به او گفتم من خودم را با خستگی تمام از میان این فصل عبور می‌دهم فقط به امید نور کم‌سویی که در دوردس…

«چطور دوام آوردی؟»«نیاوردم... الان یکی دیگه‌ام.»گاهی تمام تراژدیِ زیستن در همین دو جمله خلاصه می‌شود.ما معمولاً دوام آوردن را با نماندنِ زخم‌ها اشتباه می‌گیریم ،خیال می‌کنیم کسی که هنوز ایستاده، همان آدمِ سابق است که فقط کمی خسته‌تر شده.اما حقیقت این است که بعضی رنج‌ها از آدم چیزی کم نمی‌کنند، او را به کسی دیگر بدل می‌کنند.آنچه دوام می‌آورد، همیشه خودِ انسان نیست،گاهی فقط پوسته‌ای است که خاطرات را بر دوش می‌کشد.آن «منِ پیشین»، جایی میان شکست‌ها، فقدان‌ها، انتظارهای بی‌پاسخ و شب‌های طولانی جا مانده است.آنچه امروز نفس می‌کشد، نسخه‌ای است که از دل ویرانی سر برآورده....آشنایی که دیگر کاملاً آشنا نیست.دوام آوردن، همیشه به معنای حفظ کردن نیست، گاهی یعنی از دست دادنِ خودی که می‌شناختی و ساختنِ خودی که هرگز قصد ساختنش را نداشتی....زندگی، گاه از ما قهرمان نمی‌سازد، شاهدی خاموش می‌سازد که هر صبح با چهره‌ای تازه در آینه روبه‌رو می‌شود و در دل می‌داند: آن آدمِ سابق دیگر برنمی‌گردد ،نه چون شکست خورده، بلکه چون رنج، زبان دیگری برای زیستن به اوآموخته است.گاهی پاسخِ صادقانه به «چطور دوام آوردی؟» این نیست که «قوی بودم»، بلکه این است که «دوام نیاوردم، فقط کسی شدم که توانست با این ویرانی زندگی کند.».زندگی، بعضی آدم‌ها را درمان نمی‌کند، بازنویسی می‌کند!#دکتر_رضا_صائمی@AgahiTaamol

🍃چند راهکار برای مدیریت استرس:🔹بپذیرید که رویدادهایی وجود دارند که نمیتوانید آنها را کنترل کنید🔹نفس عمیق بکشید،مدیتیشن کنید🔹در مورد نگرانی‌تان با جزئیات بنویسید🔹به دنبال حمایت اجتماعی باشید🔹برای مدتی از فضای مجازی و رسانه ها دوری کنید🔹زمانی را در طبیعت بگذرانید و از ورزش کمک بگیر .@AgahiTaamol

سلام بر نوربر صبحی که امید را در تن ریشه می ‌زند ...@AgahiTaamol

هر شب قبل از خواب، وقتی همه چیز آرام می‌شود  لحظه‌ای با خودم فکر می‌کنم: برای خوشحال کردن خودم چه کرده‌ام؟@AgahiTaamol

زندگیِ نزیسته همیشه زیباتر به‌ نظر می‌رسد...اگر ازدواج می‌کردم. یا اگر هرگز ازدواج نمی‌کردم. یا اگر بچه‌دار می‌شدم. یا اگر بچه‌دار نمی‌شدم... اگر مهاجرت می‌کردم... اگر در همان شهرم می‌ماندم... اگر آن شغل را قبول می‌کردم... اگر استعفا نمی‌دادم... اگر رشته‌ی دیگری را انتخاب می‌کردم... اگر زودتر شروع کرده بودم... اگر دیرتر تصمیم گرفته بودم...و یا ...ذهن می‌تواند از هر مسیری که نرفته‌ ، بهشتی خیالی بسازد؛ چون آن مسیر هرگز در معرض اصطکاکِ واقعیت(مثل مسئولیت، ناکامی و محدودیت‌های زندگی) قرار نگرفته است.بینش یافتن به این نکته می‌تواند آغاز آشتی با زندگی باشد که هم اکنون درون آنی ...@AgahiTaamol

برخیز و برفروز چراغ  سپیده راتا بنگرم به روی تو صبح ندیده را  فریدون_مشیری@AgahiTaamol