«تا روزی که بوددست‌هایش بوی گل سرخ می‌داداز روزی که رفتگل‌های سرخبوی دست‌های او را می‌دهند…»@Bist_M…

در خود نمی‌بینم که من بی او توانم ساختن.@Bist_Mag

واگویه ‌چیست؟ﺁﻫﺴﺘﻪ ﺑﺎ ﺧﻮﺩ ﺻﺤﺒﺖ ﮐﺮﺩﻥ ﺭﺍ "ﻭﺍﮔﻮیه" ﻣﯽگویند.ﻭﺍﮔﻮیه ﻫﺎ ﺍﺛﺮﺍﺕ عمیقی ﺑﺮ ﺭﻭﯼ ﻓﺮﺩ ﮔﻮینده ﺩﺍﺭﻧﺪ.اگر ﺷﻤﺎ ﺑﻪﺧﻮﺩﺗﺎﻥ ﻓﻘﻂ یک ﺑﺎﺭ ﺑﮕﻮیید:"ﻓﻼﻥ ﮐﺎﺭ ﺭﺍ ﻧﻤﯽﺗﻮﺍنم ﺍﻧﺠﺎﻡ دهم"ﺑﺎید یک ﻧﻔﺮ ﺩیگر ۱۷ ﻣﺮﺗﺒﻪ ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﺑﮕﻮید ﮐﻪ "ﺷﻤﺎ ﻣﯽﺗﻮﺍنید ﺁﻥ ﮐﺎﺭ ﺭﺍ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺩهید "ﺗﺎ ﺍﺛﺮ ﻫﻤﺎﻥ یک بار ﺭﺍ ﺧﻨﺜﯽ ﮐﻨﺪ!خیلی ﻣﺮﺍﻗﺐ ﻭﺍﮔﻮیهﻫﺎﯼ ﺧﻮﺩ ﺑﺎشید.ﻗﺪﺭﺕ ﻧﻔﻮﺫ ﮐﻼﻡ ﺷﻤﺎ ﺑﺮﺍﯼ‌ ﺧﻮﺩﺗﺎﻥ ﻫﻔﺪﻩ ﻣﺮﺗﺒﻪ ﺍﺯ ﻗﺪﺭﺕ ﮐﻼﻡ ﺩیگرﺍﻥ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺷﻤﺎ قویتر است!@Bist_Mag

هنگامی که همدیگر را بر دامنه‌ی تپه‌ای ملاقات کردیم، دیدم که انگشتان لیلی قرمز شده‌اند.گفتم: آیا از (خوشحالی) فراق و دوری من دستانت را حنا بسته‌ای و خضاب کرده‌ای؟گفت: پناه بر خدا که چنین باشد!بلکه هنگامی که دیدم مرا ترک می‌کنی، خون گریه کردم تا اینکه خاک زمین خیس شد.اشک‌هایم را با انگشتانم پاک کردم، و دستانم قرمز شد، اینگونه که میبینی.@Bist_Mag

@Official_To من از تُ هیچ نخواهم جز آن چه بپسندی که دل‌پسند تو ای دوست! دل‌بخواه من است شهریار✍ @Bist_Magدست هایت رادوست می‌دارم.@Bist_Mag

تو بیرحمانه زیبایی ومن نمیگم که دوستت دارم،به جاش بهت میگم:و اگر هیچکس دوستت نداشت،بدان که من مُرده ام!@Bist_Mag

روزی به دلبری نظری کرد چشم منزان یک نظر مرا دو جهان از نظر فتادعشق آمد آن چنان به دلم در زد آتشی کز وی هزار سوز مرا در جگر فتادبر من مگیر اگر شدم آشفته‌دل ز عشقمانند این بسی ز قضا و قدر فتادسعدی ز خلق چند نهان راز دل کنی چون ماجرای عشق تو یک‌یک به در فتادسعدی✍@Bist_Mag