‏هر سری خودمم با دیواره رحمم فرو می‌ریزم.

همع شاهد درد کشیدن من بودندهیچکس ناجی من نبود.هیچکسهانی

اگر هنوز برای کسی که دوستش داری گریه میکنی شاید مشکل این نیست که هنوز رهایش نکرده ای حتما خیلی دوستش داشته ای ما را طوری تربیت کرده اند که فکر کنیم سوگ باید یک روز تمام شود. اما بعضی آدم ها آنقدر در زندگی ما ریشه دارند که رفتنشان هرگز به یک خاطره ساده تبدیل نمی شود. درد کمتر می شود، اما عشق باقی می ماند؛ و شاید سوگ همین شکل ادامه دار عشق باشد.

اگه به گریه بود، گریه میکردمخیلی بیشتر از این حرفاست.

الهی از این قصه که پر غصه است غم انگیزم !

یار خوب تمام ماجرا نیست!​هیچ‌کس توان، وظیفه یا ظرفیت این را ندارد که بار تمام زندگی شخص دیگری را به دوش بکشد. کیفیت یک رابطه، محصول بلوغ روانی و تلاش دوطرفه است. آدم‌ها تغییر می‌کنند و ثابت نیستند؛ اگر کل معنای زندگی‌مان را به «بودن یک نفر دیگر» گره بزنیم، با اولین لغزش یا تغییر او، شیرازهٔ زندگی‌مان از هم می‌پاشد.​کسی که در تنهایی به صلح، معنا و انضباط درونی نرسیده باشد، حتی کنار بهترین همراه جهان هم احساس خلاء می‌کند. یار خوب می‌تواند تحمل رنج‌ها را آسان‌تر و زیبایی‌های مسیر را دوچندان کند، اما هرگز نمی‌تواند جایگزین «معنای فردی» و «آرامش درونی» شود.​یار خوب تمام ماجرا نیست؛ او فقط هم‌سفری است در مسیری که مسئولیت سفرش، تا ابد بر عهدهٔ خود شماست.

‏می‌دونستید می‌تونید خوابی که دیدید رو برای chatGPT تعریف کنید و ازش بخواید فرویدی تفسیر کنه براتون؟ یه چیزایی از درونتون می‌گه پراتون بریزه.