آوای دل ها

خدایا🙏دراین شب زيبا ﺩلمان ﺭﺍ ﺑﻪ ﺗوﻣﯽ ﺳﭙﺎﺭیمغم و اندوه💗ناراحتی ودلتنگی را ازوجودمان پاک کن وبادست مهربانتبه دعاهایمان مهر تایید بزنشبتون ماه

دعاےشبایرانیان باستان :پروردگارا سپیده دم ڪه فلڪ بیدارمیشودسرزمینم ازدروغ وتهمت پاڪ شودخدایااکنون روحم به استراحت میرودتومراقبش باشعزیزان شبتون بخیر

‌شبی پرسيدم از دلبرچه فَن در عاشقی خوش‌تر؟!فشاند آن زلفِ چون عنبر به رخ،يعنی پريشــانی!▪️قاآنی

‌آمد بتِ میخانه، تا خانه بَرَد ما رابنمود بهارِ نو، تا تازه کند ما رابگشاد نشانِ خود، بربست میانِ خودپر کرد کمان خود، تا راه زَنَد ما راصد نکته دراندازد، صد دام و دغل سازدصد نَرد عجب بازَد، تا خوش بخورد ما را▪️مولانا

‌دور گردون، گر دو روزی بر مراد ما نرفت دائما یکسان نباشد حال دوران، غم مخورهان مشو نومید، چون واقف نه‌ای از سِرِ غیبباشد اندر پرده بازی‌های پنهان، غم مخور▪️حافظ

چه‌ دانستم‌ که این سودامرا زین‌سان کند مجنوندلم را دوزخی سازددو چشمم را کند جیحونچه دانستم که سیلابیمرا ناگاه بربایدچو کشتی‌ام دراَندازدمیان قلزم پرخونزند موجی بر آن کشتیکه تخته تخته بشکافدکه هر تخته فرو ریزدز گردش‌های گوناگوننهنگی هم برآرَد سر،خورَد آن آب دریا راچنان دریای بی‌پایانشود بی‌آب چون هامونشکافد نیز آن هاموننهنگِ بَحرفَرسا راکشد در قعر ناگاهانبه دست قهر چون قارونچو این تبدیل‌ها آمد نه هامون ماند و نه دریاچه‌ دانم‌ من‌‌ دگر‌ چون‌ شدکه‌ چون‌ غرق‌ست‌ در بی‌چونچه دانم‌های بسیار استلیکن من نمی‌دانمکه خوردم از دهان بندیدر آن دریا کفی افیون▪️مولانا

‌به کجای این شبِ تیره بیاویزم قبای ژنده‌ی خود را؟!▪️نیما یوشیج

‌سرگذشتِ عشـقِ بی‌آغاز و انجامیم ما...▪️سیاوش کسرایی

‌بی نرگس تو خواب ندانم که چه باشدزلفت کشم و تاب ندانم که چه باشدتا طاق دو ابروی تو محرابِ بُتان شدبت جویم و محراب ندانم که چه باشداز زلف تو چون نیست مرا سوی رخَت رهشب گردم و مهتاب ندانم که چه باشدگویند که دریاب درین واقعه خود رامی‌گویم و دریاب ندانم که چه باشد!▪️خسرو دهلوی

‌گر امیدِ وصلِ تو در پِی نباشـد رهبرم،تا ابد ره دَرکشد وادیِ هجرانِ مراچون تو می‌دانی که درمانِ منِ سرگشته چیست،دردم از حد شد چه می‌سازی تو درمانِ مرا؟▪️عطار نیشابوری

شبتونمعطر به بوی مـهربـانی خــداالهی دلتـون شـادو قلب مـهربان تانهـمیشه تپنده باد ♡ درود بر شما همراهان گرامی شبتون آروم و زیبـا

#شعر_شباکنون که ارغوان به تو نفروخت گل فروشپیراهنی به رنگ گل ارغوان بپوشاز یاد بردن غم عالم میسر استاکنون که با شراب نشد شوکران بنوشکوشش چه می کنی که از این سنگ بگذریکوهی است پشت سنگ، از این بیشتر مکوشچون نی نفس کشیدن ما ناله کردن استدر شور نیز ناله ی ما می رسد به گوشآتش بزن به سینه ی آتش گرفته امآتش گرفته را مگر آتش کند خموش#فاضل_نظری

اینک دوباره شب‏با آن همه سخاوتِ بی‌پایان‏مانند یک رفیقِ فروتن‏با من به سازش است#هوشنگ_چالنگی

ز دو دیده خون فشانم، ز غمت شب جداییچه کنم؟ که هست اینها گل خیر آشناییهمه شب نهاده‌ام سر، چو سگان، بر آستانتکه رقیب در نیاید به بهانهٔ گداییمژه‌ها و چشم یارم به نظر چنان نمایدکه میان سنبلستان چرد آهوی ختاییدر گلستان چشمم ز چه رو همیشه باز است؟به امید آنکه شاید تو به چشم من درآییسر برگ گل ندارم، به چه رو روم به گلشن؟که شنیده‌ام ز گلها همه بوی بی‌وفاییبه کدام مذهب است این؟ به کدام ملت است این؟که کشند عاشقی را، که تو عاشقم چرایی؟به طواف کعبه رفتم به حرم رهم ندادندکه برون در چه کردی؟ که درون خانه آیی؟به قمار خانه رفتم، همه پاکباز دیدمچو به صومعه رسیدم همه زاهد ریاییدر دیر می‌زدم من، که یکی ز در در آمدکه درآ، درآ، عراقی، که تو خاص از آن مایی#عراقی

ما رند و خراباتی و دیوانه و مستیمپوشیده چه گوییم؟ همینیم که هستیمزآن باده که در روز ازل قسمت ما شدپیداست که تا شام ابد سرخوش و مستیمدوشینه شکستیم به یک توبه دوصد جامامروز به یک جام دوصد توبه شکستیمیک‌باره ز هر سلسله پیوند بریدیمدل تا که به زنجیر سر زلف تو بستیمنگذشته ز سر، پا به ره عشق نهادیمبرخاسته از جان، به غم یار نشستیمدر نقطهٔ وحدت سر تسلیم نهادیموز دایرهٔ کثرت موهوم برستیم#فرصت_شیرازی