یه ویدئو می‌دیدم در مورد اهمیت نوشتن.از مسائل ساده‌ی ریاضی شروع کرد و بعد رسید به مسائل پیچیده‌تر.…

بیشتر آدم‌ها به انگیزه‌ی بیشتری نیاز ندارن؛ به سیستم و محیط بهتری نیاز دارن. رفتار ما خیلی بیشتر از چیزی که فکر می‌کنیم تحت‌تأثیر شرایط و محیط اطرافمونه، نه صرفا اراده و انگیزه‌ی خودمون.:(Wood & Neal, 2007)• پس فقط به خودت نگو «باید بیشتر انگیزه داشته باشم». شرایطی بساز که انجام دادن کاری که می‌خوای، برات راحت‌تر بشه و اگر برات ممکنه در کنارش از حمایت آدم‌های دیگه هم استفاده کن.

یه ویدئو می‌دیدم در مورد اهمیت نوشتن. از مسائل ساده‌ی ریاضی شروع کرد و بعد رسید به مسائل پیچیده‌تر. برای مسائل ساده، مثلا ۴+۶، بدون نیاز به نوشتن می‌تونی توی ذهنت به جواب برسی؛ اما وقتی مسئله پیچیده‌تر می‌شه، گاهی نیاز داری بنویسیش تا بتونی حلش کنی. پس اگر…وقتی می‌نویسی، سرعت پردازش و قدرتی که فکر برای آسیب‌رسوندن بهت داره رو پایین‌تر میاری. وقتی با ذهنت تنها هستی، می‌تونی توی زمان خیلییی خیلی کوتاه به هر چیز منفی و ناخوشایندی که توی ذهنت هست فکر کنی و خودت رو آزار بدی. ولی وقتی سعی می‌کنی همون افکار رو روی کاغذ بیاری، سرعت نوشتن با دست با سرعت افکار توی ذهن یکی نمی‌شه و این روند کندتر می‌شه. پس نوشتن خیلی خیلی بهتر از تنها موندن با افکار توی سرمونه. 🌱

مادرم دعا کرد ولی من طاقتش را نداشتم شاهد آن عجز و لابه به درگاه خداوند باشم، آن‌هم برای کسی که بعد از تحمل آن‌همه درد و رنج می‌بایست در شانزده سالگی جان می‌داد. هیچ‌چیز بی‌منطق‌تر و ظالمانه‌تر از این نیست که بمیری پیش از آنکه چنان غرق گناه شوی که مستحق مرگ باشی… به نظرم گاهی که مردم می‌گویند همه‌چیز می‌گذرد نمی‌دانند از چه حرف می‌زنند… گذشته‌ی واقعی در خود محصور شده و هیچ یاد و خاطره‌ای از خود به جا نمی‌گذارد. - زیر تیغِ ستاره‌ی جبار؛ هِدا مارگلیوس کووالی

چقدر قشنگه این متن:منتظر نباش تا کامل بشی.با همین تکه‌های ناقصت راه بیفت.با سؤال‌هات ادامه بده.حتی وقتی هنوز داری خودت رو از نو کنار هم می‌چینی.فقط حرکت کن.✨

‏​مراقبت؛ ریشه و عصارهٔ کیفیت است. حلقه‌ای که کیفیت، هنر و تکنولوژی رو به هم وصل می‌کنه، همین مفهوم «مراقبت» یا اهمیت دادنه. وقتی به کاری که می‌کنی، از نوشتن یک متن ساده گرفته تا تعمیر یک قطعهٔ صنعتی واقعاً اهمیت بدی و برات ارزشمند باشه، «کیفیت» خودبه‌خود متولد میشه. بی‌کیفیتی در دنیای امروز، دقیقاً محصول همین بی‌توجهی و حس گسستگی عاطفی انسان از کاریه که انجام میده.

کاش آدم‌های بیشتری می‌دونستن که مغز هیچ‌وقت از بازسازی خودش دست نمی‌کشه.می‌تونی توی ۵۰سالگی یه ساز یاد بگیری. توی ۶۰سالگی یه زبان جدید. توی ۷۰سالگی ورزش‌های جدید رو شروع کنی. حتی توی ۸۰سالگی عادت‌های بدت رو تغییر بدی. انعطاف‌پذیری مغز هیج‌وقت متوقف نمیشه.تو تبدیل می‌شی به چیزی که مدام تکرارش می‌کنی.🍃