#نظام_سلطانی کیش شخصیت، آثار جغرافیایی نیز برجای میگذارد. فرمانروایان نظام های سلطانی دوست دارند نا…
انتشار: 2026/08/05 16:32 UTCدریافت: 2026/08/12 11:20 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/12 11:20 UTC
#نظام_سلطانی کیش شخصیت، آثار جغرافیایی نیز برجای میگذارد. فرمانروایان نظام های سلطانی دوست دارند نام خود را بر شهرها و حتی ویژگی های طبیعی بگذارند: ارومیه و انزلی به نام رضا شاه، رضائیه و بندر پهلوی نامیده شدند. نام سانتا دومینگو به شهر تروخیلو تغییر داده…#نظام_سلطانیجنبه ای دیگر از شخص گرایی حکومت های سلطانی، نقش برجسته اعضای خانواده ی حاکم در این نظام هاست که باعث شده بسیاری از تحلیلگران از «دودمانها» سخن بگویند:در هائیتی و نیکاراگوئه پسران، ریاست جمهوری را از پدرانشان به ارث میبردند و در نیکاراگوئه و جمهوری دومینیکن، اعضای خانواده فرماندهی های مهمی را در نیروهای مسلح اشغال میکردند. در جمهوری دومینیکن، پسرِ دیکتاتور در سن نُه سالگی سرلشگر بود. همسران نیز نقش مهمی بازی میکنند. در هائیتی هر دو بانوی اول، نفوذ قابل ملاحظه ای داشتند و در فساد آن نیز شریک بودند. در فیلیپین ایملدا مارکوس تعدادی مشاغل همتراز وزیر داشت و نامزد سمت شهردار مانیل شد. خواهر شوهرش استاندار زادگاه مارکوس بود و برادرزاده اش در سن بیست و یک سالگی معاون استاندار بود. در رومانی جلوس چائوشسکو بر مسند تازه ایجاد شده رئیس جمهوری در سال ۱۹۷۴ با تشریفاتی شبیه مراسم تاجگذاری همراه بود. همسر او در اوایل دهه ۱۹۸۰ در سلسله مراتب فرماندهی حزب کمونیست مقام دوم را داشت، چهار برادر او همگی اهرم های مهم قدرت را در دست داشتند و پسرشان نیکو کاندیدای جانشینی پدرش شد. تا اینکه نزاعها، قمار کردنها و هرزگیهای او رهبران حزبی و نیز خویشاوندان دیگر را به مخالفت با جانشینی او برانگیخت. در ایران، سنت قدیمی پادشاهی برای استفاده شاه و خویشاوندانش وجود داشت. هنگامی که او دوهزار و پانصدمین سال شاهنشاهی اش را در سال ۱۹۷۱ جشن گرفت، یکی از میهمانانش ایملدا مارکوس آن چنان تحت تأثیر قرار گرفت که گفته می شود به شوهرش پیشنهاد کرد که آنها هم امپراتور و ملکه فیلیپین بشوند. در گینه استوایی دیکتاتور همه موقعیت های مهم را به اعضای قبیله خودش واگذار کرد. اگرچه خود او توسط برادرزاده اش برکنار و اعدام شد، دودمانش تا امروز پابرجاست و به شیوه ای تنها اندکی کمتر سرکوبگر، فرمانروایی میکند. تنها فرمانروایی که تا آنجا پیش رفت که جمهوری را رسماً ملغی کرده و نظامی سلطنتی تأسیس کند ژان بدل بوکاسا بود که در سال ۱۹۷۶ خود را امپراتور اعلام کرد و در ۱۹۷۷ تاجگذاری کرد. نخستین کسی که به این فکر افتاد موبوتو بود که خیال داشت خود را «امپراتور بنتوها» اعلام کند، اما نتوانست.