.گاهی آدم نه از رفتنِ کسی میشکند،نه از تنهایی؛از جایی میشکند که میفهمدتمامِ آنچه با عشق ساخته بو…
انتشار: 2026/08/16 08:51 UTCدریافت: 2026/08/16 11:40 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/16 11:40 UTC
.گاهی آدم نه از رفتنِ کسی میشکند،نه از تنهایی؛از جایی میشکند که میفهمدتمامِ آنچه با عشق ساخته بود،برای کسی که دوستش داشت،هیچوقت به اندازهی کافی ارزشمند نبوده است.اما زندگی همینجا تمام نمیشود.یک روز میرسد که دیگر ، برای ماندنِ هیچکس التماس نمیکنی،برای دیدهشدن ، خودت را کوچک ،و برای دوست داشته شدن،از خودت نمیگذری.روزی میرسد که از رفتنِ آدمها نمیشکنی؛ چون فهمیدهای هیچکس آنقدر مهم نیست که،برای ماندنش، خودت را از دست بدهی..آخرِ قصه، کسی که باید میماند،خودت ِ تو بودی، نه دیگری.غزل_کرمانی.@cafee_art..