه‌ترین کاری هست که یک انسان می‌تونه برای خانواده‌اش انجام بده.قطع کردنِ این بندها، به معنای بی‌احترامی به گذشتگان نیست؛ بلکه به معنای متوقف کردنِ چرخه‌ای هست که نباید به آینده منتقل بشه.رها کردنِ این بار، نه فقط آزادیِ ما، بلکه شفایِ نسلِ بعد از ماست.​#ترومای_بین_نسلی  #روانشناسی_خانواده #شفای_درون #خود_آگاهی #دکتر_دربندسری #دانستنیهای_روانشناسی @darbandimoshaver

تکنیک: #نام‌گذاری_هیجان(Affect Labeling)کاربردکاهش شدت هیجان‌های منفیافزایش تنظیم هیجانکاهش اضطراب و خشمافزایش خودآگاهی هیجانی✅ شرح ساده تکنیکوقتی هیجان نامشخص است، مغز در حالت هشدار می‌ماند.فقط نام‌گذاری دقیق احساس می‌تواند فعالیت آمیگدالا را کاهش دهد و مغز منطقی را فعال کند.مراحل اجرای تکنیکمکث کن و توجهت را به بدن بیاوربپرس: «الان دقیقاً چه احساسی دارم؟»هیجان را با یک کلمه یا جمله کوتاه نام‌گذاری کناجازه بده هیجان باشد، بدون تلاش برای تغییرمثال کاربردیبه‌جای «حالم بده»بگو: «احساس ناامیدی و دل‌گرفتگی دارم»نکات مهمدقت در نام هیجان، اثر تنظیمی را بیشتر می‌کنداین تکنیک ساده است، اما عمیقبا سرکوب فرق داردمناسب نیست برایکسانی که از تماس با هیجان اجتناب شدید دارندبدون داشتن حمایت در شرایط تروما‌ی فعال تمرین پیشنهادیامروز هر هیجان قوی را با یک کلمه دقیق نام‌گذاری کنو شدت آن را از ۰ تا ۱۰ بنویس.#دانستنیهای_روانشناسی @darbandimoshaver

💠یالوم باور دارد که انسان‌ها زمانی واقعاً قوی می‌شوند که دیگر نیازی به پنهان‌کردن ضعف‌ها، دردها یا ترس‌هایشان نداشته باشند.🔶او می‌گوید بسیاری از ما عمر خود را صرف پنهان‌کردن آن بخش‌هایی از خود می‌کنیم که فکر می‌کنیم «نباید باشند»؛ احساسات آسیب‌پذیر، خشم‌های فروخورده، ترس از طرد شدن یا حتی تنهایی.🔶اما واقعیت این است که همین پنهان‌کاری‌ها، ما را از درون فرسوده می‌کند. چون بخش بزرگی از انرژی روانی‌مان صرف «سانسور خود» می‌شود.🔶یالوم می‌نویسد: درمان از جایی آغاز می‌شود که فرد با خودش روراست می‌شود. وقتی می‌پذیرد که در بعضی جاها ترسیده، در بعضی روابط شکست خورده، یا گاهی احساس پوچی کرده.🔶او به بیمارانش کمک می‌کند تا بدون شرم، به ضعف‌هایشان نگاه کنند. چون تا وقتی که ضعف را پنهان می‌کنی، در سایه باقی می‌ماند و بر تو حکومت می‌کند؛ اما وقتی آن را ببینی، لمسش کنی و درباره‌اش حرف بزنی، دیگر بر تو سلطه ندارد.🔷نتیجه‌گیری:پذیرفتن ضعف، نشانه‌ی شکست نیست؛ نشانه‌ی شهامت است.وقتی با خودت صادق باشی، قوی‌ترین حالتت را تجربه می‌کنی.آنجا که ضعف را می‌پذیری، نقطه‌ی آغاز رشد و رهایی توست.#دانستنیهای_روانشناسی @darbandimoshaver

طرحواره های شکل گرفته در ناخودآگاه و تاثیر آن در زندگی کنونی #طرحواره#دانستنیهای_روانشناسی @darbandimoshaver

✅ انتخاب شریک زندگی: از «آنچه دیده می‌شود» تا «آنچه تحمل می‌شود»در انتخاب شریک عاطفی، بسیاری از افراد ابتدا به ویژگی‌های ظاهری و اجتماعی توجه می‌کنند:تحصیلات، جذابیت، درآمد، طبقه‌ی اجتماعی، شباهت‌ها، یا علایق مشترک. این عوامل می‌توانند در شروع رابطه مهم باشند، اما پژوهش‌های روان‌شناسی رابطه نشان می‌دهند که پایداری یک رابطه، بیش از هر چیز به کیفیت تنظیم هیجانی، همدلی، و ظرفیت روانی دو طرف وابسته است.به بیان ساده‌تر، رابطه را فقط «ویژگی‌های خوبِ فرد» حفظ نمی‌کنند؛ بلکه این پرسش تعیین‌کننده‌تر است که:وقتی یکی از ما از تعادل خارج می‌شود، دیگری چگونه واکنش نشان می‌دهد؟#دانستنیهای_روانشناسی @darbandimoshaver

👌من فکر می‌کنم آن چه موجب رنجش آدم‌ها از یکدیگر می‌شود، این است که:⬅️غالبا ما آدم‌ها توقع داریم طرف مقابلمان، به تمام وقایع دنیا از زاویه‌ی دید ما نگاه کند!در صورتی که درون هر آدمی، دنیای متفاوتی وجود دارد که با پذیرش این تفاوت‌ها، روابط شکل مناسب‌تری خواهند داشت.#دانستنیهای_روانشناسی @darbandimoshaver